Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma zawierający abirateronu octan wchodzi w liczne istotne klinicznie interakcje z innymi lekami oraz niektórymi składnikami pożywienia. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych interakcji wraz z zaleceniami dotyczącymi postępowania klinicznego.¹

Wpływ żywności na farmakokinetykę abirateronu

Spożywanie posiłków podczas stosowania abirateronu octanu powoduje znaczące zwiększenie wchłaniania substancji czynnej. Podczas badań klinicznych nie określono profilu skuteczności i bezpieczeństwa abirateronu przyjmowanego z pokarmem, w związku z czym produkt Abiraterone G.L. Pharma nie powinien być podawany razem z jedzeniem. Jest to kluczowe zalecenie mające zapewnić przewidywalność działania terapeutycznego.²

Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na abirateron

Badania kliniczne interakcji farmakokinetycznych wykazały istotny wpływ niektórych leków na metabolizm abirateronu, co ma znaczenie dla efektywności terapii:

• Induktory CYP3A4 – ryfampicyna, silny induktor CYP3A4, podawana w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni przed pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu octanu, spowodowała zmniejszenie średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%. Podczas leczenia abirateronem należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4.³
• Do silnych induktorów CYP3A4, których należy unikać podczas terapii abirateronem, zaliczamy:
  • fenytoina
  • karbamazepina
  • ryfampicyna
  • ryfabutyna
  • ryfapentyna
  • fenobarbital
  • ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)⁴
• Inhibitory CYP3A4 – ketokonazol, będący silnym inhibitorem CYP3A4, nie wykazał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę abirateronu w przeprowadzonych badaniach interakcji.⁵

Wpływ abirateronu na ekspozycję na inne produkty lecznicze

Abirateron wykazuje działanie hamujące na enzymy wątrobowe CYP2D6 i CYP2C8, co może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy:⁶

• Substraty CYP2D6 – badania z użyciem dekstrometorfanu (substrat CYP2D6) wykazały, że abirateron zwiększa całkowite narażenie na dekstrometorfan (AUC) około 2,9-krotnie. AUC₂₄ dekstrorfanu, czynnego metabolitu dekstrometorfanu, zwiększyło się o około 33%.⁷
• Substraty CYP2C8 – badania interakcji z pioglitazonem (substrat CYP2C8) wykazały zwiększenie AUC pioglitazonu o 46% oraz zmniejszenie AUC metabolitów M-III i M-IV pioglitazonu o 10%, gdy podawano go z pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu octanu.⁸

Zaleca się szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu abirateronu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie dawki tych leków.⁹

Podobnie, pacjenci przyjmujący jednocześnie leki będące substratami CYP2C8 o wąskim indeksie terapeutycznym powinni być monitorowani pod kątem objawów toksyczności.¹⁰

Interakcje związane z nośnikami wątrobowymi

W badaniach in vitro wykazano, że główne metabolity abirateronu – siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu, wykazują działanie hamujące na wychwyt wątrobowy za pośrednictwem nośnika OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężeń leków eliminowanych przez ten nośnik. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest dostępnych danych klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.¹¹

Interakcje z lekami wpływającymi na odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, do której należy leczenie abirateronem, może powodować wydłużenie odstępu QT. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność, gdy Abiraterone G.L. Pharma stosowany jest jednocześnie z produktami leczniczymi, które:¹²

• mogą wydłużać odstęp QT
• mogą wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes

Do takich leków zaliczamy:

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• metadon
• moksyfloksacyna
• leki przeciwpsychotyczne¹³

Interakcje ze spironolaktonem

Spironolakton wykazuje powinowactwo do receptora androgenowego i może zwiększać stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Jednoczesne stosowanie spironolaktonu i produktu Abiraterone G.L. Pharma nie jest zalecane.¹⁴

Interakcje abirateronu z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma nie opisano bezpośrednich interakcji z alkoholem. Jednakże należy mieć na uwadze następujące aspekty związane z potencjalnym współstosowaniem alkoholu i abirateronu:

• Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy wielu leków, w tym potencjalnie na enzymy zaangażowane w metabolizm abirateronu
• Spożywanie alkoholu może nasilać hepatotoksyczność, która może wystąpić podczas terapii abirateronem
• Alkohol, podobnie jak niektóre leki, może wpływać na odstęp QT, co przy jednoczesnym stosowaniu z abirateronem może teoretycznie zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca

Z powyższych względów, choć bezpośrednie interakcje nie zostały udokumentowane, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii abirateronem.

Tabela interakcji lekowych abirateronu