Działania niepożądane leku Daruph (dazatynib)

Profil bezpieczeństwa dazatynibu został opracowany na podstawie obszernych badań klinicznych obejmujących łącznie 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych z opornością lub nietolerancją imatynibu z CML w różnych fazach lub z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL), oraz 188 dzieci i młodzieży. Mediana czasu leczenia u dorosłych pacjentów wynosiła 19,2 miesiąca (zakres od 0 do 93,2 miesiąca), natomiast w przypadku dzieci i młodzieży 26,3 miesiąca (zakres od 0 do 99,6 miesiąca).¹

Ogólny profil bezpieczeństwa

Podczas terapii dazatynibem u większości pacjentów wystąpiły działania niepożądane. W populacji 2712 dorosłych pacjentów, u 520 osób (19%) działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia. W randomizowanym badaniu z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia wynosiła około 60 miesięcy, natomiast u pacjentów z CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia wynosiła 29 miesięcy (zakres 0 do 92,9 miesiąca).²

W populacji dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej profil bezpieczeństwa był podobny do profilu obserwowanego u dorosłych, z wyjątkiem braku przypadków wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc czy nadciśnienia płucnego. Z 130 dzieci i młodzieży leczonych dazatynibem, tylko u 2 pacjentów (1,5%) wystąpiły działania niepożądane prowadzące do przerwania leczenia.³

Tabela działań niepożądanych leku Daruph

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów przyjmujących dazatynib w monoterapii w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów narządowych oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) lub częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).<sup data-drug="Daruph" data-section="Działania niepożądane" title="U pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych leczonych dazatynibem w monoterapii oraz po wprowadzeniu dazatynibu do obrotu wystąpiły następujące działania niepożądane, z wyjątkiem nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych, (Tabela 5.). Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów narządowych oraz częstości występowania. Częstości występowania określono następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do 4

Szczegółowy opis istotnych działań niepożądanych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Zakażenia są jednym z najczęściej raportowanych działań niepożądanych podczas terapii dazatynibem. Występują one bardzo często i mogą mieć różną etiologię – bakteryjną, wirusową, grzybiczą lub niespecyficzną. Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc czy posocznica (sepsa).⁵

Na szczególną uwagę zasługuje możliwość reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, której częstość występowania nie jest dokładnie znana. Reaktywacja ta może mieć poważne następstwa dla pacjenta, dlatego zaleca się monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii dazatynibem.⁶

Znaczenie kliniczne działań niepożądanych

Należy podkreślić, że działania niepożądane występujące podczas terapii dazatynibem mogą prowadzić do przerwania leczenia – jak wskazują dane kliniczne, dotyczyło to 19% dorosłych pacjentów. W populacji pediatrycznej odsetek ten był znacznie niższy i wynosił 1,5%, co może sugerować lepszą tolerancję leku u dzieci i młodzieży.⁷

Posocznica/sepsa wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość wystąpienia przypadków zakończonych zgonem. Stanowi to poważne powikłanie, które może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnego leczenia.⁸

Różnice w profilach bezpieczeństwa między populacjami

Istotne jest, że profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP jest generalnie podobny do profilu obserwowanego u dorosłych, co potwierdza spójność danych dotyczących bezpieczeństwa niezależnie od wieku pacjentów. Należy jednak zaznaczyć, że u dzieci i młodzieży nie zaobserwowano niektórych poważnych działań niepożądanych występujących u dorosłych, takich jak wysięk osierdziowy, wysięk opłucnowy, obrzęk płuc czy nadciśnienie płucne.⁹

Czas trwania terapii jest również istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić przy ocenie profilu bezpieczeństwa. Mediana czasu leczenia była zróżnicowana w różnych podgrupach pacjentów – od około 6,2 miesiąca u dorosłych z zaawansowaną CML lub Ph+ ALL, przez 29 miesięcy u pacjentów z CML w fazie przewlekłej, do 42,3 miesiąca u dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej.¹⁰