6-O-demetylodonepezylu
6-O-demetylodonepezylu to metabolit leku donepezylu, który jest inhibitorem acetylocholinesterazy stosowanym w leczeniu objawów choroby Alzheimera. Proces O-demetylacji donepezylu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP2D6 i CYP3A4.
W przeciwieństwie do związku macierzystego, 6-O-demetylodonepezylu wykazuje słabszą aktywność farmakologiczną, jednak nadal posiada pewne działanie hamujące acetylocholinesterazę. Metabolit ten ma znaczenie w kontekście terapii długoterminowej, gdyż jego stężenie we krwi może się zwiększać, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub przyjmujących inne leki wpływające na aktywność wspomnianych enzymów.
Monitorowanie stężenia 6-O-demetylodonepezylu może mieć znaczenie kliniczne w przypadkach polipragmazji lub przy podejrzeniu interakcji lekowych. Badania farmakokinetyczne wskazują, że metabolit ten może częściowo odpowiadać za długotrwałe efekty terapeutyczne donepezylu, którego okres półtrwania wynosi około 70 godzin.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Donesyn 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna leku Donesyn w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 3-4 godzinach od podania doustnego. Wchłanianie leku nie jest zależne od przyjmowania pokarmu. Donepezyl charakteryzuje się wysokim (ok. 95%) wiązaniem z białkami osocza oraz długim okresem półtrwania około 70 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach terapii. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez układ cytochromu P450, z identyfikacją kilku metabolitów, w tym aktywnego 6-O-demetylodonepezylu (11% dawki). Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (57% dawki, w tym 17% w formie niezmienionej) oraz kał (14,5%).
5-O-demetylodonepezylu, 6-O-demetylodonepezylu, biotransformacja wątrobowa, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cytochrom P450, demencja naczyniowa, efekt farmakodynamiczny, glukuronid, krążenie jelitowo-wątrobowe, liniowa zależność dawki, maksymalne stężenie w osoczu, N-tlenek cis-donepezylu, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pole pod krzywą, proces farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, substancja czynna leku, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Właściwości farmakokinetyczne
Donepezyl, stosowany w terapii otępienia w chorobie Alzheimera, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 3-4 godzinach od podania doustnego. Okres półtrwania wynosi około 70 godzin, co umożliwia osiągnięcie stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach stosowania. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~95%) i nie jest istotnie wpływany przez spożycie posiłków, płeć, rasę ani palenie tytoniu. Donepezyl ulega rozległej biotransformacji, a jego głównym aktywnym metabolitem jest 6-O-demetylodonepezyl, stanowiący 11% radioaktywności w osoczu. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm i wydalanie z moczem (57% dawki, w tym 17% w postaci niezmienionej) oraz z kałem (14,5% dawki).
6-O-demetylodonepezylu, AUC, biotransformacja, chlorowodorek donepezylu, Cmax, cytochrom P450, demencja naczyniowa, donepezyl, działanie farmakodynamiczne, glukuronid, interakcja lekowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, N-tlenek cis-donepezylu, niewydolność wątroby, okres półtrwania, otępienie, otępienie w chorobie Alzheimera, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, T1/2, wiązanie z białkami osocza, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apo-Doperil 5 mg
Donepezyl chlorowodorek, substancja czynna preparatu Apo-Doperil (tabletki 5 mg i 10 mg), charakteryzuje się farmakokinetyką proporcjonalną do dawki, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 3-4 godzinach od podania doustnego. Lek wykazuje długi okres półtrwania około 70 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i osiągnięcie stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach terapii. Donepezyl wiąże się z białkami osocza w około 95%, a jego wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez spożycie pokarmu. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu 6-O-demetylodonepezylu (11% radioaktywności w osoczu), a eliminacja odbywa się głównie przez mocz (57% dawki, w tym 17% w formie niezmienionej) oraz kał (14,5%).
5-O-demetylodonepezylu, 6-O-demetylodonepezylu, biotransformacja wątrobowa, cis-N-tlenek donepezylu, cytochrom P450, czynnik demograficzny, dawkowanie dobowe, donepezyl chlorowodorek, izotop 14C, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, maksymalne stężenie w osoczu, niewydolność wątroby, okres półtrwania, otępienie naczyniopochodne, otępienie w chorobie Alzheimera, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą zależności stężenia od czasu, stan równowagi stężenia, zaburzenie czynności wątroby