Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alcreno 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany takie jak zmiana pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W toksycznych badaniach rozwojowych na szczurach stwierdzono zwiększoną częstość zgięcia kości nadgarstka/kości stępu przy jednoczesnej toksyczności matek (m.in. zmniejszenie przyrostu masy ciała), przy stężeniach leku zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania kwetiapiny

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny obejmują szereg analiz przeprowadzonych zarówno w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i na modelach zwierzęcych (in vivo). Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku Alcreno u ludzi.1

Badania genotoksyczności

Kompleksowe badania genotoksyczności kwetiapiny nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego tego związku. Zarówno w testach przeprowadzonych w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i na żywych organizmach (in vivo) nie zaobserwowano działania uszkadzającego materiał genetyczny.2

Zaburzenia obserwowane w badaniach na zwierzętach

W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych po podaniu dawek kwetiapiny, które mogą mieć znaczenie kliniczne dla ludzi, obserwowano różnorodne zaburzenia. Należy podkreślić, że efekty te nie zostały dotychczas potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych.3

Specyficzne zaburzenia obserwowane u poszczególnych gatunków zwierząt obejmowały:

Wpływ na rozwój zarodka i płodu

Badania toksycznego działania kwetiapiny na zarodki i płody przeprowadzone na szczurach wykazały zwiększoną częstość występowania zgięcia kości nadgarstka/kości stępu. Te zmiany rozwojowe obserwowano przy jednoczesnym występowaniu objawów toksyczności u matek, takich jak zmniejszenie przyrostu masy ciała. Warto zauważyć, że efekty te występowały przy stężeniach leku u zwierząt zbliżonych lub nieznacznie wyższych niż stężenia terapeutyczne u ludzi otrzymujących maksymalną dawkę leczniczą. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi nie zostało definitywnie ustalone.7

Wpływ na płodność

W badaniach wpływu kwetiapiny na płodność przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano szereg zaburzeń reprodukcyjnych, które obejmowały:

  • Nieznaczne zmniejszenie płodności samców
  • Występowanie ciąż rzekomych
  • Przedłużoną fazę międzyrujową
  • Wydłużone przerwy przed kojarzeniem się zwierząt
  • Zmniejszony odsetek ciąż8

Istotne jest podkreślenie, że obserwowane zaburzenia reprodukcyjne związane są ze zwiększonym stężeniem prolaktyny u zwierząt laboratoryjnych. Ze względu na znaczące różnice gatunkowe w hormonalnej regulacji procesów rozrodczych między gryzoniami a ludźmi, wyniki te nie mogą być bezpośrednio ekstrapolowane na populację ludzką.9

Wnioski z badań przedklinicznych

Dane z badań przedklinicznych kwetiapiny wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie potencjału genotoksycznego. Zaobserwowane zmiany w tarczycy, parametrach hematologicznych, rozwoju płodowym oraz funkcjach reprodukcyjnych występowały głównie przy stężeniach zbliżonych do dawek terapeutycznych u ludzi. Należy jednak podkreślić, że różnice międzygatunkowe, szczególnie w zakresie regulacji hormonalnej, mogą ograniczać bezpośrednie odniesienie niektórych wyników do populacji ludzkiej. Długoterminowe obserwacje kliniczne pozostają kluczowe dla pełnej oceny bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny u ludzi.10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl