Wskazania do stosowania
Ivabradine Viatris 5 mg

Wskazania do stosowania leku Ivabradine Viatris

Lek Ivabradine Viatris zawierający substancję czynną iwabradynę jest stosowany w dwóch głównych wskazaniach klinicznych u pacjentów dorosłych, z uwzględnieniem określonych parametrów fizjologicznych i stanu klinicznego pacjenta.¹

Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej

Iwabradyna jest zalecana w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca. Warunkiem zastosowania leku jest występowanie u pacjenta prawidłowego rytmu zatokowego oraz częstości akcji serca równej lub wyższej niż 70 uderzeń na minutę.²

W obrębie tego wskazania lek może być stosowany w następujących sytuacjach klinicznych:

• Terapia pierwszego wyboru – u dorosłych pacjentów, u których występuje nietolerancja beta-adrenolityków lub istnieją przeciwwskazania do ich stosowania.³
• Terapia skojarzona – w połączeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów, u których mimo zastosowania optymalnej dawki beta-adrenolityku, kontrola objawów dławicy piersiowej pozostaje niewystarczająca.⁴

Leczenie przewlekłej niewydolności serca

Drugim istotnym wskazaniem do stosowania iwabradyny jest leczenie przewlekłej niewydolności serca u pacjentów z określonymi parametrami klinicznymi:⁵

Lek można zastosować u pacjentów spełniających następujące kryteria:

• Niewydolność serca od II do IV stopnia według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association)
• Obecność zaburzeń czynności skurczowej mięśnia sercowego
• Rytm zatokowy
• Częstość akcji serca równa lub wyższa niż 75 uderzeń na minutę

W przypadku leczenia niewydolności serca, iwabradyna może być stosowana:

• W terapii skojarzonej z leczeniem standardowym, w tym z beta-adrenolitykiem
• U pacjentów, u których leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane
• U pacjentów nietolerujących beta-adrenolityków⁶

Postać farmaceutyczna i dawkowanie leku Ivabradine Viatris

Ivabradine Viatris jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach:⁷

Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie leku Ivabradine Viatris

Warunki stosowania w dławicy piersiowej

Pacjentom z przewlekłą stabilną dławicą piersiową należy zaproponować leczenie iwabradyną po dokładnej ocenie ich stanu klinicznego, ze szczególnym uwzględnieniem następujących aspektów:⁸

1. Potwierdzenie rozpoznania przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej na tle choroby niedokrwiennej serca
2. Weryfikacja obecności rytmu zatokowego (konieczne EKG)
3. Pomiar częstości akcji serca spoczynkowej – musi wynosić ≥70 uderzeń na minutę
4. Ocena tolerancji i skuteczności dotychczasowego leczenia beta-adrenolitykami (jeśli pacjent je otrzymywał)

Lek Ivabradine Viatris jest szczególnie zalecany u pacjentów, którzy mimo optymalnego leczenia farmakologicznego nadal doświadczają objawów dławicy piersiowej, a jednocześnie mają przyspieszoną czynność serca.⁹

Warunki stosowania w niewydolności serca

Przed zaleceniem iwabradyny w leczeniu niewydolności serca należy upewnić się, że pacjent spełnia wszystkie z następujących kryteriów:¹⁰

1. Klinicznie potwierdzona przewlekła niewydolność serca w klasie II-IV wg NYHA
2. Obecność dysfunkcji skurczowej lewej komory (ocena echokardiograficzna)
3. Potwierdzony rytm zatokowy w EKG
4. Spoczynkowa częstość akcji serca ≥75 uderzeń na minutę
5. Określenie statusu leczenia beta-adrenolitykami:
   • Pacjent otrzymuje standardowe leczenie, w tym beta-adrenolityk w maksymalnej tolerowanej dawce
   • Pacjent ma przeciwwskazania do stosowania beta-adrenolityków
   • Pacjent nie toleruje leczenia beta-adrenolitykami

Ivabradine Viatris powinien być zalecany w ramach kompleksowego leczenia niewydolności serca, jako element terapii modyfikującej przebieg choroby, ze szczególnym uwzględnieniem kontroli częstości akcji serca, która jest istotnym parametrem wpływającym na rokowanie w tej grupie pacjentów.¹¹

Uwagi specjalne dotyczące stosowania leku

Warto zwrócić uwagę na następujące aspekty podczas przepisywania leku Ivabradine Viatris:

• Lek zawiera laktozę bezwodną (odpowiednio 70,965 mg w tabletce 5 mg i 106,449 mg w tabletce 7,5 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.¹²
• Tabletki 5 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki poprzez ich dzielenie na równe części.¹³
• Wymagane jest monitorowanie częstości akcji serca przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie terapii, aby potwierdzić utrzymywanie się wskazań do stosowania leku.