Właściwości farmakodynamiczne
Ultop 10 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (IPP) i substancją czynną leku Ultop, wykazuje selektywny mechanizm działania polegający na odwracalnym hamowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Podawany doustnie w dawce 20 mg/dobę u pacjentów z wrzodem dwunastnicy redukuje średnią dobową kwaśność soku żołądkowego o około 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%, utrzymując pH żołądka ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, bez obserwacji tachyfilaksji. Omeprazol jest skuteczny w kontroli zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu, co przekłada się na zmniejszenie ekspozycji przełyku na kwaśną treść u chorych z chorobą refluksową przełyku.
- choroba refluksowa przełyku
- choroba wrzodowa dwunastnicy
- choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori
- choroba wrzodowa żołądka
- choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy związana ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych
- długotrwałe leczenie pacjentów po ustąpieniu refluksowego zapalenia przełyku
- eradykacja Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej
- refluksowe zapalenie przełyku
- zapobieganie chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy związanej ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych u pacjentów z grupy ryzyka
- zespół Zollingera-Ellisona
- zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej w chorobie refluksowej przełyku
Właściwości farmakodynamiczne omeprazolu
Omeprazol, substancja czynna leku Ultop, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów pompy protonowej (IPP), stosowanych w zaburzeniach związanych z nadkwaśnością (kod ATC: A02BC01). Wykazuje wysoko selektywny mechanizm działania, który prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego w żołądku.1
Mechanizm działania
Omeprazol działa jako specyficzny inhibitor pompy protonowej w komórkach okładzinowych żołądka. Jest mieszaniną racemiczną dwóch czynnych enancjomerów, której działanie jest szybkie i zapewnia kontrolę wydzielania kwasu solnego przy podawaniu raz na dobę poprzez odwracalne zahamowanie tego procesu.2
Będąc słabą zasadą, omeprazol osiąga wysokie stężenie w kwaśnym środowisku kanalików wydzielniczych komórek okładzinowych błony śluzowej żołądka. W tym miejscu przekształcany jest do postaci czynnej, która hamuje aktywność enzymu H+,K+-ATP-azy – kluczowego elementu pompy protonowej. Wpływ na końcowy etap powstawania soku żołądkowego wykazuje zależność od dawki, co umożliwia skuteczną kontrolę zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego, niezależnie od czynnika stymulującego.3
Wpływ na wydzielanie kwasu solnego w żołądku
Podawanie omeprazolu doustnie raz na dobę zapewnia szybkie i skuteczne hamowanie wydzielania kwasu solnego utrzymujące się przez całą dobę. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 4 dniach regularnego stosowania leku.4
U pacjentów z wrzodem dwunastnicy, stosowanie omeprazolu w dawce 20 mg na dobę powoduje:5
- Zmniejszenie średniej dobowej kwaśności soku żołądkowego o około 80%
- Redukcję maksymalnego wydzielania kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70% po 24 godzinach od podania
- Utrzymanie wartości pH w żołądku na poziomie ≥ 3 przez średnio 17 godzin w ciągu doby6
Stopień zahamowania wydzielania kwasu solnego wykazuje korelację z wielkością pola pod krzywą (AUC) przedstawiającą zależność stężenia omeprazolu w osoczu od czasu, natomiast nie jest związany z aktualnym, chwilowym stężeniem leku w osoczu.7
Warto podkreślić, że podczas terapii omeprazolem nie obserwowano zjawiska tachyfilaksji (zmniejszonej wrażliwości na lek w trakcie długotrwałego stosowania).8
W konsekwencji zmniejszonego wydzielania kwasu solnego i obniżonej kwaśności soku żołądkowego, omeprazol zmniejsza narażenie przełyku na działanie kwaśnej treści żołądkowej u pacjentów z chorobą refluksową przełyku. Efekt ten jest zależny od zastosowanej dawki.9
Wpływ na Helicobacter pylori
Zakażenie Helicobacter pylori występuje często w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, stanowiąc główną przyczynę zapalenia błony śluzowej żołądka. Współistnienie infekcji H. pylori oraz kwaśnego środowiska soku żołądkowego to kluczowe czynniki etiologiczne choroby wrzodowej. Bakteria ta jest również istotnym czynnikiem w patogenezie zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, które wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka żołądka.10
Eradykacja H. pylori przy zastosowaniu omeprazolu w połączeniu z odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi umożliwia uzyskanie wysokiego odsetka wyleczeń oraz długotrwałą remisję choroby wrzodowej.11
W kontekście schematów eradykacyjnych należy zaznaczyć, że terapie trójskładnikowe wykazują wyższą skuteczność niż schematy dwuskładnikowe. Te ostatnie można jednak rozważyć w przypadkach, gdy nadwrażliwość pacjenta uniemożliwia zastosowanie pełnego schematu trójlekowego.12
Wpływ na inne procesy związane ze zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego w żołądku
Długotrwałe leczenie omeprazolem wiąże się z pewnym wzrostem częstości występowania torbieli gruczołowych żołądka. Zmiany te są konsekwencją hamowania wydzielania kwasu solnego, mają charakter łagodny i prawdopodobnie ustępują samoistnie.13
Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego, niezależnie od czynnika wywołującego ten stan, prowadzi do zwiększenia liczby bakterii normalnie występujących w przewodzie pokarmowym. W konsekwencji terapia lekami zobojętniającymi kwas solny może nieznacznie podwyższać ryzyko zakażeń żołądkowo-jelitowych wywołanych przez bakterie takie jak:14
- Salmonella
- Campylobacter
- Clostridium difficile (szczególnie u pacjentów hospitalizowanych)
Leczenie produktami hamującymi wydzielanie kwasu solnego prowadzi do wzrostu stężenia gastryny w surowicy, co stanowi naturalną odpowiedź organizmu na zmniejszone wydzielanie kwasu. Równocześnie dochodzi do zwiększenia stężenia chromograniny A (CgA) wynikającego ze zmniejszonej kwaśności wewnątrzżołądkowej.15
Warto podkreślić, że podwyższone stężenie CgA może zakłócać diagnostykę guzów neuroendokrynnych. W związku z tym, zgodnie z dostępnymi danymi, zaleca się przerwanie leczenia inhibitorami pompy protonowej na okres od 5 dni do 2 tygodni przed pomiarem stężenia CgA. Umożliwia to powrót stężenia tego markera, podwyższonego wskutek leczenia IPP, do zakresu referencyjnego.16
U niewielkiej liczby pacjentów (zarówno dorosłych, jak i dzieci) obserwowano podczas długotrwałego stosowania omeprazolu zwiększenie liczby komórek ECL (enterochromaffinopodobnych), spowodowane prawdopodobnie wzrostem stężenia gastryny w surowicy. Zjawisko to uważa się za klinicznie nieistotne.17
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Skuteczność omeprazolu u dzieci została potwierdzona w badaniach klinicznych:
- W niekontrolowanym badaniu z udziałem dzieci w wieku 1-16 lat z ciężkim refluksowym zapaleniem przełyku, omeprazol w dawkach 0,7 do 1,4 mg/kg poprawił stan kliniczny u 90% pacjentów oraz znacząco zmniejszył objawy refluksu.18
- W pojedynczo zaślepionym badaniu z udziałem dzieci w wieku 0-24 miesięcy z klinicznie zdiagnozowaną chorobą refluksową przełyku, stosowanie omeprazolu w dawkach 0,5, 1,0 lub 1,5 mg/kg masy ciała spowodowało 50% redukcję częstości wymiotów i/lub zarzucania kwaśnej treści żołądkowej po 8 tygodniach leczenia, niezależnie od zastosowanej dawki.19
Eradykacja H. pylori u dzieci
Skuteczność i bezpieczeństwo omeprazolu w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori u dzieci oceniono w randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu klinicznym (badanie Héliot). Badanie przeprowadzono u dzieci w wieku 4 lat i starszych z zapaleniem błony śluzowej żołądka.20
Wyniki badania wykazały:21
| Schemat leczenia | Stopień eradykacji H. pylori |
|---|---|
| Omeprazol + amoksycylina + klarytromycyna | 74,2% (23/31 pacjentów) |
| Amoksycylina + klarytromycyna (bez omeprazolu) | 9,4% (3/32 pacjentów) |
Należy zaznaczyć, że w badaniu nie wykazano jednoznacznych korzyści klinicznych w zakresie objawów niestrawności. Badanie nie dostarcza również informacji dotyczących stosowania omeprazolu u dzieci w wieku poniżej 4 lat w kontekście eradykacji H. pylori.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania