zespół hipereozynofilowy
Wskazanie

Zespół hipereozynofilowy (HES) to rzadkie schorzenie charakteryzujące się przewlekłą, nadmierną produkcją eozynofilów we krwi (>1,5 × 10^9/l) utrzymującą się ponad 6 miesięcy oraz naciekaniem tych komórek do różnych tkanek i narządów, prowadzącym do ich uszkodzenia. Zespół ten może być idiopatyczny lub wtórny do innych chorób, takich jak nowotwory hematologiczne, choroby pasożytnicze czy alergiczne.

Leczenie zespołu hipereozynofilowego opiera się na kilku grupach leków. W pierwszej linii stosowane są glikokortykosteroidy, takie jak Encorton (prednizon) lub Metypred (metyloprednizolon). W przypadku oporności na steroidy lub konieczności redukcji ich dawki, wprowadza się leki immunosupresyjne jak Imuran (azatiopryna), CellCept (mykofenolan mofetylu) czy Endoxan (cyklofosfamid). W przypadku HES związanego z mutacją FIP1L1-PDGFRA skuteczne są inhibitory kinazy tyrozynowej, takie jak Glivec (imatynib).

W ciężkich przypadkach lub przy nieskuteczności standardowych terapii stosuje się przeciwciała monoklonalne – Nucala (mepolizumab) czy Fasenra (benralizumab), które hamują działanie interleukin odpowiedzialnych za rozwój eozynofilów. W ostatnich latach coraz szersze zastosowanie znajduje Xolair (omalizumab), zwłaszcza w przypadkach z komponentą alergiczną.

Największe trudności w leczeniu zespołu hipereozynofilowego obejmują identyfikację jego przyczyny, co jest kluczowe dla doboru właściwej terapii. Dodatkowym wyzwaniem jest oporność na standardowe leczenie oraz zarządzanie długoterminowymi działaniami niepożądanymi glikokortykosteroidów. Poważnym problemem pozostaje też monitorowanie i zapobieganie powikłaniom narządowym, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym, gdzie włóknienie endomiokardium może prowadzić do niewydolności serca. Leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia i regularnej oceny skuteczności terapii.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl