Działania niepożądane
Absenor 500 mg

Walproinian sodu zawarty w leku Absenor wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy hematologiczny, neurologiczny, endokrynologiczny, pokarmowy, wątrobowy, skórny, moczowy oraz rozrodczy. Najczęstsze hematologiczne działania to niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia, które ustępują po odstawieniu leku, podczas gdy poważniejsze powikłania, takie jak pancytopenia czy niewydolność szpiku, występują rzadziej. Hiperamonemia pojawia się bardzo często, a przyrost masy ciała i hiponatremia są częste. Neurologicznie dominują drżenia (≥1/10), zaburzenia pozapiramidowe, senność i drgawki (≥1/100 do <1/10), a poważniejsze objawy jak śpiączka i encefalopatia występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W zakresie działań niepożądanych wątroby obserwuje się często (≥1/100 do <1/10) ciężkie uszkodzenie wątroby, szczególnie u dzieci, co może prowadzić do zgonu. Reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona, są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast zaburzenia psychiczne, w tym agresja i pobudzenie, występują często, zwłaszcza u dzieci i młodzieży.

Działania niepożądane leku Absenor (sodu walproinian)

Lek Absenor zawierający sodu walproinian może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Poniższy przegląd obejmuje szczegółową analizę profilu bezpieczeństwa leku, ze szczególnym uwzględnieniem najistotniejszych zagrożeń dla pacjentów.<sup data-drug="Absenor" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób: Bardzo często (≥1/10), Często (od ≥1/100 do <1/10), Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (1

Hematologiczne działania niepożądane

Wśród najczęstszych hematologicznych działań niepożądanych wymienia się niedokrwistość, trombocytopenię oraz leukopenię. Te zaburzenia często ustępują w miarę kontynuacji leczenia i zawsze ustępują całkowicie po odstawieniu kwasu walproinowego. Do rzadszych, ale poważniejszych powikłań należy pancytopenia, niewydolność szpiku kostnego, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, agranulocytoza, niedokrwistość makrocytyczna, makrocytoza, limfopenia oraz neutropenia. Rzadko obserwuje się również zespół mielodysplastyczny.2

Zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne

Hiperamonemia jest bardzo często obserwowanym zaburzeniem metabolicznym. Często występuje również przyrost masy ciała (który jest czynnikiem ryzyka rozwoju policystycznych jajników) lub jej utrata, a także zwiększony apetyt lub jego spadek oraz hiponatremia. Do rzadszych zaburzeń należy otyłość.3

W zakresie zaburzeń endokrynologicznych niezbyt często występuje zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny (SIADH) oraz hiperandrogenizm (objawiający się hirsutyzmem, wirylizacją, trądzikiem, łysieniem typu męskiego i/lub podwyższonym stężeniem androgenów). Rzadko obserwuje się niedoczynność tarczycy.4

Zaburzenia neurologiczne i psychiczne

Do bardzo często występujących objawów neurologicznych należą drżenia. Często obserwuje się zaburzenia pozapiramidowe (częściowo odwracalne), stupor, senność, parestezje, drgawki, zaburzenia pamięci, bóle głowy, oczopląs i zawroty głowy.5

Niezbyt często występuje śpiączka, encefalopatia, letarg, przemijający parkinsonizm, spastyczność, ataksja i nasilone drgawki. Rzadziej stwierdza się podwójne widzenie, przemijające otępienie związane z przemijającą atrofią mózgu oraz zaburzenia funkcji poznawczych.6

Opisywano przypadki stuporu i letargu postępujących do przemijającej śpiączki i encefalopatii. Były one częściowo związane ze zwiększoną częstością występowania drgawek, a objawy ustępowały po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. Większość tych przypadków występowała w trakcie leczenia skojarzonego, zwłaszcza z fenobarbitalem lub topiramatem, lub po szybkim zwiększeniu dawki.7

W sferze psychiatrycznej często występuje splątanie, omamy, agresja, pobudzenie i zaburzenia koncentracji. Niezbyt często obserwuje się drażliwość i nadaktywność, a rzadko nietypowe zachowanie, nadaktywność psychoruchową i zaburzenia uczenia się. Warto podkreślić, że wiele z tych działań niepożądanych (agresja, pobudzenie, zaburzenia koncentracji, nietypowe zachowanie, nadaktywność psychoruchowa, zaburzenia uczenia się) obserwowano głównie u dzieci.8

Zaburzenia żołądka i jelit

Nudności występują bardzo często. Często obserwuje się wymioty, zaburzenia dziąseł (głównie przerost dziąseł), zapalenie jamy ustnej, biegunkę (zwłaszcza na początku leczenia) oraz dyskomfort w nadbrzuszu, który zwykle ustępuje w ciągu kilku dni mimo kontynuacji leczenia.9

Niezbyt często występuje uszkodzenie trzustki, czasem prowadzące do zgonu, oraz nadmierne ślinienie się, szczególnie na początku leczenia.10

Zaburzenia wątroby

Często występuje zależne od dawki, ciężkie uszkodzenie wątroby, które czasem może prowadzić do zgonu. Ryzyko uszkodzenia wątroby jest znacznie większe u dzieci, zwłaszcza otrzymujących leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.11

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Częste problemy skórne obejmują nadwrażliwość, przejściową i/lub zależną od dawki utratę włosów oraz zaburzenia paznokci i łożyska paznokci. Niezbyt często obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, wysypkę i zmiany w owłosieniu (jak zmiany struktury włosa, zmiany koloru włosa, nieprawidłowy wzrost włosów).12

Rzadko występują ciężkie skórne reakcje niepożądane, takie jak toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).13

Zaburzenia układu moczowego i rozrodczego

W zakresie układu moczowego często występuje nietrzymanie moczu. Niezbyt często obserwuje się niewydolność nerek. Rzadko stwierdza się mimowolne oddawanie moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek oraz przemijający zespół Fanconiego (kwasica metaboliczna, fosfaturia, aminoacyduria, glikozuria).14

W układzie rozrodczym często obserwuje się bolesne miesiączkowanie. Niezbyt często występuje brak miesiączki. Rzadko pojawia się bezpłodność u mężczyzn, podwyższone stężenie testosteronu i policystyczne jajniki.15

Inne działania niepożądane

W zakresie zaburzeń narządu słuchu często występuje głuchota (częściowo nieprzemijająca), a z nieznaną częstością notuje się szumy w uszach.16

Często obserwuje się krwawienia. Niezbyt często występuje zapalenie naczyń.17

W badaniach diagnostycznych rzadko obserwuje się, że kwas walproinowy może obniżać stężenie co najmniej jednego czynnika krzepnięcia i hamować drugą fazę agregacji płytek krwi, co wydłuża czas krwawienia. Może to zmieniać wyniki badań krzepliwości krwi (np. wydłużenie czasu protrombinowego, czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, czasu trombinowego lub INR). Może również wystąpić niedobór biotyny/biotynidazy.18

U pacjentów przyjmujących kwas walproinowy przez długi czas odnotowano przypadki zmniejszenia gęstości mineralnej kości (od osteoporozy do złamań patologicznych). Mechanizm, za pomocą którego kwas walproinowy wpływa na metabolizm kości, pozostaje nieznany. Rzadko obserwuje się toczeń rumieniowaty układowy i rabdomiolizę.19

Specyfika działań niepożądanych u dzieci

Profil bezpieczeństwa walproinianu w populacji pediatrycznej jest podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego u dorosłych, jednakże niektóre działania niepożądane mają większe nasilenie niż u dorosłych lub występują głównie u dzieci. Istnieje szczególne ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby u niemowląt i małych dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 3 lat. Małe dzieci są również szczególnie narażone na zapalenie trzustki. Ryzyko to zmniejsza się wraz z wiekiem.20

Zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi, nieprawidłowe zachowanie, nadpobudliwość psychomotoryczna i zaburzenia uczenia się obserwowano głównie u dzieci i młodzieży.21

Tabela działań niepożądanych sodu walproinianu (Absenor)

Układy i narządy Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone Zespół mielodysplastyczny Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Grupa zaburzeń szpiku kostnego charakteryzująca się niewydolnością produkcji komórek krwi
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia Często (≥1/100 do <1/10) Często ustępują w miarę trwania leczenia i zawsze ustępują całkowicie po odstawieniu kwasu walproinowego
Pancytopenia Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi
Niewydolność szpiku kostnego, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, agranulocytoza, niedokrwistość makrocytyczna, makrocytoza, limfopenia, neutropenia Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Ciężkie zaburzenia hematologiczne wymagające natychmiastowej interwencji
Zaburzenia endokrynologiczne
Zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny (SIADH), hiperandrogenizm Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Hiperandrogenizm objawia się hirsutyzmem, wirylizmem, trądzikiem, łysieniem typu męskiego i/lub podwyższonym stężeniem androgenów
Niedoczynność tarczycy Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Obniżona funkcja tarczycy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hiperamonemia Bardzo często (≥1/10) Podwyższony poziom amoniaku we krwi
Przyrost masy ciała lub utrata masy ciała, zwiększony apetyt lub spadek apetytu, hiponatremia Często (≥1/100 do <1/10) Przyrost masy ciała jest czynnikiem ryzyka policystycznych jajników
Otyłość Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej
Zaburzenia psychiczne
Splątanie, omamy, agresja, pobudzenie, zaburzenia koncentracji Często (≥1/100 do <1/10) Agresja, pobudzenie i zaburzenia koncentracji obserwowane głównie u dzieci
Drażliwość, nadaktywność Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Zaburzenia zachowania
Nietypowe zachowanie, nadaktywność psychoruchowa, zaburzenia uczenia się Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Głównie obserwowane u dzieci
Zaburzenia układu nerwowego
Drżenia Bardzo często (≥1/10) Mimowolne, rytmiczne ruchy kończyn lub całego ciała
Zaburzenia pozapiramidowe, stupor, senność, parestezje, drgawki, zaburzenia pamięci, bóle głowy, oczopląs, zawroty głowy Często (≥1/100 do <1/10) Zaburzenia pozapiramidowe są częściowo odwracalne
Śpiączka, encefalopatia, letarg, przemijający parkinsonizm, spastyczność, ataksja, nasilone drgawki Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Stupor i letarg mogą postępować do przemijającej śpiączki/encefalopatii, zwykle związane ze zwiększoną częstością drgawek
Podwójne widzenie, przemijające otępienie, zaburzenia funkcji poznawczych Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Przemijające otępienie związane z przemijającą atrofią mózgu
Sedacja Częstość nieznana Obniżenie aktywności psychoruchowej
Zaburzenia ucha i błędnika
Głuchota Często (≥1/100 do <1/10) Częściowo nieprzemijająca
Szumy w uszach Częstość nieznana Subiektywne odczucie dźwięków przy braku bodźca akustycznego
Zaburzenia naczyniowe
Krwawienie Często (≥1/100 do <1/10) Związane z zaburzeniami krzepnięcia
Zapalenie naczyń Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Zapalenie ścian naczyń krwionośnych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Wysięk w opłucnej Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Gromadzenie się płynu w jamie opłucnej
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności Bardzo często (≥1/10) Subiektywne uczucie potrzeby wymiotowania
Wymioty, zaburzenia dziąseł, zapalenie jamy ustnej, biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu Często (≥1/100 do <1/10) Zaburzenia dziąseł głównie jako przerost dziąseł; dyskomfort w nadbrzuszu ustępuje zwykle w ciągu kilku dni
Uszkodzenie trzustki, nadmierne ślinienie się Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Uszkodzenie trzustki czasem prowadzące do zgonu; nadmierne ślinienie szczególnie na początku leczenia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Ciężkie uszkodzenie wątroby Często (≥1/100 do <1/10) Zależne od dawki, czasem prowadzące do zgonu; ryzyko znacznie większe u dzieci, zwłaszcza przy leczeniu skojarzonym
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nadwrażliwość, utrata włosów, zaburzenia paznokci i łożyska paznokci Często (≥1/100 do <1/10) Utrata włosów przejściowa i/lub zależna od dawki
Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zmiany w owłosieniu Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Zmiany w owłosieniu obejmują strukturę, kolor i wzrost włosów
Toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, DRESS Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Zmniejszenie gęstości mineralnej kości Częstość nieznana Od osteoporozy do złamań patologicznych; mechanizm wpływu na metabolizm kości nieznany
Toczeń rumieniowaty układowy, rabdomioliza Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Rabdomioliza to rozpad mięśni prążkowanych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nietrzymanie moczu Często (≥1/100 do <1/10) Mimowolne oddawanie moczu
Niewydolność nerek Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Upośledzenie funkcji nerek
Mimowolne oddawanie moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół Fanconiego Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Zespół Fanconiego charakteryzuje się kwasicą metaboliczną, fosfaturią, aminoacydurią, glikozurią
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bolesne miesiączkowanie Często (≥1/100 do <1/10) Dysmenorrhea
Brak miesiączki Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Amenorrhea
Bezpłodność u mężczyzn, podwyższone stężenie testosteronu, policystyczne jajniki Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Zaburzenia hormonalne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Obniżona temperatura ciała, obrzęk obwodowy Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Obrzęk obwodowy o nasileniu innym niż ciężkie

Szczególne zagrożenia dla dzieci i młodzieży

Profil bezpieczeństwa walproinianu u dzieci i młodzieży jest zasadniczo podobny do obserwowanego u dorosłych, jednak istnieją istotne różnice, które wymagają szczególnej uwagi:22

  • Ciężkie uszkodzenie wątroby – szczególnie narażone są niemowlęta i małe dzieci poniżej 3 roku życia23
  • Zapalenie trzustki – ryzyko jest wyższe u małych dzieci i zmniejsza się z wiekiem24
  • Zaburzenia psychiczne – u dzieci i młodzieży częściej występują:
    • agresja
    • pobudzenie
    • zaburzenia uwagi
    • nieprawidłowe zachowanie
    • nadpobudliwość psychomotoryczna
    • zaburzenia uczenia się25

Obowiązek zgłaszania działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:26

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl27

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.28

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl