Interakcje leku
Tonicard 150 mg

Propafenon, substancja czynna produktu Tonicard, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne są interakcje z β-adrenolitykami (propranolol, metoprolol), które prowadzą do zwiększenia ich stężenia w osoczu i nasilają efekt hamujący częstość akcji serca oraz kurczliwość mięśnia sercowego, co wymaga monitorowania i ewentualnego zmniejszenia dawek. Propafenon zwiększa także stężenie digoksyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, fenprokumonu) oraz leków metabolizowanych przez CYP2D6, takich jak dezypramina i wenlafaksyna, co wiąże się z koniecznością kontroli poziomów terapeutycznych i dostosowania dawek. Wysokie ryzyko interakcji występuje również przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, co może prowadzić do zaburzeń przewodzenia i repolaryzacji mięśnia sercowego oraz niemiarowości. Propafenon jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, a inhibitory tych enzymów (ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna) mogą zwiększać jego stężenie, natomiast induktory (fenobarbital, ryfampicyna) obniżają skuteczność leku.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Propafenonu chlorowodorek, substancja czynna produktu Tonicard, wykazuje liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą istotnie wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Interakcje te dotyczą zarówno parametrów farmakokinetycznych, jak i farmakodynamicznych propafenonu oraz jednocześnie stosowanych leków.1

Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy

Leki β-adrenolityczne stosowane jednocześnie z propafenonem mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych ze względu na sumowanie się efektów hamujących częstość akcji serca i kurczliwość mięśnia sercowego. W przypadku propranololu i metoprololu zaobserwowano zwiększenie ich stężenia w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu z propafenonem, co wymaga odpowiedniego zmniejszenia dawek tych leków w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.2

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu propafenonu z amiodaronem, gdyż może to wpływać na przewodzenie i repolaryzację mięśnia sercowego, prowadząc do zaburzeń, które mogą skutkować niemiarowością. W takim przypadku może być konieczne dostosowanie dawek obu leków w oparciu o obserwowaną odpowiedź na leczenie.3

Digoksyna wykazuje zwiększone stężenie w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu z propafenonem. W takim przypadku należy monitorować poziom digoksyny w surowicy i odpowiednio dostosować jej dawkę, aby uniknąć objawów przedawkowania.4

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Propafenon może zwiększać stężenie doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. fenprokumonu, warfaryny) w osoczu, co prowadzi do wydłużenia czasu protrombinowego. Z tego powodu u pacjentów jednocześnie otrzymujących te leki zaleca się dokładną kontrolę wskaźników krzepnięcia krwi. W razie konieczności dawki leków przeciwzakrzepowych powinny zostać odpowiednio dostosowane.5

Interakcje z lekami znieczulającymi

Jednoczesne stosowanie leków znieczulających miejscowo (np. podczas wszczepiania stymulatora serca, zabiegów chirurgicznych lub stomatologicznych) może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W przypadku lidokainy, mimo braku istotnego wpływu na jej farmakokinetykę przy jednoczesnym stosowaniu z propafenonem, odnotowano zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.6

Propafenon może również nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie, co należy uwzględnić podczas znieczulenia ogólnego.7

Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne w połączeniu z propafenonem mogą nasilać działania niepożądane ze względu na sumowanie się efektów hamujących pracę serca. Zaobserwowano zwiększenie stężenia dezypraminy w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z propafenonem.8

W przypadku stosowania propafenonu z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takimi jak fluoksetyna i paroksetyna, może dojść do zwiększenia stężenia propafenonu w osoczu. Szczególnie istotne jest to u osób szybko metabolizujących, gdzie jednoczesne podawanie propafenonu i fluoksetyny powoduje zwiększenie Cmax i AUC S-propafenonu odpowiednio o 39% i 50%, a R-propafenonu o 71% i 50%. W takich przypadkach mniejsze dawki propafenonu mogą być wystarczające do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.9

Propafenon może również zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez izoenzym CYP2D6, takich jak wenlafaksyna.10

Interakcje metaboliczne i enzymatyczne

Propafenon jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4. Produkty lecznicze hamujące aktywność tych enzymów mogą prowadzić do zwiększenia stężenia propafenonu:

  • Ketokonazol (inhibitor CYP3A4) – może zwiększać stężenie propafenonu11
  • Cymetydyna (inhibitor CYP1A2 i CYP3A4) – może zwiększać stężenie propafenonu12
  • Chinidyna (inhibitor CYP2D6) – może zwiększać stężenie propafenonu13
  • Erytromycyna (inhibitor CYP3A4) – może zwiększać stężenie propafenonu14

Podczas podawania propafenonu w skojarzeniu z powyższymi inhibitorami należy dokładnie monitorować pacjentów i odpowiednio dostosować dawkę.15

Z kolei induktory tych enzymów mogą zmniejszać skuteczność propafenonu. Jednoczesne stosowanie propafenonu z fenobarbitalem i/lub ryfampicyną (induktory CYP3A4) może zmniejszać działanie przeciwarytmiczne propafenonu na skutek obniżenia jego stężenia w osoczu. Z tego powodu podczas długotrwałego jednoczesnego stosowania tych leków należy monitorować odpowiedź na leczenie propafenonem.16

Interakcje z innymi grupami leków

Podczas leczenia propafenonem zaobserwowano także zwiększenie stężenia w osoczu następujących leków:

  • Cyklosporyna – może wymagać zmniejszenia dawki przy współstosowaniu z propafenonem17
  • Teofilina – może wymagać zmniejszenia dawki przy współstosowaniu z propafenonem18

Jednoczesne stosowanie propafenonu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi lub neuroleptykami (takimi jak tiorydazyna) może zwiększać działanie hamujące czynność serca.19

Interakcje z żywnością

Sok grejpfrutowy, jako inhibitor CYP3A4, może zwiększać stężenie propafenonu w osoczu. Pacjentom leczonym propafenonem zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego.20

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Tonicard nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji propafenonu z alkoholem, należy podkreślić istotne aspekty tej potencjalnej interakcji.

Alkohol może nasilać działanie propafenonu na układ sercowo-naczyniowy, szczególnie w zakresie wpływu na ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca. Jednoczesne spożywanie alkoholu i propafenonu może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego oraz zwiększonego ryzyka bradykardii.

Alkohol, podobnie jak propafenon, jest metabolizowany w wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, co może prowadzić do konkurencji metabolicznej i potencjalnie zmieniać stężenie propafenonu we krwi. Ponadto, alkohol może wpływać na aktywność izoenzymów CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, które uczestniczą w metabolizmie propafenonu.

Ze względu na brak szczegółowych badań dotyczących interakcji propafenonu z alkoholem oraz potencjalne ryzyko nasilenia działań niepożądanych, pacjentom leczonym produktem Tonicard zaleca się unikanie spożywania alkoholu.

Tabela interakcji propafenonu z innymi lekami

Grupa leków/Lek Rodzaj interakcji Konsekwencje kliniczne Poziom istotności interakcji Zalecenia
β-adrenolityki (propranolol, metoprolol) Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia β-adrenolityków w osoczu; nasilenie efektu hamującego częstość akcji serca i kurczliwość mięśnia sercowego Wysoki Monitorowanie pacjenta, ewentualne zmniejszenie dawki β-adrenolityku
Amiodaron Farmakodynamiczna Zaburzenia przewodzenia i repolaryzacji, ryzyko niemiarowości Wysoki Dostosowanie dawek obu leków w oparciu o odpowiedź na leczenie
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny, ewentualne zmniejszenie dawki
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, fenprokumon) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia leków przeciwzakrzepowych, wydłużenie czasu protrombinowego Wysoki Dokładna kontrola wskaźników krzepnięcia krwi, dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych
Leki znieczulające miejscowo (lidokaina) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie pacjenta
Środki zwiotczające mięśnie Farmakodynamiczna Nasilenie działania zwiotczającego mięśnie Średni Dostosowanie dawki środków zwiotczających
SSRI (fluoksetyna, paroksetyna) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu Wysoki Rozważenie zastosowania mniejszych dawek propafenonu
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (dezypramina) Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia dezypraminy; nasilenie efektu hamującego na układ sercowo-naczyniowy Wysoki Monitorowanie pacjenta, ewentualne zmniejszenie dawki leku przeciwdepresyjnego
Inhibitory CYP (ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu Wysoki Dokładne monitorowanie pacjenta, ewentualne zmniejszenie dawki propafenonu
Induktory CYP (fenobarbital, ryfampicyna) Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia propafenonu, osłabienie działania przeciwarytmicznego Wysoki Monitorowanie odpowiedzi na leczenie propafenonem
Cyklosporyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia cyklosporyny, ewentualne zmniejszenie dawki
Teofilina Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia teofiliny, ewentualne zmniejszenie dawki
Opioidowe leki przeciwbólowe Farmakodynamiczna Nasilenie działania hamującego czynność serca Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie pacjenta
Neuroleptyki (tiorydazyna) Farmakodynamiczna Nasilenie działania hamującego czynność serca Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie pacjenta
Sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu Niski do średniego Unikanie spożywania soku grejpfrutowego
Alkohol Farmakodynamiczna i potencjalnie farmakokinetyczna Nasilenie działania hipotensyjnego, zwiększone ryzyko bradykardii Średni Zalecane unikanie spożycia alkoholu

Interakcje w populacji pediatrycznej

Należy podkreślić, że badania dotyczące interakcji propafenonu przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Brak jest danych na temat zakresu interakcji u dzieci i młodzieży, dlatego też nie można stwierdzić, czy są one podobne do obserwowanych u dorosłych.21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl