polichinon
Polichinon (znany również jako polichinol) to substancja należąca do grupy poliizoprenoidów, wykazująca właściwości podobne do koenzymu Q10 (ubichinonu). W medycynie budzi zainteresowanie ze względu na potencjalne działanie antyoksydacyjne oraz zdolność do wspierania funkcji mitochondriów – organelli komórkowych odpowiedzialnych za produkcję energii.
Badania sugerują, że polichinon może mieć zastosowanie w terapii chorób neurodegeneracyjnych, zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz w stanach związanych ze stresem oksydacyjnym. Wykazuje on zdolność do neutralizacji wolnych rodników oraz protekcji błon komórkowych przed uszkodzeniami oksydacyjnymi.
W praktyce klinicznej polichinon bywa rozważany jako suplement diety wspierający funkcje energetyczne organizmu, szczególnie u pacjentów z niedoborem endogennego koenzymu Q10, zaburzeniami metabolicznymi lub w terapii wspomagającej u osób przyjmujących statyny, które mogą obniżać poziom ubichinonu w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Senes fix 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Preparat Senes fix zawiera 1 g wysuszonych liści senesu, dostarczających 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (sennozyd B). Sennozydy nie ulegają absorpcji ani trawieniu enzymatycznemu w górnym odcinku przewodu pokarmowego; ich aktywacja następuje w jelicie grubym pod wpływem bakterii, które przekształcają je w antrony reiny – główne metabolity odpowiedzialne za efekt przeczyszczający. Aglikony są absorbowane w jelicie cienkim, natomiast absorpcja antronów reiny wynosi poniżej 10%. Maksymalne stężenie reiny we krwi po 7-dniowej terapii 20 mg sennozydów wynosiło 100 ng/ml, bez obserwowanej akumulacji. Metabolity eliminowane są głównie z kałem (ok. 90% jako polimery polichinonów), z moczem wydalane jest 3-6% metabolitów, a pozostałe częściowo z żółcią. Niezmienione sennozydy i ich metabolity stanowią 2-6% wydalanych z kałem substancji.
aglikon, antron reiny, badanie farmakokinetyczne, bariera łożyskowa, biotransformacja, Cassia angustifolia, Cassia senna, działanie przeczyszczające, eliminacja metabolitu, glikozyd hydroksyantracenowy, parametr farmakokinetyczny, polichinon, przenikanie do mleka, reina i sennidyna, sennozyd, sennozyd B, strąk senesu, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Liść senesu zawiera 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (sennozyd B) na 1 g i charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. β-O-glikozydy sennozydów nie są absorbowane ani metabolizowane w górnym odcinku przewodu pokarmowego, co umożliwia ich dotarcie w niezmienionej formie do jelita grubego. Tam bakterie jelitowe przekształcają je w aktywny metabolit – antron reiny, odpowiedzialny za efekt przeczyszczający. Maksymalne stężenie reiny we krwi po podaniu 20 mg sennozydów wynosi około 100 ng/ml, a jej absorpcja z kątnicy nie przekracza 10%. Wydalanie obejmuje 3-6% metabolitów z moczem, około 90% sennozydów w postaci polimerów z kałem oraz 2-6% w formie niezmienionej i metabolitów.
antron reiny, bariera łożyskowa, detoksykacja wątrobowa, działanie przeczyszczające, efekt przeczyszczający, enzym trawienny, flora bakteryjna, glikozyd hydroksyantracenowy, glukuronid i siarczan, jelito grube, kątnica, laktacja, liść senesu, metabolit aktywny, narażenie płodu, polichinon, przenikanie do mleka matki, przewód pokarmowy, reina i sennidyna, sennozyd, sennozyd B, strąk senesu, znakowanie radioaktywne, β-O-glikozyd - Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Właściwości farmakokinetyczne
Liść senesu (Sennae folium) zawiera glikozydy hydroksyantracenowe, głównie β-O-glikozydy zwane sennozydami, które nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim ani rozkładowi przez ludzkie enzymy trawienne. Ich biotransformacja zachodzi w jelicie grubym pod wpływem bakterii, gdzie sennozydy przekształcane są w aktywny metabolit – reinoantron, który następnie ulega dalszemu metabolizmowi do reiny i sennidyn. Wchłanianie reinoantronu jest ograniczone i wynosi poniżej 10%. Metabolity te występują we krwi głównie w formie sprzężonych glukuronianów i siarczanów, co wskazuje na aktywność fazy II metabolizmu. Eliminacja sennozydów odbywa się przede wszystkim przez przewód pokarmowy (około 90% w postaci polimerów), z moczem wydalane jest 3-6% metabolitów, a z żółcią – jeszcze mniejsza frakcja.
aglikon, aktywny metabolit, bariera łożyskowa, biodostępność, eliminacja z kałem, glikozyd hydroksyantracenowy, glukuronian, jelito cienkie, jelito grube, Laxantia Tea, metabolit senesu, mleko matki, polichinon, Red Senes Tea, reina, reinoantron, sennae folium, sennozyd, sprzęganie metaboliczne, utlenianie - Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Właściwości farmakokinetyczne
Glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy obecne w liściach senesu (Sennae foliolum), charakteryzują się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim ani rozkładowi przez enzymy trawienne, a ich aktywacja następuje w jelicie grubym pod wpływem flory bakteryjnej, gdzie są przekształcane do reinoantronu – aktywnego metabolitu. Reinoantron wykazuje ograniczone wchłanianie (<10%), natomiast aglikony są absorbowane już w jelicie cienkim. Po podaniu doustnym 20 mg sennozydów przez 7 dni, maksymalne stężenie reiny we krwi wynosiło 100 ng/ml, bez obserwacji kumulacji, co wskazuje na efektywną eliminację. Metabolity te są głównie wydalane z kałem (około 90% w formie polimerów – polichinonów), z niewielkim udziałem wydalania z moczem (3-6%) i żółcią.
absorpcja, aglikon, bariera łożyskowa, biotransformacja, działanie przeczyszczające, eliminacja, flora bakteryjna jelitowa, glikozyd hydroksyantracenowy, glukuronian i siarczan, liść senesu, metabolit, mleko matki, polichinon, reina, reinoantron, Sennae foliolum, sennidyna, sennozyd, strąk senesu, β-O-glikozyd - Leksykon substancji czynnych
Owoc senesu – Właściwości farmakokinetyczne
Owoc senesu (Sennae fructus angustifoliae) zawiera glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy, które nie są wchłaniane w jelicie cienkim i ulegają biotransformacji przez florę bakteryjną jelita grubego do aktywnego metabolitu – reinoantronu. W preparacie Laxantia Tea zawartość owocu senesu wynosi 100 mg na saszetkę, co odpowiada 16-18 mg sennozydów B. Po wchłonięciu reinoantron jest metabolizowany do reiny i sennidyn, które występują głównie w formie skoniugowanej (glukuroniany i siarczany), co ułatwia ich eliminację. Maksymalne stężenie reiny we krwi po podaniu 20 mg sennozydów przez 7 dni wynosiło 100 ng/ml, bez kumulacji metabolitów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
aglikon, bariera łożyskowa, biotransformacja, działanie przeczyszczające, flora bakteryjna jelitowa, glikozyd hydroksyantracenowy, glukuronian, jelito cienkie, jelito grube, Laxantia Tea, metabolizm bakteryjny, polichinon, polimer, przewód pokarmowy, reina, reinoantron, Sennae fructus angustifoliae, sennidyna, sennozyd B, wydalanie z żółcią, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xenna Extra Comfort 150 – 220 mg
Xenna Extra Comfort zawiera suchy wyciąg z owoców senesu (150-220 mg/tabletkę), co odpowiada 20 mg glikozydów hydroksyantracenowych (sennozyd B). Aktywne składniki preparatu to pochodne hydroksyantracenu, które są prolekami wymagającymi aktywacji metabolicznej w jelicie grubym przez enzymy bakteryjne, prowadzącej do powstania antronureiny – aktywnego metabolitu odpowiedzialnego za efekt przeczyszczający. Absorpcja antronureiny w jelicie grubym jest niska (<10%), a maksymalne stężenie reiny w osoczu po 7-dniowej terapii dawką 20 mg sennozydów wynosi około 100 ng/ml, bez obserwacji akumulacji. Metabolity te występują we krwi głównie w formie związanej (siarczany i glukuroniany).
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Produkt leczniczy Laxantia Tea zawiera liść i owoc senesu, dostarczając 16-18 mg glikozydów hydroksyantracenowych (sennozydów B) na saszetkę. Sennozydy nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim ani rozkładowi przez enzymy trawienne, natomiast w jelicie grubym są przekształcane przez mikroflorę bakteryjną do aktywnego metabolitu – reinoantronu, którego wchłanianie wynosi poniżej 10% (dane z badań na zwierzętach). Reinoantron ulega następnie utlenianiu do reiny i sennidyn, które we krwi występują głównie jako glukuroniany i siarczany, co ułatwia ich eliminację. Po podaniu doustnym eliminacja metabolitów zachodzi głównie z kałem (~90% w postaci polimerów polichinonów), z moczem wydalane jest 3-6%, a niewielka ilość drogą żółciową. Maksymalne stężenie reiny we krwi po 7-dniowej terapii dawką odpowiadającą 20 mg sennozydów wynosi około 100 ng/ml, bez obserwowanej kumulacji, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania długoterminowego.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Senefol 7,5 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na sennozyd B/tabletkę
Senefol, zawierający 7,5 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na sennozyd B w każdej tabletce, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym typowym dla glikozydów sennozydu. Sennozydy nie ulegają absorpcji w jelicie cienkim ani rozkładowi przez enzymy trawienne, a ich biotransformacja zachodzi w jelicie grubym z udziałem flory bakteryjnej, przekształcającej je w aktywne metabolity, głównie antron reiny. Absorpcja antronu reiny jest niska (<10%), a metabolity we krwi występują głównie w formie związanej (glukuroniany i siarczany). Po 7-dniowym podaniu 20 mg sennozydów maksymalne stężenie reiny we krwi wynosiło 100 ng/mL, bez obserwacji kumulacji. Aktywne metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących w niewielkich ilościach oraz w ograniczonym stopniu przez barierę łożyskową.