Przedawkowanie
Alneta 5 mg

Przedawkowanie leku Alneta

Przedawkowanie amlodypiny, będącej substancją czynną leku Alneta (tabletki 5 mg i 10 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Doświadczenia kliniczne z umyślnym przedawkowaniem amlodypiny u ludzi są ograniczone, jednak dostępne dane wskazują na szereg niebezpiecznych następstw takiego stanu.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie amlodypiny prowadzi przede wszystkim do nasilenia jej działania farmakologicznego, które polega na blokowaniu kanałów wapniowych, co skutkuje nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych. W konsekwencji może dojść do znacznego oraz prawdopodobnie długotrwałego niedociśnienia układowego, które może prowadzić do wstrząsu, nawet ze skutkiem śmiertelnym.²

Charakterystycznym objawem przedawkowania amlodypiny jest również odruchowy częstoskurcz, będący odpowiedzią organizmu na rozszerzenie naczyń obwodowych i spadek ciśnienia tętniczego.³

Szczególnie istotnym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc. Wystąpienie tego stanu jest stosunkowo rzadkie, jednak wiąże się z poważnym zagrożeniem dla życia pacjenta. Charakterystyczną cechą tego powikłania jest opóźniony początek – może ono wystąpić w ciągu 24-48 godzin po przyjęciu leku. Stan ten wymaga wspomagania wentylacji.⁴

Warto podkreślić, że czynnikami predysponującymi do wystąpienia niekardiogennego obrzęku płuc mogą być wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami, stosowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.⁵

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku istotnego klinicznie niedociśnienia spowodowanego przedawkowaniem amlodypiny konieczne jest wdrożenie aktywnego wsparcia układu krążenia. Postępowanie obejmuje:⁶

• Częstą kontrolę czynności serca i układu oddechowego
• Uniesienie kończyn (pozycja Trendelenburga)
• Kontrolowanie objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu

W leczeniu przedawkowania amlodypiny można zastosować środki zwężające naczynia krwionośne, które pomagają przywrócić właściwe napięcie ścian naczyń i ciśnienie krwi. Należy jednak wykluczyć przeciwwskazania do ich zastosowania.⁷

Jednym z istotnych elementów farmakoterapii w przedawkowaniu antagonistów wapnia jest dożylne podanie glukonianu wapnia. Pomaga on odwrócić efekt blokady kanałów wapniowych, charakterystyczny dla działania amlodypiny.⁸

W niektórych przypadkach może być skuteczne płukanie żołądka, szczególnie gdy wykonane jest we wczesnej fazie po zażyciu leku. U zdrowych ochotników wykazano, że zastosowanie węgla aktywowanego do 2 godzin od podania 10 mg amlodypiny powodowało zmniejszenie szybkości wchłaniania leku.⁹

Należy pamiętać, że dializa najprawdopodobniej nie przyniesie spodziewanych korzyści w przypadku przedawkowania amlodypiny. Wynika to z faktu, że amlodypina silnie wiąże się z białkami osocza, co uniemożliwia jej efektywną eliminację tą metodą.¹⁰

Objawy przedawkowania – charakterystyka