Leki zawierające w składzie
glikozydy hydroksyantracenowe
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Glikozydy hydroksyantracenowe to grupa związków roślinnych o silnym działaniu przeczyszczającym. Występują one naturalnie w takich roślinach jak aloes, kruszyna, rzewień czy senes. Mechanizm ich działania polega na zwiększeniu perystaltyki jelit poprzez drażnienie zakończeń nerwowych w błonie śluzowej jelita grubego oraz zahamowanie wchłaniania wody i elektrolitów, co prowadzi do rozluźnienia stolca.
W Polsce dostępne są preparaty lecznicze zawierające glikozydy hydroksyantracenowe, takie jak: Alax, Radirex, Senefol, Regulax, Labisen, Bekunis, czy Xenna. Stosowane są one głównie w krótkotrwałym leczeniu zaparć, przygotowaniu do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego oraz w przypadkach, gdy konieczne jest uzyskanie miękkiego stolca.
Największą zaletą glikozydów hydroksyantracenowych jest ich wysoka skuteczność w leczeniu zaparć. Efekt przeczyszczający pojawia się stosunkowo szybko, zwykle po 6-12 godzinach od zażycia. Preparaty te są szczególnie pomocne w przypadkach doraźnego leczenia zaparć, gdy inne metody zawiodły. Dodatkowo, niektóre z nich (np. związki aloesowe) wykazują właściwości przeciwzapalne i antybakteryjne.
Należy jednak pamiętać o niebezpieczeństwach związanych z ich stosowaniem. Długotrwałe używanie glikozydów hydroksyantracenowych może prowadzić do uzależnienia i zaburzenia naturalnych mechanizmów wypróżniania. Mogą one powodować bóle brzucha, nudności i wodniste biegunki. Istnieje również ryzyko rozwoju melanosis coli (brązowego zabarwienia błony śluzowej okrężnicy) oraz zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii. Przeciwwskazane są u pacjentów z niedrożnością jelit, nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, a także u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią. Nie powinny być stosowane dłużej niż 1-2 tygodnie bez konsultacji lekarskiej.
Lista leków z tym składnikiem
-
Xenna – Zioła do zaparzania w saszetkach – jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B
Produkt leczniczy zawiera liście senesu (Sennae foliolum) o zawartości 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B w jednej saszetce. Jest to zioło do zaparzania, przeznaczone do stosowania doustnego. Preparat jest stosowany doraźnie w celu leczenia zaparć. Może być używany przez osoby dorosłe oraz młodzież powyżej 12 roku życia.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Figura 1 – Zioła do zaparzania w saszetkach – 16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Preparat złożony z liści senesu (Cassia senna L. lub Cassia angustifolia Vahl), zawierający 16,58 mg-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B w każdej saszetce. Jest dostępny w postaci ziół do zaparzania w saszetkach. Stosowany jest krótkotrwale w przypadku sporadycznie występujących zaparć. Jego składnik aktywny działa przeczyszczająco, wspomagając regularne wypróżnienia.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Senes fix – Zioła do zaparzania – 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Produkt leczniczy roślinny zawierający 1 g listków senesu, co odpowiada 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B. Jest to zioła do zaparzania w saszetkach, pozyskiwane z gatunków Cassia senna L. Stosowany jest krótkotrwale w przypadku sporadycznych zaparć. Dzięki swojemu składowi działa przeczyszczająco, ułatwiając wypróżnianie.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku