Absenor – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Absenor
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg

Produkt leczniczy zawiera sód walproinian, który jest substancją czynną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sód i lecytyna sojowa. Stosuje się go głównie w leczeniu uogólnionych i ogniskowych napadów padaczkowych oraz w terapii epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, zwłaszcza gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. Lek jest stosowany z zachowaniem ostrożności, uwzględniając ryzyko i korzyści, szczególnie u dzieci i kobiet w ciąży.

Pobierz ChPL PDF Absenor – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 500 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu Absenor zawierające sodu walproinian (300 mg lub 500 mg) umożliwiają stabilne stężenia leku w surowicy, minimalizując szczytowe wartości kwasu walproinowego, co przekłada się na lepszą efektywność terapii i redukcję działań niepożądanych. W leczeniu epizodów maniakalnych u dorosłych zalecana dawka początkowa to 750 mg/dobę (lub 20 mg/kg m.c./dobę), z dawką podtrzymującą w zakresie 1000-2000 mg/dobę, podawaną 1-2 razy na dobę. Pacjenci przyjmujący dawki >45 mg/kg m.c./dobę wymagają ścisłej obserwacji klinicznej. U dzieci i młodzieży (<18 lat) skuteczność walproinianu sodu w tym wskazaniu nie została potwierdzona. W terapii padaczki dawkowanie jest indywidualizowane przez specjalistę, z celem osiągnięcia stężenia terapeutycznego w surowicy 40-100 mg/L (300-700 μmol/L), przy czym dawkowanie opiera się przede wszystkim na ocenie klinicznej skuteczności, a nie wyłącznie na poziomie leku w osoczu.

Postać o przedłużonym uwalnianiu pozwala na podawanie leku raz lub dwa razy na dobę, co może poprawić compliance pacjentów. W terapii długoterminowej choroby afektywnej dwubiegunowej dąży się do stosowania najmniejszej skutecznej dawki utrzymującej remisję. W przypadku padaczki szczególnie istotna jest indywidualizacja dawki, zwłaszcza w okresie ciąży, z monitorowaniem odpowiedzi klinicznej i ewentualnym oznaczaniem stężenia walproinianu w surowicy. Tabletki zawierają również sód (42 mg w tabletce 300 mg; 69 mg w tabletce 500 mg) oraz lecytynę sojową (2,1 mg i 2,9 mg odpowiednio), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub innymi przeciwwskazaniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Absenor 500 mg

choroba afektywna dwubiegunowa, compliance, działanie niepożądane, epizod maniakalny, kontrola napadów, kwas walproinowy, lecytyna sojowa, monitorowanie stężenia, napad padaczkowy, odpowiedź kliniczna, padaczka, remisja, skuteczność kliniczna, specjalista, stężenie kwasu walproinowego, stężenie leku w surowicy, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, walproinian sodu
Działania niepożądane
Walproinian sodu zawarty w leku Absenor wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy hematologiczny, neurologiczny, endokrynologiczny, pokarmowy, wątrobowy, skórny, moczowy oraz rozrodczy. Najczęstsze hematologiczne działania to niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia, które ustępują po odstawieniu leku, podczas gdy poważniejsze powikłania, takie jak pancytopenia czy niewydolność szpiku, występują rzadziej. Hiperamonemia pojawia się bardzo często, a przyrost masy ciała i hiponatremia są częste. Neurologicznie dominują drżenia (≥1/10), zaburzenia pozapiramidowe, senność i drgawki (≥1/100 do <1/10), a poważniejsze objawy jak śpiączka i encefalopatia występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W zakresie działań niepożądanych wątroby obserwuje się często (≥1/100 do <1/10) ciężkie uszkodzenie wątroby, szczególnie u dzieci, co może prowadzić do zgonu. Reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona, są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast zaburzenia psychiczne, w tym agresja i pobudzenie, występują często, zwłaszcza u dzieci i młodzieży.

Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, jednak z większym ryzykiem ciężkiego uszkodzenia wątroby u niemowląt i małych dzieci poniżej 3 lat oraz wyższym ryzykiem zapalenia trzustki. Zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi i nadpobudliwość psychoruchowa, są szczególnie nasilone w tej grupie wiekowej. Długotrwałe stosowanie walproinianu może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości, od osteoporozy po złamania patologiczne. Wskazane jest monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji wątroby, poziomu amoniaku oraz stanu neurologicznego pacjentów, a także zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Absenor 500 mg

agranulocytoza, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, ataksja, bezpłodność męska, biegunka, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, czynnik krzepnięcia, drgawki, drżenie, encefalopatia, głuchota, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiponatremia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie, letarg, leukopenia, limfopenia, makrocytoza, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytyczna, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omam, otępienie, pancytopenia, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, policystyczne jajniki, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, spastyczność, śpiączka, splątanie, stupor, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie trzustki, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wymioty, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Interakcje leku
Kwas walproinowy, substancja czynna preparatu Absenor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina i prymidon, obniżają stężenie kwasu walproinowego w surowicy, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki. Szczególnie istotna jest interakcja z karbapenemami, które mogą obniżyć stężenie walproinianu o 60-100% w ciągu około 2 dni, co może prowadzić do utraty kontroli napadów padaczkowych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Leki takie jak cymetydyna, erytromycyna, fluoksetyna i felbamat zwiększają stężenie kwasu walproinowego, co może nasilać działania niepożądane i wymaga monitorowania. Produkty silnie wiążące się z białkami osocza, np. kwas acetylosalicylowy, mogą zwiększać stężenie wolnego kwasu walproinowego, co jest szczególnie niebezpieczne u dzieci i młodzieży. Hormonalne środki antykoncepcyjne indukują enzymy UGT, zwiększając klirens walproinianu i potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, co wymaga kontroli stężenia leku w osoczu.

Kwas walproinowy wpływa również na farmakokinetykę innych leków przeciwpadaczkowych i psychotropowych, zwiększając stężenia fenobarbitalu, fenytoiny (zwłaszcza wolnej frakcji), lamotryginy (wydłużając jej czas półtrwania niemal dwukrotnie) oraz felbamatu, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i dostosowania dawek. Interakcje z benzodiazepinami (diazepam, lorazepam, klonazepam) prowadzą do zwiększenia stężenia wolnej frakcji i zmniejszenia klirensu, nasilając działanie uspokajające. Jednoczesne stosowanie z topiramatem lub acetazolamidem zwiększa ryzyko encefalopatii hiperamonemicznej, co wymaga uważnej obserwacji. Alkohol jest przeciwwskazany ze względu na nasilenie hepatotoksyczności i depresyjnego działania na OUN. Ponadto, kwas walproinowy może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia. W terapii skojarzonej z metamizolem, propofolem, nimodypiną, olanzapiną czy kwetiapiną konieczne jest dostosowanie dawkowania i kontrola kliniczna ze względu na zmiany stężeń i potencjalne działania niepożądane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Absenor 500 mg

acetazolamid, antagonista witaminy K, antykoncepcja hormonalna, barbiturany, benzodiazepiny, biodostępność walproinianu, ciało ketonowe, ciężka reakcja skórna, depresja OUN, diazepam, działanie niepożądane, encefalopatia hiperamonemiczna, felbamat, glukuronylotransferaza, hepatotoksyczność, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, karbapenemy, kwas walproinowy, kwasica ketonowa, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, metamizol, monitorowanie stężenia leku, napad padaczkowy, neutropenia, nimodypina, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, terapia skojarzona, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne, zydowudyna
Profil bezpieczeństwa leku
Walproinian, składnik leku Absenor, przenika do mleka matki w zakresie 1-10% stężenia w surowicy, co może prowadzić do zaburzeń hematologicznych u noworodków i niemowląt karmionych piersią. W związku z tym konieczne jest rozważenie przerwania karmienia piersią lub leczenia, uwzględniając korzyści dla dziecka i pacjentki. Ponadto, na początku terapii, przy wyższych dawkach lub w połączeniu z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, mogą wystąpić objawy takie jak senność i dezorientacja, które ograniczają zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.

Alkohol zwiększa ryzyko hepatotoksyczności oraz nasila działania niepożądane ze strony OUN, dlatego zaleca się jego unikanie podczas terapii. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wskazana jest ostrożność i indywidualizacja dawkowania, ze względu na brak szczegółowych danych oraz ryzyko działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i zaburzeń hematologicznych. Lek Absenor jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, ciężką niewydolnością wątroby, rodzinną historią zgonów związanych z kwasem walproinowym oraz porfirią wątrobową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Absenor 500 mg
Przeciwwskazania
Lek Absenor (sodu walproinian) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (300 mg i 500 mg) posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub lecytynę sojową (E 322) – 2,1 mg w tabletce 300 mg i 2,9 mg w tabletce 500 mg, co wyklucza osoby uczulone na orzeszki ziemne lub soję. Nie należy go stosować u pacjentów z chorobami wątroby w wywiadzie własnym lub rodzinnym, ciężką niewydolnością wątroby i trzustki, a także u osób z zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG (np. zespół Alpersa-Huttenlochera) oraz u dzieci poniżej 2 roku życia z podejrzeniem tych zaburzeń. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza gdy w rodzinie wystąpiły zgony podczas leczenia walproinianem. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z porfirią wątrobową, zaburzeniami cyklu mocznikowego oraz zaburzeniami krzepliwości krwi, ze względu na potencjalne pogorszenie funkcji hemostazy.

W kontekście stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym Absenor wykazuje wysoki potencjał teratogenny i jest przeciwwskazany w ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy brak jest alternatywnego leczenia. U kobiet w wieku rozrodczym stosowanie leku jest możliwe wyłącznie w ramach programu zapobiegania ciąży. Dodatkowo, preparat zawiera znaczące ilości sodu – 42 mg w tabletce 300 mg i 69 mg w tabletce 500 mg – co może mieć kliniczne znaczenie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca wymagających diety niskosodowej. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka powikłań i zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii sodu walproinianem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Absenor 500 mg

Absenor, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba wątroby, ciężka niewydolność wątroby, hemostaza, hepatotoksyczność, kwas walproinowy, lecytyna sojowa, metabolizm amoniaku, metabolizm hemu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, padaczka, polimeraza γ, porfiria wątrobowa, Program Zapobiegania Ciąży, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, walproinian sodu, zaburzenie cyklu mocznikowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepliwości krwi, zaburzenie mitochondrialne, zespół Alpersa-Huttenlochera
Przedawkowanie
Przedawkowanie sodu walproinianu, substancji czynnej leku Absenor (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 300 mg i 500 mg), może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Stężenia terapeutyczne w surowicy wynoszą 40-100 mg/L, natomiast ostre zatrucia obserwuje się przy poziomach >100 mg/L. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości (stany splątania, śpiączka), nerwowo-mięśniowe (osłabienie mięśni, arefleksja), miozę, depresję ośrodka oddechowego, kwasicę metaboliczną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, wstrząs, zwiększoną tendencję do napadów padaczkowych, zmiany zachowania, hipernatremię oraz wzrost ciśnienia śródczaszkowego z obrzękiem mózgu, co może prowadzić do trwałych uszkodzeń neurologicznych.

Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, obejmujące usunięcie niewchłoniętego leku (węgiel aktywowany, płukanie żołądka do 12 godzin od przedawkowania), monitorowanie i wspomaganie funkcji życiowych, hemodializę (skuteczną w usuwaniu niezwiązanego z białkami walproinianu) oraz wymuszoną diurezę. Dożylne podawanie naloksonu może poprawić stan świadomości. Dializa otrzewnowa, całkowita wymiana osocza i transfuzje nie wykazują wystarczającej skuteczności. W przypadkach masywnego przedawkowania zalecana jest intensywna terapia medyczna z monitorowaniem stężeń leku w surowicy, szczególnie u dzieci. W sytuacjach prób samobójczych należy uwzględnić możliwość zatrucia wielolekowego, co może komplikować obraz kliniczny i leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Absenor 500 mg

ciśnienie śródczaszkowe, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemoperfuzja, hipernatremia, kwasica metaboliczna, mioza, nalokson, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, obrzęk mózgu, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, sód walproinianu, śpiączka, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wstrząs, wymiana osocza, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu walproinianu wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynoszą 1200-1600 mg/kg mc., a po dożylnym 750-950 mg/kg mc., co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy ostrej ekspozycji. Przewlekłe podawanie dawek ≥250 mg/kg u szczurów i ≥90 mg/kg u psów powodowało atrofie jąder, zmiany w płucach i prostacie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego. U dorosłych zwierząt dawki 1250 mg/kg/dobę (szczury) i 150 mg/kg/dobę (psy) indukowały zwyrodnienia jąder i zaburzenia spermatogenezy. U młodych szczurów zmniejszenie masy jąder obserwowano przy dawkach ≥240 mg/kg/dobę (i.p., i.v.), bez zmian histopatologicznych, natomiast dawki do 90 mg/kg/dobę nie wpływały na narządy rozrodcze. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 350 mg/kg/dobę nie wykazały wpływu na płodność samców, choć klinicznie odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane u ludzi.
Ocena mutagenności sodu walproinianu przyniosła wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, negatywne wyniki w hepatocytach szczura, natomiast in vivo po podaniu dootrzewnowym obserwowano uszkodzenia DNA i aberracje chromosomowe u gryzoni. Po podaniu doustnym, głównej drodze u ludzi, nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe i zaburzenia behawioralne u potomstwa, z efektami obserwowanymi nawet w drugim i trzecim pokoleniu. Ponadto, walproinian może stymulować replikację wirusa HIV in vitro, co wymaga uwagi klinicznej u pacjentów zakażonych HIV.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Absenor 500 mg

aberracje chromosomowe, atrofia jąder, dawka śmiertelna 50, działanie teratogenne, maksymalna tolerowana dawka, miano wirusa, mikrojądro, nasieniowód, niepłodność męska, pęknięcie nici DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, replikacja wirusa HIV, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia spermatogenezy, zwyrodnienie jąder
Skład i postać leku
Absenor to lek zawierający substancję czynną sodu walproinian (Natrii valproas) w dawkach 300 mg oraz 500 mg, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki 300 mg mają średnicę 12,5 mm i zawierają 42 mg sodu oraz 2,1 mg lecytyny sojowej (E 322), natomiast tabletki 500 mg mają kształt kapsułki o wymiarach 9,8 x 20,7 mm i zawierają 69 mg sodu oraz 2,9 mg lecytyny sojowej. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilne i długotrwałe stężenie substancji czynnej we krwi, co jest istotne w terapii przewlekłej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kopowidon, hypromelozę, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, lecytynę sojową i gumę ksantan w otoczce tabletki.

Lek jest pakowany w butelki z oranżowego szkła typu III, zawierające 100 tabletek, z aluminiową zakrętką wyposażoną w środek pochłaniający wilgoć oraz zabezpieczeniem gwarancyjnym. Absenor należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w szczelnie zamkniętym opakowaniu, aby zapobiec degradacji substancji czynnej przez wilgoć. Tabletki mogą być przechowywane w otwartym pudełku na tabletki przez okres do tygodnia w tych samych warunkach. Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności przy przygotowaniu i usuwaniu leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Absenor 500 mg

alkohol poliwinylowy, guma ksantan, hypromeloza, kopowidon, krzemionka koloidalna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, otoczka tabletki, przedłużone uwalnianie, sodu walproinian, środek pochłaniający wilgoć, stężenie substancji czynnej, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie sodu walproinianu (preparat Absenor) wiąże się z ryzykiem ciężkiego uszkodzenia wątroby i rzadziej trzustki, szczególnie u niemowląt i dzieci poniżej 3. roku życia z ciężkimi napadami padaczkowymi oraz u pacjentów poddanych wielolekowej terapii przeciwpadaczkowej. Uszkodzenia te najczęściej pojawiają się w pierwszych 6 miesiącach leczenia, ze szczytem między 2. a 12. tygodniem terapii. Wskazane jest stosowanie monoterapii kwasem walproinowym u pacjentów z ryzykiem, a także ścisłe monitorowanie objawów klinicznych takich jak nasilenie napadów, zaburzenia świadomości, nudności, senność, krwawienia czy obrzęki. Diagnostyka powinna obejmować badania biochemiczne (AspAT, AlAT, bilirubina, lipaza, alfa-amylaza, INR, PTT) oraz ocenę kliniczną, gdyż morfologia krwi nie zawsze odzwierciedla uszkodzenie narządów.

Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu, badania klinicznego oraz kompleksowych badań laboratoryjnych, w tym parametrów krzepliwości i enzymów wątrobowych oraz trzustkowych. Monitorowanie podczas leczenia obejmuje kontrolę parametrów krzepliwości (INR, PTT), AspAT, AlAT, bilirubiny i amylazy po 4 tygodniach, a następnie regularne badania co 2 tygodnie lub co miesiąc do 6. miesiąca, zwłaszcza u dzieci. W przypadku niepokojących objawów lub 2-3-krotnego wzrostu aminotransferaz (z lub bez objawów) zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia. Również współstosowanie salicylanów powinno być przerwane ze względu na konkurencję metaboliczną. Edukacja rodziców w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Absenor

AlAT, alfa-amylaza, aminotransferaza wątrobowa, AspAT, białko całkowite, bilirubina, choroba trzustki, choroba zwyrodnieniowa, czynnik krzepnięcia krwi, enzym wątrobowy, fibrynogen, GGT, glukoza we krwi, hepatopatia, indukcja enzymów, kwas walproinowy, lipaza, morfologia krwi, napad padaczkowy, ostra infekcja, parametr krzepliwości, salicylan, sód walproinian, szlak metaboliczny, terapia przeciwpadaczkowa, trombocyt, upośledzenie umysłowe, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie trzustki, uszkodzenie wątroby, wrodzona choroba metaboliczna, zaburzenie krzepliwości krwi, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie świadomości, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby
Właściwości farmakodynamiczne
Absenor zawiera sodu walproinian (Natrii valproas) w dawkach 300 mg i 500 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy i przeciwpsychotyczny (ATC: N03AG01/N05AX). Mechanizm działania opiera się na modulacji układu GABAergicznego poprzez zwiększenie dostępności GABA w szczelinie synaptycznej (wpływ presynaptyczny) oraz bezpośrednie oddziaływanie na kanały jonowe błony neuronalnej (wpływ postsynaptyczny), co prowadzi do stabilizacji potencjału błonowego i zmniejszenia nadmiernej pobudliwości OUN. Tabletki 300 mg mają średnicę 12,5 mm, a 500 mg wymiary 9,8 x 20,7 mm, obie formy są powlekane i białe lub prawie białe.

Preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym 42 mg sodu i 2,1 mg lecytyny sojowej w dawce 300 mg oraz 69 mg sodu i 2,9 mg lecytyny sojowej w dawce 500 mg, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów na diecie niskosodowej oraz u osób z alergią na soję. Absenor wykazuje skuteczność w kontroli różnych typów napadów padaczkowych, w tym w przypadkach opornych na inne leki przeciwdrgawkowe, dzięki unikalnemu mechanizmowi działania obejmującemu zarówno wpływ na metabolizm GABA, jak i modulację kanałów jonowych błony neuronalnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Absenor 500 mg

dieta niskosodowa, działanie przeciwdrgawkowe, efekt przeciwdrgawkowy, GABA, kanał jonowy, kwas gamma-aminomasłowy, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, modulacja kanałów jonowych, nadwrażliwość na soję, napad padaczkowy, padaczka, pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, potencjał błonowy neuronu, reakcja uczuleniowa, sodu walproinian, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwdrgawkowa, układ GABAergiczny
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka sodu walproinianu (Absenor) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z Tmax dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu wynoszącym 8,6 ± 2,0 h. Terapeutyczne stężenia w surowicy mieszczą się w zakresie 50-100 mg/L, a przekroczenie 100 mg/L zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Walproinian wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (90-95%), które może ulegać zmniejszeniu przy wyższych dawkach, u osób starszych oraz przy zaburzeniach czynności nerek i wątroby. Objętość dystrybucji wynosi 0,13-0,23 L/kg, zależnie od wieku pacjenta. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (około 40% dawki) oraz oksydację, z wydalaniem 20% dawki w postaci estru glukuronowego i <5% w formie niezmienionej. Okres półtrwania u zdrowych dorosłych wynosi około 17,3 ± 1,7 h, skracając się do 4-9 h przy jednoczesnym stosowaniu induktorów enzymów wątrobowych. U noworodków i niemowląt do 18. miesiąca życia okres półtrwania jest wydłużony (10-67 h), a klirens zmienny w zależności od wieku.

Farmakokinetyka walproinianu ulega istotnym modyfikacjom w szczególnych stanach klinicznych: u pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania może wydłużyć się do 30 h, a u kobiet w ciąży obserwuje się wzrost klirensu i objętości dystrybucji, co prowadzi do obniżenia stężenia leku w surowicy mimo stałej dawki. Walproinian przenika przez barierę łożyskową, osiągając stężenia w surowicy pępowinowej porównywalne lub wyższe niż u matki, oraz do mleka kobiecego (1-10% stężenia matczynego). Badania biodostępności wykazały, że po podaniu 1000 mg walproinianu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Cmax wynosi 81,6 ± 15,8 μg/mL, Tmax 6,58 ± 2,23 h, a AUC 1,486 ± 249 μg·h/mL; natomiast po podaniu 500 mg dwa razy na dobę w formie tabletek powlekanych Cmax to 95,2 ± 15,8 μg/mL, Tmax 3,08 ± 0,5 h, a AUC 1,572 ± 286 μg·h/mL. Farmakokinetyka wykazuje niemal liniową zależność dawka-stężenie, co ułatwia dostosowanie terapii w różnych grupach pacjentów, uwzględniając wiek, stan czynnościowy narządów oraz interakcje lekowe.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Absenor 500 mg

albumina, bariera łożyskowa, biodostępność, dysfagia, działanie niepożądane, enzymy UGT, ester glukuronowy, hipoproteinemia, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, klirens osoczowy, klirens wątrobowy, kwas 3-keto-walproinowy, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, maksymalne stężenie w osoczu, minimalne stężenie w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, przedawkowanie leku, sodu walproinian, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie w surowicy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, walproinian, zaburzenie czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Walproinian sodu (Absenor) jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznego programu zapobiegania ciąży. W leczeniu padaczki dopuszcza się jego stosowanie w ciąży jedynie w braku alternatyw, przy czym zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki, podział dawki na kilka mniejszych oraz preferowanie postaci o przedłużonym uwalnianiu. Ekspozycja płodu na walproinian wiąże się z wysokim ryzykiem wad wrodzonych (około 11% w monoterapii u kobiet z padaczką vs. 2-3% w populacji ogólnej), w tym wad cewy nerwowej, dysmorfizmu twarzy, rozszczepu wargi i podniebienia, wad serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ponadto, narażenie prenatalne zwiększa ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, takich jak opóźnienia rozwojowe (30-40% dzieci przedszkolnych), obniżony IQ o 7-10 punktów w wieku szkolnym, autyzm (3-5-krotnie wyższe ryzyko) oraz ADHD (1,5-krotnie wyższe ryzyko). Konieczne jest specjalistyczne monitorowanie prenatalne, w tym badania w kierunku wad cewy nerwowej, oraz regularne oznaczanie stężenia walproinianu w surowicy, które może ulegać znacznym wahaniom w ciąży (np. trzykrotny wzrost w III trymestrze).

U noworodków matek stosujących walproinian obserwuje się ryzyko zespołu krwotocznego (z trombocytopenią, hipofibrynogenemią), hipoglikemii, niedoczynności tarczycy oraz zespołu odstawiennego objawiającego się pobudzeniem, drażliwością, drżeniami i drgawkami. Walproinian przenika do mleka matki w stężeniu 1-10% stężenia w surowicy, co może powodować zaburzenia hematologiczne u niemowląt karmionych piersią. U mężczyzn stosowanie walproinianu wiąże się z ryzykiem zaburzeń płodności oraz zwiększonym ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa (HR 1,50; 95% CI: 1,09-2,07), co wymaga informowania pacjentów o konieczności stosowania antykoncepcji oraz rozważenia alternatywnych terapii. Zaburzenia płodności u obu płci mogą być przemijające, ustępując po co najmniej 3 miesiącach od zaprzestania leczenia. Wskazane jest konsultowanie pacjentów ze specjalistami w dziedzinie padaczki, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz teratologii, a także monitorowanie parametrów hematologicznych i funkcji tarczycy u noworodków narażonych na walproinian.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Absenor 500 mg

ADHD, afibrynogenemia, amenorrhea, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, coloboma, głuchota, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, klirens walproinianu, kraniostenoza, mikroftalmia, niedoczynność tarczycy, padaczka, Program Zapobiegania Ciąży, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, suplementacja kwasu foliowego, teratogenność, trombocytopenia, wada cewy nerwowej, walproinian, walproinian sodu, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny, zespół odstawienny, zespół policystycznych jajników
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Walproinian sodu (Absenor) w dawkach 300 mg i 500 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu może wywoływać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność i dezorientacja, które znacząco obniżają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest szczególnie wysokie w początkowym okresie leczenia, przy stosowaniu wyższych dawek (500 mg) oraz w terapii skojarzonej z innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN. Spożywanie alkoholu podczas terapii walproinianem potęguje efekt sedatywny, prowadząc do synergistycznego działania depresyjnego na układ nerwowy, co znacznie zwiększa ryzyko wypadków drogowych. Objawy te wpływają na czas reakcji, ocenę sytuacji na drodze, koordynację ruchową oraz zdolność podejmowania szybkich decyzji.

Jako lekarz przepisujący Absenor, należy szczegółowo informować pacjentów o możliwych ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów, zwłaszcza w pierwszych dniach lub tygodniach terapii oraz przy zwiększaniu dawki. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów w okresie adaptacji do leku oraz bezwzględny zakaz łączenia terapii z alkoholem i innymi substancjami o działaniu depresyjnym na OUN. Niezbędne jest indywidualne podejście do oceny ryzyka, uwzględniające dotychczasową reakcję pacjenta na leki, schemat dawkowania, współistniejące choroby neurologiczne lub psychiatryczne, wiek oraz charakter pracy zawodowej. Monitorowanie pacjenta pod kątem senności i dezorientacji podczas wizyt kontrolnych jest kluczowe, a brak odpowiedniego poinformowania pacjenta może skutkować konsekwencjami prawnymi w przypadku zdarzeń niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Absenor 500 mg

Absenor, bezpieczeństwo ruchu drogowego, dawkowanie walproinianu sodu, depresanty OUN, depresja OUN, dezorientacja, efekt sedatywny, interakcje z alkoholem, objawy neuropsychiatryczne, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, senność, stan neurologiczny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, walproinian sodu
Wskazania do stosowania
Absenor, zawierający sodu walproinian w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (300 mg i 500 mg), jest wskazany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, w tym napadów uogólnionych (absencje, miokloniczne, toniczno-kloniczne), napadów ogniskowych oraz napadów wtórnie uogólnionych. Lek może być stosowany także w terapii skojarzonej napadów opornych na standardowe leczenie. Ponadto, Absenor znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, szczególnie gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. W trakcie zmiany terapii z innych form walproinianu na Absenor należy monitorować stężenia kwasu walproinowego w surowicy, aby zapewnić skuteczność i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.

Stosowanie Absenoru u małych dzieci wymaga szczególnej ostrożności i preferowania monoterapii, ze względu na potencjalne ryzyko. Walproinian jest również związany z wysokim ryzykiem teratogennym, co wymaga rygorystycznego przestrzegania zaleceń dotyczących stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży. Tabletki Absenor 300 mg i 500 mg zawierają odpowiednio 42 mg i 69 mg sodu oraz 2,1 mg i 2,9 mg lecytyny sojowej (E 322), co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub przeciwwskazaniami do tych substancji pomocniczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Absenor 500 mg

absencja, charakterystyka produktu leczniczego, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, leczenie skojarzone, monoterapia, napad grand mal, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad uogólniony, napad wtórnie uogólniony, padaczka, ryzyko teratogenne, sodu walproinian, stężenie kwasu walproinowego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwpadaczkowa, utrata świadomości

Absenor Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg

Absenor
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg