Interakcje leku
Ultop 10 mg
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz inhibicję enzymu CYP2C19. Klinicznie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania omeprazolu z nelfinawirem (40 mg omeprazolu zmniejsza ekspozycję na nelfinawir o 40% i na metabolit M8 o 75-90%) oraz z atazanawirem (zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 30-75%), co wynika z obniżonego wchłaniania zależnego od pH i inhibicji CYP2C19. Omeprazol obniża także ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 46%, co skutkuje redukcją hamowania agregacji płytek o 16%, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków. Wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotynibu jest znacząco zmniejszone podczas terapii omeprazolem, co może obniżać ich skuteczność kliniczną. Dodatkowo, omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga ostrożności i monitorowania stężenia u osób starszych lub przy dużych dawkach.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych
- Substancje czynne o wchłanianiu zależnym od pH
- Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
- Interakcje z lekami kardiologicznymi
- Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi
- Interakcje z erlotynibem
- Interakcje z substancjami metabolizowanymi przez CYP2C19
- Interakcje o nieustalonym mechanizmie działania
- Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu
- Inhibitory CYP2C19 i/lub CYP3A4
- Induktory CYP2C19 i/lub CYP3A4
- Interakcje omeprazolu z alkoholem
- Tabela interakcji omeprazolu z innymi lekami
- choroba refluksowa przełyku
- choroba wrzodowa dwunastnicy
- choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori
- choroba wrzodowa żołądka
- choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy związana ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych
- długotrwałe leczenie pacjentów po ustąpieniu refluksowego zapalenia przełyku
- eradykacja Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej
- refluksowe zapalenie przełyku
- zapobieganie chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych u pacjentów z grupy ryzyka
- zespół Zollingera-Ellisona
- zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej w chorobie refluksowej przełyku
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi poprzez różne mechanizmy, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te obejmują zarówno wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych, jak i wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu.1
Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych
Omeprazol może w znaczący sposób wpływać na działanie innych leków poprzez różne mechanizmy, głównie poprzez zmianę pH żołądka oraz hamowanie aktywności enzymu CYP2C19.2
Substancje czynne o wchłanianiu zależnym od pH
Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego podczas terapii omeprazolem może istotnie modyfikować wchłanianie leków, których absorpcja jest zależna od pH środowiska. W zależności od właściwości fizykochemicznych danego leku, omeprazol może zarówno zwiększać, jak i zmniejszać jego wchłanianie.3
Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
Szczególnie istotne klinicznie są interakcje omeprazolu z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV. Nelfinawir i atazanawir wykazują znacząco zmniejszone stężenia w surowicy podczas jednoczesnego podawania z omeprazolem.4
Jednoczesne podawanie omeprazolu i nelfinawiru jest przeciwwskazane. Wykazano, że omeprazol (40 mg raz na dobę) zmniejsza średnią ekspozycję na nelfinawir o około 40%, a ekspozycję na jego farmakologicznie czynny metabolit M8 aż o 75-90%. Interakcja ta może być częściowo spowodowana również inhibicją CYP2C19.5
Nie zaleca się również jednoczesnego podawania omeprazolu i atazanawiru. Badania wykazały, że omeprazol (40 mg raz na dobę) podawany z atazanawirem 300 mg/rytonawirem 100 mg u zdrowych ochotników powodował zmniejszenie ekspozycji na atazanawir aż o 75%. Co istotne, zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie wyrównywało tego efektu. Nawet mniejsza dawka omeprazolu (20 mg raz na dobę) podawana z atazanawirem 400 mg/rytonawirem 100 mg powodowała zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o około 30% w porównaniu do schematu atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg raz na dobę.6
Interakcje z lekami kardiologicznymi
Digoksyna podczas jednoczesnego podawania z omeprazolem (20 mg na dobę) u zdrowych ochotników wykazuje zwiększoną biodostępność o około 10%. Chociaż rzadko zgłaszano toksyczne działanie digoksyny w wyniku tej interakcji, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania dużych dawek omeprazolu pacjentom w podeszłym wieku, z regularną kontrolą stężenia digoksyny.7
