Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed nie był przedmiotem formalnych badań interakcji z innymi lekami. Poniższe informacje dotyczą interakcji znanych dla poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład produktu. Należy jednak pamiętać, że Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹

Na podstawie właściwości farmakologicznych można spodziewać się, że leki takie jak baklofen, amifostyna, neuroleptyki czy leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie hipotensyjne wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym także produktu Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed.²

Interakcje związane z kandesartanem cyleksetylu

W badaniach klinicznych farmakokinetycznych nie wykazano istotnych klinicznie interakcji kandesartanu z hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zawierającymi etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem.³

Równoczesne stosowanie kandesartanu z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas lub innymi produktami leczniczymi (np. heparyna) może powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy. W takich przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu.⁴

Dane kliniczne wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią lekami działającymi na układ RAA.⁵

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania kandesartanu z litem. Jeśli jednak takie skojarzenie jest konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy, ponieważ może dojść do jego przemijającego zwiększenia i nasilenia toksyczności, podobnie jak w przypadku stosowania inhibitorów ACE z litem.⁶

Jednoczesne stosowanie kandesartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), takimi jak selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ, może powodować osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, takie skojarzenie może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, oraz prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, zapewnić odpowiednie nawodnienie oraz rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w trakcie jego trwania.^{Interakcje związane z amlodypiną}

Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy: erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) może prowadzić do znacznego zwiększenia ekspozycji na amlodypinę, co zwiększa ryzyko niedociśnienia. Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być bardziej wyraźne u osób w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna ścisła obserwacja kliniczna i dostosowanie dawkowania.⁸

Induktory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie amlodypiny ze znanymi induktorami CYP3A4 może prowadzić do zmian jej stężenia w osoczu. Dlatego należy monitorować ciśnienie tętnicze i rozważyć modyfikację dawki zarówno podczas stosowania amlodypiny z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po zakończeniu takiego leczenia.⁹

Grejpfrut: Nie zaleca się podawania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów może dojść do zwiększenia biodostępności leku, co może nasilić efekt hipotensyjny.¹⁰

Dantrolen (wlew): U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano letalne migotanie komór, zapaść krążeniową i hiperkaliemię. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz w leczeniu hipertermii złośliwej.¹¹

Amlodypina może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków hipotensyjnych.¹²

Takrolimus: Jednoczesne stosowanie amlodypiny z takrolimusem może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, chociaż mechanizm tej interakcji nie został w pełni poznany. U pacjentów leczonych takrolimusem i amlodypiną należy monitorować stężenie takrolimusu we krwi i w razie potrzeby dostosować jego dawkowanie.¹³

Inhibitory mTOR: Inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) są substratami CYP3A, a amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. Jednoczesne stosowanie amlodypiny z inhibitorami mTOR może zwiększać ekspozycję na te leki.¹⁴

Cyklosporyna: U pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio o 0% – 40%) przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną. Należy rozważyć monitorowanie stężenia cyklosporyny u tych pacjentów i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.¹⁵

Symwastatyna: Jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z monoterapią symwastatyną. U pacjentów leczonych amlodypiną należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.¹⁶

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Leki wpływające na stężenie potasu: Działanie hydrochlorotiazydu powodujące utratę potasu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych związanych z utratą potasu i hipokaliemią, takich jak inne diuretyki kaliuretyczne, leki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G lub pochodne kwasu salicylowego.¹⁷

Lit: Tiazydy zmniejszają wydalanie litu przez nerki. Podczas jednoczesnego stosowania litu i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczność.¹⁸

Sole wapnia: Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności zastosowania suplementów wapnia należy monitorować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosować dawkowanie.¹⁹

Żywice jonowymienne: Cholestyramina i kolestypol mogą zaburzać wchłanianie hydrochlorotiazydu.²⁰

Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana stosowaniem tiazydów może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.²¹

Leki wrażliwe na zaburzenia stężenia potasu: Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy oraz wykonywanie EKG podczas jednoczesnego stosowania produktu Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed z lekami, na których działanie wpływają zaburzenia stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, u których czynnikiem predysponującym jest hipokaliemia, takimi jak:²²

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopyramid)²³
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)²⁴
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)²⁵
• inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie)²⁶

Leki wpływające na stężenie sodu: Hiponatremiczne działanie diuretyków może być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.²⁷

Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe: Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak tubokuraryna.²⁸

Leki przeciwcholinergiczne: Leki takie jak atropina czy biperyden mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i tempa opróżniania żołądka.²⁹

Leki przeciwcukrzycowe: Leczenie tiazydami może wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych (zarówno doustnych, jak i insuliny).³⁰

Metformina: Należy zachować ostrożność przy stosowaniu metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, która może być wywołana przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.³¹

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu. Ponadto jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ może prowadzić do zaburzenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.³³

Aminy presyjne: Hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie amin presyjnych, takich jak noradrenalina.³⁴

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej: Może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem, takich jak probenecyd lub sulfinpirazon, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydów z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.³⁵

Amantadyna: Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.³⁶

Leki cytotoksyczne: Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie mielosupresyjne.³⁷

Salicylany: Przy stosowaniu dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy.³⁸

Metylodopa: Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.³⁹

Cyklosporyna: Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.⁴⁰

Interakcje produktu Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed z alkoholem

Spożycie alkoholu podczas stosowania produktu Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, a w połączeniu z substancjami czynnymi wchodzącymi w skład leku może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych.

Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby, u których metabolizm alkoholu i leków może być spowolniony.

Pacjentów przyjmujących Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed należy poinformować o konieczności ograniczenia spożycia alkoholu lub całkowitej abstynencji w trakcie leczenia, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy zwiększaniu dawki leku.

Tabela interakcji leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed