Przedawkowanie leku Sobycombi

Przedawkowanie produktu leczniczego Sobycombi, zawierającego bisoprolol i amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ze względu na działanie obu składników aktywnych, objawy przedawkowania mogą dotyczyć zarówno układu sercowo-naczyniowego, jak i innych układów organizmu. ¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie bisoprololu (beta-adrenolityk) może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych. W raportowanych przypadkach przedawkowania, w tym po przyjęciu dawki 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową, obserwowano bradykardię oraz niedociśnienie tętnicze, przy czym wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. Istnieje duża zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą dużą dawkę bisoprololu, przy czym szczególnie wrażliwi są pacjenci z niewydolnością serca. ²

W przypadku składnika amlodypiny (bloker kanałów wapniowych), znaczne przedawkowanie może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i tachykardię odruchową. Dostępne dane kliniczne wskazują na występowanie znacznego oraz długotrwałego niedociśnienia układowego, włącznie z wstrząsem, który może zakończyć się zgonem. ³

Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (24-48 godzin po przyjęciu leku) i wymagać wspomagania oddychania. Wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami, mogą być czynnikami predysponującymi do wystąpienia tego powikłania. ⁴

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie produktu leczniczego Sobycombi i wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące oraz objawowe. Postępowanie terapeutyczne powinno uwzględniać spodziewane działania farmakologiczne obu składników i obejmować następujące interwencje (jeśli są klinicznie uzasadnione): ⁵

• Bradykardia – zaleca się dożylne podanie atropiny. W przypadku braku odpowiedniej reakcji można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o działaniu chronotropowym dodatnim. W niektórych przypadkach może być konieczne przeznaczyniowe wprowadzenie stymulatora serca. ⁶
• Niedociśnienie – należy zastosować dożylne podanie płynów i wazopresory. Pomocne może być dożylne podanie glukagonu. W przypadku niedociśnienia związanego z przedawkowaniem amlodypiny niezbędne jest aktywne podtrzymywanie układu krążenia, w tym częsta kontrola czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn oraz monitorowanie objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu. Środek zwężający naczynia krwionośne może pomóc przywrócić napięcie ścian naczyń i ciśnienia tętniczego, o ile nie ma przeciwwskazań do jego zastosowania. Dożylne podanie glukonianu wapnia może pomóc w odwróceniu efektu blokady kanałów wapniowych. ⁷
• Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) – pacjent wymaga ścisłego monitorowania, podawania izoprenaliny we wlewie lub przeznaczyniowego wprowadzenia stymulatora serca. ⁸
• Ostre nasilenie niewydolności serca – zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne. ⁹
• Skurcz oskrzeli – wskazane jest podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak izoprenalina, beta2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina. ¹⁰
• Hipoglikemia – należy zastosować dożylne podanie glukozy. ¹¹

W niektórych przypadkach może być skuteczne płukanie żołądka. Badania u zdrowych ochotników wykazały, że zastosowanie węgla aktywowanego do 2 godzin od podania 10 mg amlodypiny zmniejsza szybkość wchłaniania tego leku. ¹²

Należy zwrócić uwagę, że bisoprolol można usunąć za pomocą dializy jedynie w niewielkim stopniu. Z kolei amlodypina w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego też korzyści z zastosowania dializoterapii są wątpliwe. ¹³

Tabela objawów przedawkowania