Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkofar 40 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ginkofar

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania preparatu Ginkofar 40 mg obejmują wyniki badań toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania suchego wyciągu z liści Ginkgo biloba zawartego w leku.¹

Toksyczność przewlekła wyciągu z liści Ginkgo biloba

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych – szczurach i psach. Zwierzętom podawano doustnie wyciąg z liści Ginkgo biloba w dawkach 20 mg/kg masy ciała i 100 mg/kg masy ciała przez okres 6 miesięcy. Dawki te zapewniały margines bezpieczeństwa wynoszący do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów. W badaniach wykorzystano również wyższe dawki: 300, 400 i 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 300 i 400 mg/kg masy ciała u psów, co przekładało się na margines bezpieczeństwa wynoszący odpowiednio do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono jedynie nieznaczną toksyczność u psów w grupie otrzymującej najwyższą badaną dawkę.²

Mutagenność i kancerogenność

Dla suchego ekstraktu Ginkgo biloba stosowanego w leku Ginkofar nie są dostępne bezpośrednie testy mutagenności i kancerogenności. Przeprowadzono jednak badania z wykorzystaniem podobnego wyciągu, w których uzyskano pozytywny wynik w teście mutagenności u bakterii. Test mikrojądrowy przeprowadzony na erytrocytach obwodowych dał wynik negatywny u samców i niejednoznaczny u samic.³

W badaniach kancerogenności stwierdzono występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy. Te zmiany nowotworowe uznawane są jednak za specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, co nie jest uznawane za istotne dla ludzi. Warto podkreślić, że podawanie wyciągu w wysokich dawkach, sięgających 2000 mg/kg u myszy, nie powodowało mierzalnego efektu genotoksycznego.⁴

Toksyczność reprodukcyjna, teratogenność i embriotoksyczność

Badania dotyczące wpływu suchego ekstraktu miłorzębu na toksyczność reprodukcyjną są ograniczone, a dostępne dane przedstawiają niejednoznaczne wyniki. Jedno z wcześniejszych badań przeprowadzonych na szczurach i królikach oraz nowsze badanie z udziałem myszy nie wykazały wpływu teratogennego, embriotoksycznego oraz niekorzystnego wpływu na funkcje rozrodcze. Z drugiej strony, inne badanie na myszach wykazało wpływ na funkcje rozrodcze, w tym na płodność i zdolność do reprodukcji, a także odnotowano przypadki krwawienia pochwowego.⁵

Badania przeprowadzone na nieznanych lub nieznacznie różniących się wyciągach z miłorzębu japońskiego wskazały na możliwość występowania wpływu na rozwój płodu (z towarzyszącą lub bez toksyczności matczynej). U kurzych embrionów zaobserwowano występowanie krwotoków podskórnych, hipopigmentacji, zahamowania wzrostu czy anoftalmii (wrodzonego braku oczu). Należy zaznaczyć, że brak jest wystarczającej liczby badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej wyciągu z Ginkgo biloba, co utrudnia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa w tym zakresie.⁶

Wnioski dotyczące przedklinicznego bezpieczeństwa

Podsumowując przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Ginkofar, należy stwierdzić, że wyciąg z Ginkgo biloba wykazuje niską toksyczność przewlekłą w szerokim zakresie dawek u zwierząt laboratoryjnych. Obserwowane efekty kancerogenne uznawane są za specyficzne dla gryzoni i nie mają znaczenia w kontekście bezpieczeństwa dla ludzi. Istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie bezpieczeństwa jest brak wystarczającej liczby badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej.⁷