Interakcje leku
Aidee 0,03 mg + 2 mg

Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, takich jak Aidee, wiąże się z ryzykiem istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, leki przeciwretrowirusowe, dziurawiec zwyczajny), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej i ryzyka krwawień międzymiesiączkowych. Indukcja enzymatyczna pojawia się po kilku dniach terapii, osiąga maksimum w ciągu kilku tygodni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu leczenia. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu, a w przypadku długotrwałego stosowania leków indukujących enzymy – rozważenie alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji. Ponadto, u pacjentek leczonych inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy w terapii HIV/HCV, możliwe są zmiany stężeń hormonów w osoczu, co wymaga stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej oraz konsultacji charakterystyki produktu leczniczego przeciwwirusowego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Aidee (dienogest 2 mg + etynyloestradiol 0,03 mg), może wiązać się z występowaniem istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Interakcje te mogą prowadzić do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej lub wystąpienia krwawień międzymiesiączkowych. Należy zawsze sprawdzać druki informacyjne stosowanych jednocześnie produktów leczniczych w celu identyfikacji potencjalnych interakcji.1

Wpływ innych produktów leczniczych na preparat Aidee

Interakcje między Aidee a innymi produktami leczniczymi mogą zaburzać skuteczność antykoncepcyjną lub powodować nieregularne krwawienia. Szczególnie istotne są leki wpływające na metabolizm wątrobowy.2

Leki indukujące enzymy mikrosomalne

Indukcja enzymatyczna jest procesem, który można zaobserwować już po kilku dniach od rozpoczęcia terapii lekiem indukującym enzymy. Osiąga ona zwykle maksymalny poziom w ciągu kilku tygodni i może utrzymywać się nawet do 4 tygodni po zakończeniu leczenia.3

Szczególnie istotne są interakcje z produktami leczniczymi, które indukują enzymy mikrosomalne wątroby, zwiększając klirens hormonów płciowych. Do leków tych należą:4

  • Leki przeciwpadaczkowe: barbiturany, prymidon, karbamazepina, fenytoina, a także prawdopodobnie okskarbazepina, topiramat, felbamat
  • Leki przeciwinfekcyjne: ryfampicyna, gryzeofulwina, ryfabutyna
  • Leki przeciwretrowirusowe: rytonawir, efawirenz, newirapina, nelfinawir
  • Preparaty ziołowe: dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)

Kobiety przyjmujące którykolwiek z wymienionych leków powinny stosować dodatkową, mechaniczną metodę antykoncepcji zarówno w trakcie leczenia, jak i przez 28 dni po jego zakończeniu. W przypadku długotrwałej terapii lekami indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się wybór alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji.5

Jeżeli konieczność stosowania dodatkowej antykoncepcji wykracza poza okres stosowania jednego opakowania tabletek Aidee, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania, bez zachowania zwyczajowej przerwy.6

Substancje wpływające na klirens złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych

Szczególnej uwagi wymagają interakcje z lekami stosowanymi w terapii HIV/HCV. Jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy HIV/HCV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy z preparatem Aidee może powodować zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężenia estrogenów lub progestagenów w osoczu, co w niektórych przypadkach może mieć istotne znaczenie kliniczne.7

Przed rozpoczęciem terapii lekami przeciwwirusowymi należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego w leczeniu HIV/HCV. W przypadku wątpliwości, pacjentki leczone inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy powinny stosować dodatkową metodę antykoncepcji mechanicznej.8

Substancje zmniejszające klirens złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (inhibitory enzymów)

Znaczenie kliniczne potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów nie zostało w pełni wyjaśnione. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 może zwiększać stężenie estrogenów, progestagenów lub obu tych składników w osoczu.9

Wykazano na przykład, że etorykoksyb w dawkach 60-120 mg/dobę, stosowany jednocześnie z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi etynyloestradiol, zwiększa 1,4-1,6-krotnie stężenie etynyloestradiolu w osoczu.10

Badania in vitro wykazały, że dienogest nie hamuje enzymów cytochromu P450 w stężeniach terapeutycznych, dzięki czemu interakcje na tym poziomie są mało prawdopodobne.11

Wpływ preparatu Aidee na inne produkty lecznicze

Doustne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na metabolizm innych leków, powodując wzrost (np. cyklosporyna) lub obniżenie (np. lamotrygina) ich stężenia w osoczu i tkankach.12

Etynyloestradiol, składnik preparatu Aidee, zmniejsza klirens substratów izoenzymu CYP1A2, co prowadzi do niewielkiego (np. teofilina) lub umiarkowanego (np. tyzanidyna) wzrostu ich stężenia w osoczu.13

Interakcje farmakodynamiczne

Szczególnej uwagi wymagają interakcje z lekami stosowanymi w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV). U pacjentek leczonych schematami zawierającymi:14

  • ombitaswir + parytaprewir + rytonawir + dazabuwir (z rybawiryną lub bez)
  • glekaprewir + pibrentaswir
  • sofosbuwir + welpataswir + woksylaprewir

obserwowano znaczący wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT) do wartości ponad pięciokrotnie przekraczających górną granicę normy, jeśli pacjentki jednocześnie stosowały produkty zawierające etynyloestradiol.15

Przed rozpoczęciem terapii wymienionymi schematami leczenia HCV, pacjentki stosujące Aidee powinny zmienić metodę antykoncepcji na inną (np. antykoncepcja progestagenowa lub metody niehormonalne). Powrót do stosowania preparatu Aidee możliwy jest dopiero po upływie 2 tygodni od zakończenia terapii przeciwwirusowej.16

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Przyjmowanie steroidowych środków antykoncepcyjnych, takich jak Aidee, może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Dotyczy to:17

  • Parametrów biochemicznych czynności wątroby
  • Parametrów funkcji tarczycy
  • Parametrów funkcji nadnerczy
  • Parametrów funkcji nerek
  • Stężenia białek transportowych osocza (np. globuliny wiążącej kortykosteroidy)
  • Stężenia frakcji lipidów i/lub lipoprotein
  • Parametrów metabolizmu węglowodanów
  • Parametrów krzepnięcia i fibrynolizy

Należy jednak podkreślić, że w większości przypadków zmienione wyniki badań laboratoryjnych pozostają w granicach wartości referencyjnych.18

Interakcje preparatu Aidee z alkoholem

Specyficzne interakcje między preparatem Aidee (dienogest + etynyloestradiol) a alkoholem nie zostały szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego. Należy jednak pamiętać, że etanol może wpływać na metabolizm wątrobowy, co potencjalnie może oddziaływać na skuteczność tabletek antykoncepcyjnych.

Spożywanie alkoholu może także nasilać działania niepożądane złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takie jak nudności czy wymioty, które mogą prowadzić do upośledzenia wchłaniania lub usunięcia leku z organizmu przed jego absorpcją.

Z klinicznego punktu widzenia, nadmierne spożycie alkoholu może teoretycznie obniżać skuteczność antykoncepcyjną preparatu poprzez indukowanie wymiotów lub biegunki. W takich sytuacjach zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji.

Tabela interakcji leku Aidee z innymi lekami

Grupa leków/substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności interakcji Zalecenia
Leki przeciwpadaczkowe (barbiturany, prymidon, karbamazepina, fenytoina, okskarbazepina, topiramat, felbamat) Indukcja enzymów mikrosomalnych wątroby, zwiększenie klirensu hormonów płciowych Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej, możliwe krwawienia międzymiesiączkowe Wysoki Stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu
Antybiotyki (ryfampicyna, ryfabutyna) Indukcja enzymów mikrosomalnych wątroby Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej Wysoki Stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu
Leki przeciwgrzybicze (gryzeofulwina) Indukcja enzymów mikrosomalnych wątroby Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej Średni Stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji
Leki przeciwretrowirusowe (rytonawir, efawirenz, newirapina, nelfinawir) Indukcja enzymów wątrobowych lub inne mechanizmy Zmniejszenie lub zwiększenie stężenia hormonów w osoczu Wysoki Stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji
Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) Indukcja enzymów mikrosomalnych wątroby Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania
Leki przeciw HCV (ombitaswir, parytaprewir, rytonawir, dazabuwir, glekaprewir, pibrentaswir, sofosbuwir, welpataswir, woksylaprewir) Interakcje farmakodynamiczne Znaczący wzrost aktywności AlAT Wysoki Zmiana metody antykoncepcji przed rozpoczęciem terapii HCV; powrót do Aidee możliwy 2 tygodnie po zakończeniu leczenia
Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) Hamowanie metabolizmu hormonów płciowych Potencjalny wzrost stężenia hormonów w osoczu Średni Obserwacja pod kątem działań niepożądanych
Etorykoksyb (60-120 mg/dobę) Inhibicja metabolizmu etynyloestradiolu 1,4-1,6-krotny wzrost stężenia etynyloestradiolu Niski do średniego Obserwacja pod kątem działań niepożądanych
Cyklosporyna Zaburzenie metabolizmu wątrobowego Potencjalny wzrost stężenia cyklosporyny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia cyklosporyny
Lamotrygina Indukcja glukuronidacji lamotryginy Obniżenie stężenia lamotryginy w osoczu Średni Dostosowanie dawki lamotryginy
Teofilina, tyzanidyna (substraty CYP1A2) Hamowanie metabolizmu przez etynyloestradiol Niewielki (teofilina) lub umiarkowany (tyzanidyna) wzrost stężenia w osoczu Niski do średniego Kontrola stężenia teofiliny, dostosowanie dawki tyzanidyny
Alkohol Potencjalny wpływ na metabolizm wątrobowy, możliwe nasilenie nudności/wymiotów Teoretycznie możliwe obniżenie skuteczności antykoncepcyjnej przy nadmiernym spożyciu Niski Umiarkowane spożycie alkoholu, dodatkowa antykoncepcja w przypadku wymiotów
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl