Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Metronidazol 0,5% Polpharma

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu dostarcz ają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz dotyczących wpływu na rozród i rozwój.¹

Toksyczność ostra

W badaniach na szczurach określono parametry toksyczności ostrej metronidazolu. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu dootrzewnowym (i.p.) u szczurów wynosi 2,6 g/kg masy ciała. Natomiast przy podaniu dożylnym, dawka 250 mg/kg masy ciała, będąca najwyższą testowaną dawką, nie wykazywała działania toksycznego u szczurów. Dane te wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą metronidazolu przy podaniu parenteralnym.²

Potencjał mutagenny

Badania mutagenności metronidazolu wykazały niejednoznaczne wyniki w zależności od modelu badawczego:

• W badaniach in vitro na bakteriach metronidazol wykazał działanie mutagenne.³
• Badania przeprowadzone na komórkach ssaków in vitro nie dostarczyły wystarczających dowodów na mutagenne działanie metronidazolu.⁴
• Również badania in vivo przeprowadzone u gryzoni i ludzi nie dostarczyły jednoznacznych dowodów potwierdzających mutagenny wpływ metronidazolu.⁵

Potencjał rakotwórczy

Badania nad potencjałem rakotwórczym metronidazolu wykazały różnice gatunkowe w odpowiedzi na długotrwałą ekspozycję:

• Długotrwałe podawanie doustne metronidazolu myszom i szczurom wykazało działanie rakotwórcze u tych gatunków.⁶
• Analogiczne badania przeprowadzone na chomikach dały wyniki negatywne – nie zaobserwowano działania rakotwórczego.⁷
• Badania epidemiologiczne u ludzi nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na zwiększone ryzyko działania rakotwórczego metronidazolu.⁸

Teratogenność

Badania nad potencjalnym działaniem teratogennym metronidazolu wykazały różnice w zależności od gatunku zwierząt oraz drogi podania leku:

• U szczurów ciężarnych, którym podawano metronidazol w dawce pięciokrotnie większej od stosowanej u ludzi, nie zaobserwowano uszkodzeń płodów.⁹
• U ciężarnych myszy metronidazol podawany dootrzewnowo w dawce odpowiadającej stosowanej u ludzi wykazał działanie toksyczne na płód.¹⁰
• Natomiast po podaniu doustnym metronidazolu ciężarnym myszom nie zaobserwowano działania toksycznego na płód.¹¹

Toksyczny wpływ na rozród

Badania nad wpływem metronidazolu na rozród przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt:

• Podczas badań na szczurach i królikach nie zaobserwowano wpływu teratogennego ani innych działań embriotoksycznych po zastosowaniu metronidazolu.¹²
• Wielokrotne podawanie metronidazolu przez okres 26-80 tygodni u szczurów prowadziło do zaników jąder i gruczołu krokowego, jednakże efekt ten obserwowano wyłącznie przy zastosowaniu dużych dawek leku.¹³

Podsumowując, dane przedkliniczne wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą metronidazolu. Wykazano jednak jego potencjalne działanie mutagenne w niektórych modelach badawczych, a także rakotwórcze działanie u niektórych gatunków gryzoni przy długotrwałym podawaniu. Badania nad rozrodem wykazały toksyczny wpływ na płód tylko u myszy po podaniu dootrzewnowym oraz wpływ na narządy rozrodcze samców szczurów przy wysokich dawkach. Dane te należy uwzględnić przy długotrwałym stosowaniu metronidazolu w praktyce klinicznej, szczególnie u kobiet w ciąży i osób w wieku reprodukcyjnym.¹⁴