Właściwości farmakokinetyczne
Furaginum Hasco 50 mg/5 ml

Furaginum Hasco (furazydyna) w formie zawiesiny doustnej o stężeniu 50 mg/5 ml charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w jelicie cienkim, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po około 30 minutach (1,45 μg/ml na czczo, 3 μg/ml po posiłku). Podanie po posiłku znacząco zwiększa biodostępność leku, co potwierdzają wyższe stężenia w surowicy i moczu (38,0 μg/ml po 2 godzinach vs. 27,5 μg/ml na czczo) oraz większy procent wydalania z moczem (13,3% dawki w 24h po posiłku vs. 9,1% na czczo). Okres półtrwania furazydyny wynosi około 1 godziny, a eliminacja ma charakter dwufazowy. Lek wiąże się z białkami osocza w zakresie 60-90% i przenika przez bariery biologiczne, w tym łożysko i barierę krew-mózg, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.

Właściwości farmakokinetyczne leku Furaginum Hasco

Furaginum Hasco (furazydyna, poprzednio stosowana nazwa: furagina) to preparat dostępny w formie zawiesiny doustnej o stężeniu 50 mg/5 ml. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.1

Proces wchłaniania

Furazydyna wchłania się głównie w jelicie cienkim poprzez mechanizm dyfuzji biernej. Badania farmakokinetyczne wykazały istotne różnice w procesie wchłaniania w zależności od tego, czy lek podawany jest na czczo, czy po posiłku. Po doustnym pojedynczym podaniu 200 mg furazydyny na czczo, maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest stosunkowo szybko – po około 30 minutach i wynosi 1,45 μg/ml.2

Spożycie pokarmu znacząco wpływa na biodostępność leku. Po podaniu tego samego preparatu po posiłku, stężenie furazydyny w surowicy jest dwukrotnie wyższe w porównaniu do podania na czczo i osiąga wartość 3 μg/ml. Wysokie stężenie substancji czynnej utrzymuje się przez około godzinę od momentu podania, a następnie obserwuje się szybki spadek stężenia z okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym 1 godzinę.3

Dystrybucja leku

Charakterystyczną cechą pochodnych nitrofuranu, do których należy furazydyna, jest stosunkowo niskie stężenie we krwi i innych tkankach organizmu, co wynika z szybkiej eliminacji tych związków. Z tego powodu stężenia przeciwbakteryjne nie są osiągane w tkankach obwodowych.4

Stopień wiązania furazydyny z białkami osocza jest różnie określany przez badaczy i według danych literaturowych waha się w szerokim zakresie od 60% do nawet 90%. Furazydyna, podobnie jak inne pochodne nitrofuranu, charakteryzuje się zdolnością przenikania przez różne bariery biologiczne, w tym przez łożysko oraz barierę krew-mózg. Związki te wykrywano również w mleku matki oraz w żółci.5

Metabolizm

Metabolizm nitrofuranów, w tym furazydyny, zachodzi głównie w wątrobie, która stanowi podstawowy narząd odpowiedzialny za biotransformację tych związków. Dodatkowo procesy metaboliczne zachodzą częściowo w tkance mięśniowej oraz w ścianie jelit. Powstające metabolity nitrofuranów wydalane z moczem nie wykazują już aktywności przeciwdrobnoustrojowej, która jest charakterystyczna dla związków macierzystych. Ponadto, część tych metabolitów jest następnie neutralizowana przez organizm.6

Eliminacja

Eliminacja furazydyny ma charakter dwufazowy, z wyraźnie zaznaczonym wpływem posiłku na ten proces. W pierwszych 2 godzinach od podania stężenie furazydyny w moczu osiąga wartość 27,5 μg/ml w warunkach na czczo. Natomiast podanie leku po posiłku skutkuje wyższym stężeniem w moczu, wynoszącym 38,0 μg/ml. Po 6-8 godzinach od podania stężenie furazydyny w moczu spada do wartości 2-3 μg/ml, a następnie utrzymuje się na poziomie powyżej 1 μg/ml przez 8-12 godzin.7

Analiza ilościowa wydalania furazydyny wykazała, że w okresie od 0 do 8 godzin od podania wydaleniu z moczem ulega 8,4% podanej dawki w warunkach na czczo oraz 13,0% dawki podanej po posiłku. W dłuższym okresie obserwacji (0-24 godziny) wartości te wynoszą odpowiednio 9,1% dla podania na czczo oraz 13,3% dla podania po posiłku. Dane te potwierdzają zwiększoną biodostępność furazydyny przy podaniu po posiłku.8

Wpływ czynników fizjologicznych na właściwości farmakokinetyczne

Nitrofurany, w tym furazydyna, są wydalane przez nerki w procesie wydzielania kanalikowego. W przypadku zaburzenia czynności wydzielniczej nerek obserwuje się zmianę w proporcjach eliminacji leku – większa część przyjętej dawki leku podlega wówczas procesom metabolicznym.9

Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę furazydyny jest pH moczu. Nitrofurany ulegają rozkładowi w moczu o odczynie słabo kwaśnym oraz zasadowym, co hamuje ich wchłanianie zwrotne, przyspiesza wydzielanie oraz ogranicza przenikanie do tkanek.10

Odmienny efekt obserwuje się w środowisku kwaśnym. Kwaśne pH moczu sprzyja przekształceniu nitrofuranów w cząsteczki, które charakteryzują się dobrą rozpuszczalnością w lipidach i w konsekwencji lepszym przenikaniem do tkanek. W takich warunkach dochodzi do zwiększonego wchłaniania zwrotnego furazydyny, jej kumulacji w tkankach oraz wzrostu ryzyka toksyczności. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania z nitrofuranami kwasu askorbinowego ani innych leków zakwaszających mocz.11

Parametr farmakokinetyczny Podanie na czczo Podanie po posiłku
Maksymalne stężenie w surowicy 1,45 μg/ml 3 μg/ml
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego 30 minut 30 minut
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) 1 godzina 1 godzina
Stężenie w moczu po 2 godzinach od podania 27,5 μg/ml 38,0 μg/ml
Wydalanie z moczem w czasie 0-8h 8,4% dawki 13,0% dawki
Wydalanie z moczem w czasie 0-24h 9,1% dawki 13,3% dawki
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl