Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z miłorzębu

Badania przedkliniczne wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą. Wartości LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczały 5000 mg/kg m.c., natomiast po podaniu dootrzewnowym wynosiły odpowiednio 1900 mg/kg i 2100 mg/kg m.c., a dożylnym 1100 mg/kg m.c. Badania przewlekłe na szczurach i psach przy dawkach do 500 mg/kg m.c. potwierdziły niski profil toksyczności, z nieznacznymi efektami obserwowanymi jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Długotrwałe podawanie wyciągu u szczurów wiązało się z obniżeniem zużycia glukozy w mózgu oraz zmniejszeniem wydzielania kortykosteronu. Dane dotyczące mutagenności i kancerogenności są niejednoznaczne: test Amesa był negatywny, natomiast inne testy wykazały mieszane wyniki, a obserwowane nowotwory u gryzoni (rak wątrobowokomórkowy i nowotwory tarczycy) uznaje się za specyficzne dla tych gatunków i nieprzekładalne na ludzi.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania wyciągu z miłorzębu

Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa stosowania wyciągu z miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.). Dane te obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i kancerogennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne.1

Toksyczność ostra

Badania toksykologiczne wykazują, że toksyczność ostra standaryzowanego wyciągu z liści miłorzębu jest bardzo niska. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczała 5000 mg/kg masy ciała. Po podaniu dootrzewnowym LD50 wynosiła u myszy 1900 mg/kg m.c. i u szczurów 2100 mg/kg m.c. Natomiast po podaniu dożylnym wartość LD50 wynosiła u obu gatunków 1100 mg/kg m.c. W badaniach ostrej toksyczności przeprowadzonych na myszach nie stwierdzono istotnego działania toksycznego.2

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej wyciągu z liści miłorzębu również obserwowano niską toksyczność. Badania prowadzono na szczurach i psach przy zastosowaniu różnych dawek:

  • 20 mg/kg m.c. i 100 mg/kg m.c. podawanych przez 6 miesięcy (co daje margines bezpieczeństwa do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów)
  • 300, 400 i 500 mg/kg m.c. u szczurów oraz 300 i 400 mg/kg m.c. u psów (co daje margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów)

3

W tych badaniach stwierdzono nieznaczną toksyczność wyłącznie u psów w grupie otrzymującej najwyższą badaną dawkę. U szczurów, którym długotrwale podawano wyciąg z miłorzębu, obserwowano zmniejszenie zużycia glukozy w różnych strukturach mózgu oraz zmniejszenie wydzielania kortykosteronu.4 5

Mutagenność i kancerogenność

Dostępne dane dotyczące potencjału mutagennego i kancerogennego wyciągu z miłorzębu japońskiego są niejednoznaczne. Dla samego suchego ekstraktu Ginkgo biloba nie są dostępne bezpośrednie testy mutagenności i kancerogenności. Jednakże przeprowadzono badania z zastosowaniem podobnych wyciągów:6

  • W teście Amesa nie stwierdzono mutagennego działania preparatu Bilobil
  • W badaniach z zastosowaniem podobnego wyciągu uzyskano pozytywny wynik w teście mutagenności u bakterii
  • Test mikrojądrowy na erytrocytach obwodowych dał wynik negatywny u samców i niejednoznaczny u samic
  • Podawanie wyciągu w dawkach do 2000 mg/kg u myszy nie powodowało mierzalnego efektu genotoksycznego

7 8 9

W badaniach kancerogenności zaobserwowano nowotwory gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy. Jednak zmiany te są uznawane za specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, a nie za istotne dla ludzi. W literaturze brak danych o rakotwórczym działaniu standaryzowanego wyciągu z liści miłorzębu.10 11

Wpływ na rozrodczość, teratogenność i embriotoksyczność

Badania dotyczące wpływu suchego ekstraktu miłorzębu na toksyczność reprodukcyjną są ograniczone, a dostępne dane są niejednoznaczne. Wyniki różnych badań dostarczają sprzecznych informacji:12 13

  • Jedno z wcześniejszych badań przeprowadzonych na szczurach i królikach oraz nowsze badanie z udziałem myszy nie wykazało wpływu teratogennego, embriotoksycznego oraz niekorzystnego wpływu na funkcje rozrodcze
  • Inne badanie na myszach wykazało wpływ na funkcje rozrodcze, w tym na płodność i zdolność do reprodukcji, zaobserwowano również krwawienie pochwowe
  • Standaryzowany wyciąg nie działał toksycznie na rozmnażanie się badanych zwierząt, jednak w badaniach in vitro z użyciem oocytów chomików stwierdzono mniejszą penetrację plemników

14 15

Dodatkowo, badania przeprowadzone na nieznanym lub nieznacznie różniącym się wyciągu z miłorzębu japońskiego wskazały na możliwość występowania wpływu na rozwój płodu (z lub bez równoczesnego występowania toksyczności matczynej). Zaobserwowano także występowanie takich zaburzeń jak:16 17

  • Krwotoki podskórne
  • Hipopigmentacja
  • Zahamowanie wzrostu
  • Anoftalmia (wrodzony brak oczu) u kurzych embrionów

18 19

Podsumowując, badania przedkliniczne wskazują na niską toksyczność ostrą i przewlekłą wyciągu z miłorzębu japońskiego. Dane dotyczące potencjału mutagennego i kancerogennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne są niejednoznaczne i wymagają dalszych badań w celu pełnego wyjaśnienia profilu bezpieczeństwa tej substancji.20 21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl