Działania niepożądane
Hydrocortisonum-SF 10 mg

Hydrokortyzon w dawce 10 mg (Hydrocortisonum-SF) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. Najważniejsze efekty obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, wtórny brak czynności kory nadnerczy i przysadki, a także zaburzenia metabolizmu węglowodanów, w tym hiperglikemię i ujawnienie cukrzycy utajonej. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne zwiększenie dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Terapia wpływa również na gospodarkę wodno-elektrolitową, powodując retencję sodu i płynów, hipokalemię oraz zwiększone wydalanie wapnia, co sprzyja osteoporozie. W populacji pediatrycznej istotne jest zahamowanie wzrostu. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (częstość ciężkich reakcji u dorosłych 5-6%), takie jak zaburzenia afektywne, psychotyczne, lęk, bezsenność oraz zaburzenia poznawcze. W trakcie odstawiania kortykosteroidów może dochodzić do nasilenia objawów psychiatrycznych.

Działania niepożądane hydrokortyzonu

Hydrokortyzon, dostępny w postaci tabletek Hydrocortisonum-SF 10 mg, może powodować szereg działań niepożądanych, których występowanie jest ściśle związane z zastosowaną dawką oraz czasem trwania terapii. Z uwagi na te zależności precyzyjne określenie częstości występowania poszczególnych działań niepożądanych jest znacząco utrudnione.1

Zaburzenia endokrynologiczne

Stosowanie hydrokortyzonu wpływa znacząco na układ endokrynologiczny, powodując liczne zaburzenia hormonalne. Do najistotniejszych należą objawy zespołu Cushinga, wtórny brak czynności kory nadnerczy oraz przysadki, szczególnie w sytuacjach stresowych, takich jak uraz, operacja czy choroba. U pacjentów mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu węglowodanów, w tym zmniejszona tolerancja glukozy, ujawnienie się cukrzycy utajonej oraz hiperglikemia. Pacjenci z rozpoznaną cukrzycą mogą wymagać zwiększenia dawek insuliny lub doustnych leków hipoglikemizujących.2

Zauważalne są również zaburzenia dotyczące funkcji rozrodczych, obejmujące zwiększenie lub zmniejszenie ruchliwości i liczby plemników u mężczyzn oraz nieregularne miesiączki lub brak miesiączki u kobiet. U pacjentek może wystąpić hirsutyzm. Szczególnie istotne w populacji pediatrycznej jest zahamowanie wzrostu, będące konsekwencją przewlekłej terapii hydrokortyzonem.3

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania

Hydrokortyzon powoduje istotne zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Do kluczowych należą retencja sodu i płynów, prowadząca do obrzęków, oraz utrata potasu, skutkująca zasadowicą hipokalemiczną. Obserwuje się także zwiększone wydalanie wapnia, co w połączeniu z innymi czynnikami może przyczyniać się do rozwoju osteoporozy. Terapia hydrokortyzonem prowadzi do ujemnego bilansu azotowego z powodu nasilonego katabolizmu białek. U pacjentów często występuje zwiększenie apetytu.4

Zaburzenia psychiczne

Stosowanie hydrokortyzonu wiąże się z szerokim spektrum zaburzeń psychicznych. Obejmują one zaburzenia afektywne (rozdrażnienie, euforia, obniżony lub zmienny nastrój, myśli samobójcze), zaburzenia psychotyczne (mania, omamy, zaostrzenie schizofrenii), zaburzenia osobowości, drażliwość, lęk oraz zaburzenia snu. Obserwuje się również zaburzenia poznawcze, manifestujące się dezorientacją i zaburzeniami pamięci.5

Powyższe reakcje występują często i mogą dotyczyć zarówno populacji dorosłych, jak i dzieci. Szacuje się, że ciężkie zaburzenia psychiczne dotyczą 5-6% dorosłych pacjentów leczonych hydrokortyzonem. Szczególnie istotne jest monitorowanie stanu psychicznego pacjenta podczas odstawiania kortykosteroidów, gdyż w tym okresie mogą nasilać się objawy psychiatryczne, choć dokładna częstość ich występowania nie jest znana.6

Zaburzenia układu nerwowego

Podczas terapii hydrokortyzonem mogą wystąpić napady drgawkowe oraz zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z tarczą zastoinową, określane jako rzekomy guz mózgu, które pojawia się zazwyczaj po zakończeniu leczenia. Pacjenci zgłaszają również zawroty i bóle głowy oraz ogólne złe samopoczucie.7

Zaburzenia oka

Hydrokortyzon może wywoływać szereg powikłań okulistycznych, do których należą zaćma podtorebkowa tylna, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, tarcza zastoinowa oraz ścieńczenie rogówki lub twardówki. U pacjentów stosujących lek obserwuje się zaostrzenie zakażeń wirusowych w obrębie oka, rozwój jaskry, wytrzeszcz oraz nieostre widzenie.8

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Istotnym powikłaniem kardiologicznym jest pęknięcie serca po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego. U pacjentów z czynnikami ryzyka może rozwinąć się zastoinowa niewydolność serca. W przypadku wcześniaków przyjmujących hydrokortyzon obserwowano kardiomiopatię przerostową, choć częstość jej występowania jest trudna do określenia.9

W zakresie układu naczyniowego hydrokortyzon zwiększa ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych oraz nadciśnienia tętniczego.10

Zaburzenia żołądka i jelit

Stosowanie hydrokortyzonu wiąże się z ryzykiem rozwoju wrzodu trawiennego z możliwością perforacji i krwotoku. Szczególnie u pacjentów z zapalną chorobą jelit istnieje zagrożenie perforacją jelita cienkiego i grubego. Do innych istotnych powikłań gastroenterologicznych należą zapalenie trzustki, wzdęcie brzucha, wrzodziejące zapalenie przełyku, niestrawność, kandydoza przełyku oraz nudności.11

Zaburzenia skóry

Hydrokortyzon wywiera znaczący wpływ na skórę i jej funkcje. Obserwuje się opóźnienie gojenia się ran, ścieńczenie i zwiększoną delikatność skóry, powstawanie wybroczyn i wylewów krwawych, rumień, rozstępy i teleangiektazje. U pacjentów występuje trądzik i nadmierne pocenie się. Terapia hydrokortyzonem prowadzi do zmniejszenia reakcji w testach skórnych.12

Mogą wystąpić również reakcje alergiczne, takie jak alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy.13

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Długotrwałe stosowanie hydrokortyzonu przyczynia się do osłabienia mięśni i rozwoju miopatii posteroidowej, prowadząc do utraty masy mięśniowej. W układzie kostnym obserwuje się osteoporozę, szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym, kompresyjne złamania kręgosłupa, jałową martwicę głowy kości udowej i ramiennej oraz patologiczne złamania kości długich. U pacjentów występuje również zwiększone ryzyko zerwania ścięgna.14

Inne działania niepożądane

Wśród innych działań niepożądanych hydrokortyzonu wymienia się czkawkę, leukocytozę, reakcje nadwrażliwości oraz zwiększenie masy ciała, której częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.15

Przedawkowanie hydrokortyzonu

Przypadki ostrej toksyczności i/lub zgonów w wyniku przedawkowania glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, występują rzadko. Dla hydrokortyzonu nie jest znane swoiste antidotum. Biologiczny czas półtrwania hydrokortyzonu wynosi około 100 minut.16

W przypadku przewlekłego przedawkowania leczenie zazwyczaj nie jest wymagane, chyba że u pacjenta występują objawy przedawkowania kortykosteroidów. Wówczas należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.17

W przypadku reakcji anafilaktycznych i nadwrażliwości można zastosować adrenalinę, wspomagane sztuczne oddychanie i aminofilinę. Pacjentowi należy zapewnić ciepło i spokój.18

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.19

Dane kontaktowe:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl20

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.21

Tabela działań niepożądanych związanych ze stosowaniem hydrokortyzonu

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukocytoza Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia endokrynologiczne Objawy zespołu Cushinga Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Wtórny brak czynności kory nadnerczy i przysadki Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia, szczególnie podczas sytuacji stresowych
Zahamowanie wzrostu u dzieci Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zmniejszona tolerancja węglowodanów, ujawnienie się utajonej cukrzycy, hiperglikemia Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększenie zapotrzebowania na insulinę lub doustne środki hipoglikemizujące Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększenie lub zmniejszenie ruchliwości i liczby plemników Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Nieregularne miesiączki, brak miesiączki, hirsutyzm Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Retencja sodu i płynów Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Utrata potasu, zasadowica hipokalemiczna Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększenie wydalania wapnia Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Ujemny bilans azotowy spowodowany katabolizmem białek Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększony apetyt Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia afektywne (rozdrażnienie, euforia, obniżony nastrój, myśli samobójcze) Częste, ciężkie reakcje u 5-6% dorosłych
Zaburzenia psychotyczne (mania, omamy, zaostrzenie schizofrenii) Częste, ciężkie reakcje u 5-6% dorosłych
Zaburzenia osobowości, drażliwość, lęk, bezsenność Częste, ciężkie reakcje u 5-6% dorosłych
Zaburzenia poznawcze (dezorientacja, zaburzenia pamięci) Częste, ciężkie reakcje u 5-6% dorosłych
Zaburzenia układu nerwowego Napady drgawek Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z tarczą zastoinową (rzekomy guz mózgu) Zwykle po zakończeniu leczenia
Zawroty głowy, bóle głowy, złe samopoczucie Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia oka Zaćma podtorebkowa tylna Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, jaskra Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Tarcza zastoinowa Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Ścieńczenie rogówki lub twardówki Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaostrzenie zakażeń wirusowych w obrębie oka Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Wytrzeszcz, nieostre widzenie Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia serca i naczyń Pęknięcie serca po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zastoinowa niewydolność serca u osób z czynnikami ryzyka Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Kardiomiopatia przerostowa u wcześniaków Częstość nieznana
Zaburzenia naczyniowe Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Nadciśnienie tętnicze Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia układu oddechowego Czkawka Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia żołądka i jelit Wrzód trawienny z możliwością perforacji i krwotoku Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Perforacja jelita cienkiego i grubego Szczególnie u pacjentów z zapalną chorobą jelit
Zapalenie trzustki Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Wzdęcie brzucha Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Wrzodziejące zapalenie przełyku, niestrawność Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Kandydoza przełyku, nudności Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Opóźnienie gojenia się ran Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Cienka, delikatna skóra Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Wybroczyny i wylewy krwawe Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Rumień Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Rozstępy, teleangiektazje Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Trądzik, nadmierne pocenie się Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zmniejszenie reakcji w testach skórnych Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Osłabienie mięśni, miopatia posteroidowa Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Utrata masy mięśniowej Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Osteoporoza Szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym
Kompresyjne złamania kręgosłupa Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Jałowa martwica głowy kości udowej i ramiennej Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Patologiczne złamania kości długich, zerwanie ścięgna Częstość zależna od dawki i czasu trwania leczenia
Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała Częstość nieznana
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl