Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dalacin C

Szereg badań przedklinicznych przeprowadzonych dla klindamycyny i jej soli dostarczył kompleksowych danych na temat bezpieczeństwa tego antybiotyku. Badania te obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

W badaniach toksyczności ostrej klindamycyny i jej soli, przeprowadzanych na różnych gatunkach zwierząt, wykazano, że wartość LD50 mieści się w zakresie od 1800 do 2620 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym oraz od 245 do 820 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym. W trakcie tych badań u zwierząt laboratoryjnych obserwowano charakterystyczne objawy toksyczności takie jak wyraźnie zmniejszona aktywność oraz drgawki.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na szczurach i psach, którym podawano doustnie klindamycyny chlorowodorek codziennie przez okres do jednego roku. Ustalono, że maksymalna tolerowana dawka dobowa zawierała się w przedziale od 300 do 600 mg/kg masy ciała.³

U psów otrzymujących codziennie dawkę 300 mg/kg masy ciała zaobserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu, przy czym pozostałe parametry kliniczno-biochemiczne nie uległy zmianie. Wyższe dawki, wynoszące 600 mg/kg masy ciała na dobę, powodowały u psów zmiany patologiczne w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.⁴

Genotoksyczność

Przeprowadzone badania na zwierzętach dotyczące potencjału mutagennego klindamycyny nie wykazały, aby lek ten posiadał właściwości mutagenne. Wyniki tych badań jednoznacznie sugerują brak genotoksycznego działania klindamycyny w testowanych modelach.⁵

Rakotwórczość

Należy zaznaczyć, że dla klindamycyny nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, które oceniałyby potencjalne działanie rakotwórcze tego leku. Brak jest zatem kompleksowych danych na temat ewentualnego kancerogennego wpływu klindamycyny w modelach zwierzęcych.⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Przeprowadzono szereg badań oceniających wpływ klindamycyny na funkcje reprodukcyjne. W badaniach dotyczących zdolności rozrodczych wykonanych na szczurach, którym podawano klindamycynę w dawce do 300 mg/kg masy ciała na dobę (co odpowiada około 1,1 największej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała), nie wykazano niekorzystnego wpływu na zdolności rozrodcze ani kojarzenie w pary.⁷

Dodatkowe badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzono na szczurach otrzymujących klindamycynę doustnie oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie. Wyniki tych badań nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój płodowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosowane dawki powodowały toksyczny wpływ na organizm matki. Oznacza to, że klindamycyna wykazuje niewielki potencjał teratogenny i tylko w dawkach wywołujących toksyczność matczyną.⁸

Zestawienie danych toksykologicznych dla klindamycyny