Klopidogrel wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) z omeprazolem. Badania u zdrowych ochotników wykazały, że omeprazol (80 mg/dobę) podawany jednocześnie z klopidogrelem (300 mg – dawka nasycająca/75 mg/dobę – dawka podtrzymująca) powoduje obniżenie ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu o średnio 46% oraz zmniejszenie maksymalnego zahamowania agregacji płytek o średnio 16%. Wyniki badań klinicznych i obserwacyjnych dotyczące znaczenia klinicznego tej interakcji są niespójne, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania klopidogrelu i omeprazolu.8
Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi
Wchłanianie niektórych leków przeciwgrzybiczych jest znacznie zmniejszone w obecności omeprazolu. Dotyczy to przede wszystkim pozakonazolu, ketokonazolu i itrakonazolu. Zmniejszone wchłanianie może prowadzić do istotnego osłabienia skuteczności klinicznej tych leków. Z tego względu zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania pozakonazolu i omeprazolu.9
Interakcje z erlotynibem
Podobnie jak w przypadku niektórych leków przeciwgrzybiczych, wchłanianie erlotynibu jest znacząco zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania z omeprazolem, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków.10
Interakcje z substancjami metabolizowanymi przez CYP2C19
Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem enzymu CYP2C19, który jest głównym enzymem uczestniczącym w metabolizmie samego omeprazolu. Z tego powodu leki metabolizowane przez CYP2C19 mogą wykazywać osłabiony metabolizm i zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową podczas jednoczesnego stosowania z omeprazolem. Dotyczy to m.in. R-warfaryny i innych antagonistów witaminy K, cylostazolu, diazepamu i fenytoiny.11
Cylostazol – badania wykazały, że omeprazol w dawce 40 mg u zdrowych ochotników powodował zwiększenie Cmax i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26%, a jednego z jego aktywnych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%.12
Fenytoina – podczas terapii omeprazolem zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu, szczególnie w pierwszych 2 tygodniach leczenia. Jeśli w trakcie terapii omeprazolem dokonano modyfikacji dawki fenytoiny, po zakończeniu stosowania omeprazolu należy ponownie skontrolować stężenie fenytoiny i odpowiednio zmodyfikować jej dawkę.13
Interakcje o nieustalonym mechanizmie działania
Sakwinawir – jednoczesne podawanie omeprazolu z sakwinawirem/rytonawirem powoduje znaczący wzrost stężenia sakwinawiru w osoczu (o około 70%). Ta interakcja jest zwykle dobrze tolerowana u pacjentów zakażonych HIV.14
Takrolimus – jednoczesne stosowanie omeprazolu z takrolimusem może prowadzić do zwiększenia stężenia takrolimusu w surowicy. Podczas równoczesnego stosowania tych leków zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia takrolimusu oraz funkcji nerek (klirens kreatyniny). W razie potrzeby należy odpowiednio zmodyfikować dawkę takrolimusu.15
Metotreksat – u niektórych pacjentów obserwowano zwiększenie stężenia metotreksatu podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami pompy protonowej, w tym omeprazolem. Przy stosowaniu dużych dawek metotreksatu należy rozważyć czasowe odstawienie omeprazolu.16
Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu
Omeprazol podlega metabolizmowi za pośrednictwem dwóch głównych izoenzymów cytochromu P450: CYP2C19 i CYP3A4. Z tego powodu substancje, które hamują lub indukują aktywność tych enzymów, mogą znacząco wpływać na stężenie omeprazolu w organizmie.17
Inhibitory CYP2C19 i/lub CYP3A4
Substancje hamujące aktywność CYP2C19 lub CYP3A4 (np. klarytromycyna i worykonazol) mogą zwiększać stężenie omeprazolu w surowicy poprzez hamowanie jego metabolizmu. Wykazano, że jednoczesne stosowanie worykonazolu z omeprazolem powoduje ponad dwukrotny wzrost ekspozycji na omeprazol. Ze względu na dobrą tolerancję nawet dużych dawek omeprazolu, zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawki. Należy jednak rozważyć dostosowanie dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz w przypadku długotrwałej terapii.18
Induktory CYP2C19 i/lub CYP3A4
Substancje indukujące aktywność CYP2C19, CYP3A4 lub obu tych izoenzymów (np. ryfampicyna i ziele dziurawca) mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez nasilenie jego metabolizmu.19
Interakcje omeprazolu z alkoholem
Chociaż w dostępnych danych z Charakterystyki Produktu Leczniczego Ultop nie opisano szczegółowo interakcji omeprazolu z alkoholem, należy mieć na uwadze potencjalne oddziaływania, które mogą mieć znaczenie kliniczne.
