Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ivabradine Viatris 5 mg

Iwabradyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych działań niepożądanych na układy fizjologiczne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu na psach stosowano dawki 2, 7 oraz 24 mg/kg mc./dobę przez rok, co ujawniło przemijające zmiany w siatkówce związane z farmakodynamicznym wpływem na prądy Ih, bez uszkodzeń strukturalnych oka. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły onkogennego potencjału iwabradyny. Ocena wpływu na rozrodczość wskazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów obu płci, jednak teratogenność ujawniono w postaci zwiększonej częstości wad serca u płodów szczurów oraz sporadycznych wad kończyn u królików przy ekspozycji porównywalnej z dawkami terapeutycznymi u ludzi.

Pobierz ChPL PDF Ivabradine Viatris – Tabletki powlekane – 5 mg

Wskazania

Substancja czynna

iwabradyna

Kategoria leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Iwabradyna została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym, które dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa jej stosowania przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Badania te obejmowały standardowe analizy farmakologiczne, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Konwencjonalne badania farmakologiczne bezpieczeństwa iwabradyny nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi. Lek został przebadany pod kątem potencjalnych działań niepożądanych na układy fizjologiczne oraz nie ujawniono niepokojących sygnałów bezpieczeństwa.²

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu

W ramach oceny toksyczności po wielokrotnym podaniu przeprowadzono długoterminowe badanie na psach, którym podawano iwabradynę w trzech różnych dawkach: 2, 7 lub 24 mg/kg masy ciała na dobę przez okres jednego roku. W wyniku badania zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, które jednak nie były związane z uszkodzeniem struktur oka. Zmiany te wynikają z farmakodynamicznego działania iwabradyny, która wpływa na prądy Ih aktywowane hiperpolaryzacją w siatkówce. Prądy te wykazują duże podobieństwo do prądu If, który pełni rolę stymulatora serca.³

Badania genotoksyczności

Przeprowadzone badania genotoksyczności iwabradyny, obejmujące testy in vitro oraz in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego leku. Wyniki tych badań wskazują na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu iwabradyny w dawkach terapeutycznych.⁴

Potencjał rakotwórczy

Badania nad potencjalnym działaniem rakotwórczym iwabradyny nie wykazały właściwości onkogennych. Długoterminowe badania ekspozycji na lek nie ujawniły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w porównaniu z grupami kontrolnymi.⁵

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania nad toksycznym wpływem iwabradyny na rozrodczość dostarczyły następujących danych:

Płodność – nie wykazano wpływu iwabradyny na płodność u szczurów płci męskiej i żeńskiej.⁶
Teratogenność – badania przeprowadzone na ciężarnych samicach różnych gatunków zwierząt w okresie organogenezy, przy narażeniu porównywalnym z dawkami terapeutycznymi stosowanymi u ludzi, wykazały:
- U szczurów – zwiększoną częstość występowania wad serca u płodów
- U królików – małą liczbę płodów z wrodzonym brakiem jednego lub więcej palców

Wady te obserwowano przy ekspozycji na iwabradynę, która była podobna do ekspozycji uzyskiwanej po zastosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi.⁷

Ocena ryzyka dla środowiska

Ocena ryzyka środowiskowego dotycząca iwabradyny została przeprowadzona zgodnie z europejskimi wytycznymi. Wyniki przeprowadzonej analizy wskazują na brak ryzyka dla środowiska związanego ze stosowaniem iwabradyny oraz brak potencjalnego zagrożenia dla ekosystemu.⁸

Wnioski z badań przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące iwabradyny wskazują na ogólnie dobry profil bezpieczeństwa substancji. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na potencjalne ryzyko teratogenne związane z wpływem na rozwój układu sercowo-naczyniowego płodu oraz rozwój kończyn, co zostało zaobserwowane w badaniach na zwierzętach przy ekspozycji porównywalnej z dawkami terapeutycznymi. Zmiany w siatkówce obserwowane u psów miały charakter przemijający i wynikały z mechanizmu działania leku, nie powodując strukturalnych uszkodzeń oka.⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.