Przedawkowanie
Haloperydol

Przedawkowanie haloperydolu

Haloperydol to substancja czynna dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak tabletki (Haloperidol WZF 1 mg i 5 mg), krople doustne (Haloperidol UNIA 2 mg/ml, Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml) oraz roztwór do wstrzykiwań (Haloperidol WZF 5 mg/ml). Przedawkowanie tej substancji stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, objawiając się nasileniem znanego działania farmakologicznego oraz działań niepożądanych.^{1 2 3}

Najważniejsze objawy przedawkowania

Do najpoważniejszych objawów przedawkowania haloperydolu należą: ciężkie objawy pozapiramidowe, niedociśnienie oraz sedacja. Chociaż niedociśnienie jest wymienione jako jeden z głównych objawów, warto zauważyć, że w przypadku przedawkowania haloperydolu bardziej prawdopodobne jest wystąpienie nadciśnienia niż niedociśnienia tętniczego.^{4 5 6}

Objawy pozapiramidowe w przebiegu przedawkowania charakteryzują się wzmożonym napięciem mięśni oraz uogólnionym lub miejscowym drżeniem mięśniowym.^{7 8 9}

W skrajnych przypadkach przedawkowanie haloperydolu może prowadzić do wystąpienia stanu śpiączki z towarzyszącą depresją oddechową i niedociśnieniem. Te objawy mogą być na tyle poważne, że mogą prowadzić do stanu podobnego do wstrząsu.^{10 11 12}

Istotnym zagrożeniem w przypadku przedawkowania haloperydolu jest również ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu, związanych prawdopodobnie z wydłużeniem odstępu QTc.^{13 14 15}

Tabela objawów przedawkowania haloperydolu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania haloperydolu nie istnieje swoiste antidotum. Postępowanie lecznicze ma charakter objawowy i podtrzymujący.^{16 17 18}

Podstawowe postępowanie

W przypadku doustnego przedawkowania, skuteczność zastosowania węgla aktywowanego nie została określona.^{19 20 21}

Nie zaleca się stosowania dializy w leczeniu przedawkowania haloperydolu, ponieważ metoda ta usuwa jedynie bardzo niewielką ilość substancji czynnej.^{22 23 24}

Postępowanie u pacjentów nieprzytomnych

U pacjentów w stanie śpiączki kluczowe jest zapewnienie drożności dróg oddechowych za pomocą rurki ustno-gardłowej lub dotchawiczej rurki intubacyjnej. W przypadku wystąpienia depresji oddechowej może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji.^{25 26 27}

Monitorowanie kardiologiczne

Zaleca się monitorowanie czynności serca za pomocą elektrokardiografu (EKG) oraz monitorowanie parametrów życiowych, które powinny być prowadzone do czasu normalizacji zapisu EKG. W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca zaleca się stosowanie odpowiednich środków przeciwarytmicznych.^{28 29 30}

Leczenie niedociśnienia i zaburzeń krążenia

W przypadku niedociśnienia tętniczego oraz zapaści naczyniowo-sercowej należy zastosować następujące postępowanie:^{31 32 33}

• dożylne podanie płynów
• dożylne podanie osocza
• dożylne podanie koncentratu albuminowego
• zastosowanie leków wazopresyjnych, takich jak dopamina lub noradrenalina

^{34 35 36}

Ważne: W przypadku przedawkowania haloperydolu nie wolno podawać adrenaliny, ponieważ w połączeniu z haloperydolem może ona wywołać gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego.^{37 38 39}

Leczenie objawów pozapiramidowych

W przypadku ciężkich objawów pozapiramidowych zaleca się pozajelitowe podanie produktu leczniczego stosowanego w parkinsonizmie.^{40 41 42}