Alneta
Tabletki, 5 mg
Produkt zawiera amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg w formie tabletek. Substancja ta działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, co pomaga w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Lek stosuje się również w przypadku stabilnej przewlekłej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej typu Prinzmetala. Tabletki są dostępne w formie białych, okrągłych tabletek, z możliwością podziału na połowy.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Alneta, zawierająca amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobne dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, z indywidualnym dostosowaniem, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę należy zwiększać powoli. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie pozostaje standardowe, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, jeśli nie osiągnięto docelowego ciśnienia tętniczego. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
Lek podaje się doustnie w postaci tabletek o mocy 5 mg (białe, okrągłe, średnica 8 mm, z rowkiem dzielącym) oraz 10 mg (białe, okrągłe, średnica 10,5 mm). Tabletki 5 mg można dzielić na połowy. Amlodypina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami blokującymi receptory alfa- i beta-adrenergiczne oraz inhibitorami konwertazy angiotensyny, bez konieczności modyfikacji dawki. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi, szczególnie u pacjentów z dławicą oporną na azotany lub beta-blokery.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Alneta 5 mg
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dawka przeciwnadciśnieniowa, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, reakcja kliniczna, stężenie amlodypiny w osoczu, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zaburzenia czynności jelit (biegunka, zaparcia), a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hiperglikemia), psychiczne (bezsenność, zmiany nastroju, depresja) oraz mięśniowo-szkieletowe (obrzęk kostek, kurcze mięśni). W przypadku wystąpienia niepokojących objawów konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo farmakoterapii, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania amlodypiny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Alneta 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka -
Interakcje leku
Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy, werapamil, diltiazem) znacząco zwiększają stężenie amlodypiny w osoczu, co podnosi ryzyko nadmiernej hipotensji, zwłaszcza u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej działanie przeciwnadciśnieniowe. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki amlodypiny w trakcie stosowania tych leków. Spożycie grejpfrutów i soku grejpfrutowego, poprzez hamowanie CYP3A4 w jelitach, zwiększa biodostępność amlodypiny, co może nasilać jej efekt hipotensyjny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest łączone stosowanie amlodypiny z dożylnym dantrolenem ze względu na ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej, szczególnie u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą.
Amlodypina może potęgować działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych (beta-blokery, inhibitory ACE, sartany, diuretyki), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Współistniejące stosowanie z takrolimusem i cyklosporyną prowadzi do zwiększenia stężenia tych immunosupresantów (wzrost do 40% w przypadku cyklosporyny), co wymaga ścisłego monitorowania ich poziomów i dostosowania dawkowania. Interakcja z symwastatyną jest klinicznie istotna – amlodypina zwiększa jej stężenie o 77%, co podnosi ryzyko miopatii; zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Amlodypina, jako słaby inhibitor CYP3A, może również zwiększać ekspozycję na inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus). Spożycie alkoholu podczas terapii amlodypiną nasila efekt wazodylatacyjny, zwiększając ryzyko ciężkiej hipotonii ortostatycznej, szczególnie u osób starszych i z niewydolnością wątroby, co wymaga ograniczenia lub unikania alkoholu. W praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne dostosowanie terapii oraz ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych i stężeń leków w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Alneta 5 mg
alkohol etylowy, azol przeciwgrzybiczny, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoperfuzja, hipotonia ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, makrolid, migotanie komór, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, syrolimus, tachykardia, takrolimus, warfaryna, wazodylatacja, zapaść krążeniowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Amlodypina wykazuje przenikanie do mleka matki na poziomie 3-7% dawki matki, maksymalnie do 15%, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet karmiących, zważywszy na nieznany wpływ na niemowlęta. U pacjentów starszych oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, zwłaszcza podczas inicjacji i titracji dawki, ze względu na wydłużony okres półtrwania i zwiększone wartości AUC u chorych z niewydolnością wątroby. W przypadku niewydolności nerek nie obserwuje się konieczności modyfikacji dawkowania, gdyż stężenia amlodypiny w osoczu nie zależą od stopnia niewydolności nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy zachować ostrożność, gdyż amlodypina może wywoływać objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie czy nudności, które mogą upośledzać zdolność reakcji, szczególnie na początku terapii. Brak jest danych dotyczących interakcji amlodypiny z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, zwłaszcza w grupach pacjentów wymagających szczególnej ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Alneta 5 mg
-
Przeciwwskazania
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi od łagodnych zmian skórnych po anafilaksję. Przeciwwskazania hemodynamiczne obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz zwężenie drogi odpływu z lewej komory, np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia. W tych stanach stosowanie amlodypiny może prowadzić do pogorszenia perfuzji narządowej, dekompensacji układu sercowo-naczyniowego oraz nasilenia niedokrwienia mięśnia sercowego.
W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań zaleca się odstąpienie od stosowania Alnety i rozważenie alternatywnych terapii. W ciężkim niedociśnieniu tętniczym wskazana jest stabilizacja ciśnienia przed ewentualnym ponownym rozważeniem leczenia. W wstrząsie konieczne jest leczenie przyczynowe i stabilizacja hemodynamiczna. U pacjentów z niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego preferowane są leki o udowodnionej skuteczności w tej grupie. W przypadku zwężenia drogi odpływu z lewej komory, szczególnie zwężenia zastawki aortalnej, wskazana jest kwalifikacja do leczenia przyczynowego oraz wybór innych leków przeciwnadciśnieniowych, aby uniknąć ryzyka pogorszenia perfuzji wieńcowej i nasilenia objawów niedokrwienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Alneta 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, choroba wieńcowa, działanie wazodylatacyjne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obciążenie następcze, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń obwodowych, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty -
Przedawkowanie
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Alneta (tabletki 5 mg i 10 mg), prowadzi do nasilonego blokowania kanałów wapniowych, co skutkuje nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych i znacznym niedociśnieniem układowym. Może to wywołać odruchowy częstoskurcz jako mechanizm kompensacyjny oraz prowadzić do wstrząsu zagrażającego życiu pacjenta. Charakterystycznym, choć rzadkim powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, często związany z przeciążeniem płynami podczas resuscytacji i wymagający wspomagania wentylacji.
Postępowanie w przypadku przedawkowania amlodypiny obejmuje monitorowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn w pozycji Trendelenburga oraz kontrolę objętości płynów i diurezy. Farmakologicznie zaleca się dożylne podanie glukonianu wapnia, który odwraca blokadę kanałów wapniowych, oraz stosowanie środków zwężających naczynia, o ile nie ma przeciwwskazań. Wczesne płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego (do 2 godzin po przyjęciu 10 mg amlodypiny) mogą ograniczyć wchłanianie leku. Dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Alneta 5 mg
Alneta, amlodypina, antagonista wapnia, białko osocza, częstoskurcz odruchowy, dializa, glukonian wapnia, kanał wapniowy, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozszerzenie naczyń obwodowych, środek zwężający naczynia krwionośne, węgiel aktywowany, wspomaganie wentylacji, wstrząs -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania amlodypiny, substancji czynnej preparatu Alneta, wykazały jej wpływ na procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych. U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi (10 mg/dobę, przeliczone na mg/kg masy ciała). W badaniach na szczurach amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy większa niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, natomiast podawanie samcom dawki porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
Ocena potencjału rakotwórczego amlodypiny przeprowadzona w dwuletnich badaniach na szczurach i myszach, z dawkami do 2,5 mg/kg/dobę (zbliżonymi do maksymalnej dawki dla ludzi 10 mg/dobę przeliczonej na mg/m² powierzchni ciała), nie wykazała działania kancerogennego. Najwyższa dawka była dwukrotnie większa od dawki ludzkiej u szczurów i zbliżona do dawki ludzkiej u myszy. Badania mutagenności nie wykazały efektów genotoksycznych ani na poziomie genów, ani chromosomów, co potwierdza brak potencjału mutagennego amlodypiny. Przeliczenia dawek oparto na referencyjnej masie ciała pacjenta wynoszącej 50 kg, co jest istotne dla interpretacji bezpieczeństwa leku przed rozpoczęciem badań klinicznych u ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alneta 5 mg
amlodypina, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, model szczurzy, mutacja genetyczna, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, przeżywalność potomstwa, toksyczny wpływ na płodność, wpływ na płodność, wydłużenie porodu -
Skład i postać leku
Alneta to lek zawierający amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki 5 mg są białe, okrągłe, lekko dwuwypukłe, o średnicy 8 mm, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na połowy, natomiast tabletki 10 mg mają średnicę 10,5 mm, są pozbawione rowka. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą żelowaną, karboksymetyloskrobię sodową typu A, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniacza, substancji wiążącej, dezintegrującej oraz poślizgowej. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 28 do 100 tabletek, z okresem ważności 5 lat od daty produkcji.
Alneta nie wykazuje szczególnych niezgodności farmaceutycznych, a zalecane jest przechowywanie blistrów w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie określono specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niezużytych tabletek, które powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Charakterystyka farmaceutyczna i stabilność produktu pozwalają na szerokie zastosowanie kliniczne amlodypiny w dawkach 5 mg i 10 mg, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Alneta 5 mg
amlodypina, bezylan amlodypiny, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, utylizacja leków -
Specjalne ostrzeżenia
Podczas stosowania amlodypiny (substancji czynnej leku Alneta) należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza w klasach III i IV wg NYHA, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku płuc oraz potencjalne nasilenie incydentów sercowo-naczyniowych i ryzyko zgonu. Nie zaleca się stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby farmakokinetyka leku ulega zmianie – okres półtrwania się wydłuża, a AUC jest zwiększone, co wymaga rozpoczynania terapii od najmniejszej dawki i powolnego dostosowywania dawki przy ścisłej kontroli klinicznej. W podeszłym wieku również wskazana jest ostrożność ze względu na zmienioną farmakokinetykę i zwiększoną wrażliwość na amlodypinę.
U pacjentów z niewydolnością nerek amlodypina może być stosowana w standardowych dawkach, gdyż stężenie leku w osoczu nie zależy od stopnia niewydolności nerek. Należy jednak pamiętać, że amlodypiny nie usuwa się podczas dializy, co ma znaczenie w terapii pacjentów dializowanych. Lek Alneta zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako produkt „wolny od sodu” i czyni bezpiecznym dla pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Alneta
amlodypina, antagonista wapnia, AUC, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, incydent sercowo-naczyniowy, klasyfikacja NYHA, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, okres półtrwania, podeszły wiek, przełom nadciśnieniowy, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie amlodypiny u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Bezpieczeństwo leku w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne szkodliwe działanie w dużych dawkach. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba podstawowa stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Lekarz musi szczegółowo omówić z pacjentką potencjalne ryzyko dla płodu oraz korzyści terapii. W przypadku karmienia piersią, amlodypina przenika do mleka w dawkach od 3 do 7%, maksymalnie do 15%, jednak wpływ na niemowlę pozostaje nieokreślony. Decyzja o kontynuacji leczenia i karmienia powinna uwzględniać korzyści dla dziecka i matki oraz możliwe alternatywy terapeutyczne.
U mężczyzn leczonych amlodypiną istnieje potencjalne ryzyko odwracalnych zmian biochemicznych w główkach plemników, co może wpływać na płodność. Badania na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na płodność, jednak ekstrapolacja na ludzi wymaga ostrożności. Lekarz powinien poinformować pacjentów planujących potomstwo o możliwości czasowego odstawienia leku oraz rozważyć alternatywne metody leczenia w przypadku trudności z poczęciem. Decyzje terapeutyczne muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka oraz po konsultacji z lekarzem prowadzącym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alneta 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, bezpieczeństwo stosowania leku, ciąża, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, główka plemnika, karmienie piersią, leczenie amlodypiną, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, płodność męska, proces reprodukcyjny, przenikanie leku do mleka, terapia amlodypiną, wiek rozrodczy, wpływ leku na płodność, zdolność zapładniająca plemników