Etanol sam w sobie może drażnić błonę śluzową żołądka i zwiększać wydzielanie kwasu żołądkowego. Teoretycznie jednoczesne stosowanie omeprazolu i spożywanie alkoholu mogłoby częściowo zmniejszać te niekorzystne efekty alkoholu na błonę śluzową poprzez hamowanie wydzielania kwasu.
Jednak nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii inhibitorami pompy protonowej, w tym omeprazolem, z kilku powodów:
- Alkohol może nasilać działanie niektórych leków, których biodostępność zwiększa się podczas stosowania omeprazolu
- Jednoczesne spożywanie alkoholu może maskować objawy choroby wrzodowej i utrudniać ocenę skuteczności leczenia
- Alkohol może opóźniać proces gojenia się owrzodzeń i zmniejszać skuteczność terapii
- U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby alkohol może dodatkowo obciążać ten narząd, który jest odpowiedzialny za metabolizm omeprazolu
W szczególności należy unikać spożywania alkoholu u pacjentów z rozpoznaną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, refluksowym zapaleniem przełyku oraz innymi schorzeniami górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Tabela interakcji omeprazolu z innymi lekami
| Lek lub grupa leków | Efekt interakcji | Mechanizm | Poziom ważności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|---|
| Nelfinawir | Zmniejszenie ekspozycji na nelfinawir o 40% i na metabolit M8 o 75-90% | Zależny od pH, inhibicja CYP2C19 | Wysoki | Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane |
| Atazanawir | Zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 30-75% | Zależny od pH | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania |
| Klopidogrel | Zmniejszenie ekspozycji na aktywny metabolit o 46%, redukcja hamowania agregacji płytek o 16% | Inhibicja CYP2C19 | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania |
| Pozakonazol, Erlotynib | Znaczne zmniejszenie wchłaniania | Zależny od pH | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania |
| Ketokonazol, Itrakonazol | Znaczne zmniejszenie wchłaniania | Zależny od pH | Średni | Zachować ostrożność, rozważyć alternatywne leczenie |
| Fenytoina | Zwiększenie ekspozycji na fenytoinę | Inhibicja CYP2C19 | Średni | Monitorować stężenie fenytoiny w pierwszych 2 tygodniach leczenia omeprazolem |
| Warfaryna (R-warfaryna) | Potencjalne zwiększenie działania przeciwzakrzepowego | Inhibicja CYP2C19 | Średni | Monitorować INR |
| Diazepam | Zwiększenie ekspozycji na diazepam | Inhibicja CYP2C19 | Niski | Monitorować pacjenta pod kątem nasilenia działania sedatywnego |
| Cylostazol | Zwiększenie Cmax i AUC cylostazolu (18% i 26%) oraz aktywnego metabolitu (29% i 69%) | Inhibicja CYP2C19 | Średni | Rozważyć zmniejszenie dawki cylostazolu |
| Digoksyna | Zwiększenie biodostępności o 10% | Nieznany | Niski | Ostrożność u osób starszych i przy dużych dawkach omeprazolu, monitorować stężenie digoksyny |
| Sakwinawir | Zwiększenie stężenia sakwinawiru o 70% | Nieznany | Niski | Zwykle dobrze tolerowane u pacjentów z HIV |
| Takrolimus | Zwiększenie stężenia takrolimusu | Nieznany | Średni | Monitorować stężenie takrolimusu i czynność nerek |
| Metotreksat | Zwiększenie stężenia metotreksatu | Nieznany | Średni | Rozważyć okresowe odstawienie omeprazolu przy dużych dawkach metotreksatu |
| Klarytromycyna, Worykonazol | Zwiększenie stężenia omeprazolu (worykonazol > 2x) | Inhibicja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Niski | Modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna, z wyjątkiem pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub w długotrwałym leczeniu |
| Ryfampicyna, Ziele dziurawca | Zmniejszenie stężenia omeprazolu | Indukcja CYP2C19 i/lub CYP3A4 | Średni | Może być konieczne zwiększenie dawki omeprazolu |
| Alkohol | Potencjalne maskowanie objawów choroby wrzodowej, możliwe opóźnienie gojenia owrzodzeń | Złożony | Średni | Unikać spożywania alkoholu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania