Właściwości farmakokinetyczne
Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
Lek Xenna zawiera liście senesu, których główną substancją czynną są glikozydy hydroksyantracenowe, przeliczone na 30 mg sennozydu B w jednej saszetce (0,9-1,1 g liści). Sennozydy nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim ani degradacji przez enzymy trawienne, natomiast w jelicie grubym są metabolizowane przez florę bakteryjną do aktywnego reinoantronu. Metabolity te, w tym reina i sennidyny, występują we krwi głównie jako glukuroniany i siarczany. Wchłanianie reinoantronu jest ograniczone (<10%), a wydalanie metabolitów odbywa się głównie drogą jelitową (ok. 90% w kale), z mniejszym udziałem dróg nerkowej (3-6%) i żółciowej. Maksymalne stężenie reiny we krwi u ludzi po podaniu 20 mg sennozydów przez 7 dni wynosiło 100 ng/ml, bez obserwacji kumulacji.
Właściwości farmakokinetyczne leku Xenna
Lek Xenna zawiera liście senesu (Sennae foliolum), których główną substancją czynną są glikozydy hydroksyantracenowe w przeliczeniu na sennozyd B. Jedna saszetka zawiera 0,9-1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych. Farmakokinetyka tych związków ma charakterystyczny przebieg, obejmujący szereg procesów metabolicznych zachodzących głównie w przewodzie pokarmowym.
1
Metabolizm w przewodzie pokarmowym
β-O-glikozydy (sennozydy), stanowiące główne składniki aktywne leku Xenna, wykazują specyficzny szlak metaboliczny. Związki te nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim ani degradacji przez ludzkie enzymy trawienne. Dopiero w jelicie grubym, pod wpływem bakteryjnej flory jelitowej, sennozydy są przekształcane do aktywnego metabolitu – reinoantronu, który jest właściwą substancją wywołującą efekt farmakologiczny.
2
Wchłanianie i dalsze przemiany
Metabolizm sennozydu jest wieloetapowy. Podczas gdy aglikony mogą być wchłaniane w jelicie cienkim, badania doświadczalne na zwierzętach z wykorzystaniem znakowanego reinoantronu podawanego bezpośrednio do kątnicy wykazały, że wchłanianiu ulega mniej niż 10% tej substancji. W warunkach fizjologicznych, w obecności tlenu, reinoantron ulega dalszemu utlenianiu do reiny i sennidyn, które można wykryć we krwi głównie w postaci glukuronianów i siarczanów.
3
Wydalanie metabolitów
Metabolity sennozydu są wydalane z organizmu kilkoma drogami:
- Drogą nerkową – około 3-6% metabolitów jest wydalane z moczem po doustnym podaniu sennozydów
- Drogą żółciową – jedynie niewielka ilość jest wydalana z żółcią
- Drogą jelitową – większość sennozydów (około 90%) jest wydalana w kale w postaci polimerów (polichinonów)
W kale można również wykryć 2-6% sennozydów w postaci niezmienionej, sennidyn, reinoantronu i reiny.
4
Badania farmakokinetyczne u ludzi
W badaniach farmakokinetycznych prowadzonych u ludzi, którym podawano doustnie sproszkowane strąki senesu w dawce odpowiadającej 20 mg sennozydów codziennie przez 7 dni, maksymalne stężenie reiny we krwi wynosiło 100 ng/ml. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, nie zaobserwowano zjawiska kumulacji reiny przy codziennym stosowaniu przez ten okres.
5
Przenikanie przez bariery biologiczne
Znaczenie kliniczne ma także zdolność metabolitów sennozydu do przenikania przez bariery biologiczne:
- Bariera krew-mleko – aktywne metabolity, w tym reina, przenikają do mleka matki, jednak w niewielkich ilościach
- Bariera łożyskowa – badania na zwierzętach wykazały, że reina może przenikać przez łożysko, choć również w małych ilościach
Powyższe informacje mają istotne znaczenie przy rozważaniu stosowania leku u kobiet w ciąży oraz w okresie laktacji.
6
| Parametr farmakokinetyczny | Właściwości |
|---|---|
| Wchłanianie sennozydu | Nie są wchłaniane w jelicie cienkim |
| Metabolizm | Przekształcenie przez bakterie jelitowe do reinoantronu, następnie utlenienie do reiny i sennidyn |
| Wchłanianie reinoantronu | <10% (na podstawie badań na zwierzętach) |
| Formy we krwi | Głównie jako glukuroniany i siarczany reiny i sennidyn |
| Wydalanie z moczem | 3-6% metabolitów |
| Wydalanie z kałem | Ok. 90% w postaci polimerów, 2-6% w postaci niezmienionej i jako metabolity |
| Maksymalne stężenie reiny we krwi u ludzi | 100 ng/ml (przy dawce 20 mg sennozydów przez 7 dni) |
| Przenikanie do mleka matki | W niewielkich ilościach |
| Przenikanie przez łożysko | W małych ilościach (badania na zwierzętach) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Działania niepożądane – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Interakcje leku – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Profil bezpieczeństwa leku – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Przeciwwskazania – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Przedawkowanie – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Skład i postać leku – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Właściwości farmakokinetyczne – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9
- Wskazania do stosowania – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9