Właściwości farmakokinetyczne leku Nicorama Fruitmint

Produkt Nicorama Fruitmint występuje w postaci leczniczej gumy do żucia, zawierającej nikotynę z kationitem w dawkach 2 mg lub 4 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego preparatu, obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie nikotyny

Ilość nikotyny wchłanianej z leczniczej gumy do żucia jest bezpośrednio uzależniona od dwóch głównych czynników: ilości substancji czynnej uwolnionej w jamie ustnej oraz strat spowodowanych połknięciem. Dominującą drogą absorpcji nikotyny jest wchłanianie przez błonę śluzową jamy ustnej.²

W przypadku stosowania gumy Nicorama Fruitmint, z dawki 2 mg uwalnia się typowo około 1,4 mg nikotyny, natomiast z dawki 4 mg – około 3,4 mg substancji czynnej. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 30 minutach żucia, co jest porównywalne ze stężeniem występującym po 20-30 minutach od zapalenia papierosa o średniej mocy.³

Warto podkreślić, że w przeciwieństwie do palenia tytoniu, stosowanie gumy nikotynowej nie powoduje wysokiego i szybko narastającego stężenia nikotyny we krwi. Układowa dostępność biologiczna nikotyny połkniętej jest niższa z powodu metabolizmu przy pierwszym przejściu przez wątrobę.⁴

Dystrybucja nikotyny w organizmie

Po podaniu dożylnym nikotyny, objętość dystrybucji wynosi około 2-3 l/kg. Okres półtrwania substancji czynnej w organizmie to około 2 godziny. Wiązanie nikotyny z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie i wynosi mniej niż 5%. Dzięki temu inne zaburzenia lub jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych wpływających na poziom białek osocza nie powinny mieć znaczącego wpływu na farmakokinetykę nikotyny.⁵

Metabolizm nikotyny

Nikotyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a jej średni klirens osoczowy wynosi około 70 l/godz. W procesie metabolizmu uczestniczą również nerki i płuca. Do tej pory zidentyfikowano ponad 20 metabolitów nikotyny, przy czym wszystkie są uważane za mniej aktywne niż sama nikotyna.⁶

Głównym metabolitem nikotyny jest kotynina, charakteryzująca się dłuższym okresem półtrwania wynoszącym od 15 do 20 godzin. Kotynina osiąga w organizmie stężenia 10-krotnie większe niż stężenia samej nikotyny.⁷

Eliminacja nikotyny z organizmu

Głównymi metabolitami wydalanymi w moczu są: kotynina (stanowiąca 15% dawki) oraz trans-3-hydroksykotynina (45% dawki). W niezmienionej postaci, z moczem wydalane jest około 10% przyjętej nikotyny. Odsetek ten może wzrosnąć nawet do 30% w przypadku zwiększonego wytwarzania moczu i przy jego kwasowości poniżej pH 5.⁸

Wpływ chorób współtowarzyszących na farmakokinetykę

Na farmakokinetykę nikotyny mogą wpływać różne stany chorobowe:

• Niewydolność nerek – ciężka niewydolność nerek może wpłynąć na całkowity klirens nikotyny⁹
• Choroby wątroby – farmakokinetyka nikotyny nie zmienia się u pacjentów z marskością wątroby o lekkim nasileniu (5 wg skali Childa), natomiast klirens jest mniejszy w przypadku pacjentów z umiarkowaną marskością wątroby (7 wg skali Childa)¹⁰
• Hemodializa – u palących pacjentów poddawanych hemodializie obserwowano zwiększenie stężenia nikotyny¹¹

Grupy szczególne pacjentów

Badania farmakokinetyczne wykazały pewne różnice w metabolizmie nikotyny w zależności od wieku i płci:

• Osoby w podeszłym wieku – u zdrowych osób starszych zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny, jednak w stopniu niewymagającym modyfikacji dawkowania¹²
• Różnice płciowe – nie zaobserwowano istotnych różnic w kinetyce nikotyny pomiędzy kobietami i mężczyznami¹³

Charakterystyka parametrów farmakokinetycznych