Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml

Przedkliniczne badania preparatu Septanest z adrenaliną, zawierającego artykainę chlorowodorek oraz adrenalinę w postaci adrenaliny winianu, wykazały, że artykaina w dawkach supraterapeutycznych wywiera działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. W toksyczności przewlekłej, przy podskórnym podawaniu artykainy z adrenaliną w dawkach 50 mg/kg mc. u szczurów i 80 mg/kg mc. u psów przez 4 tygodnie, zaobserwowano działania niepożądane, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na doraźne stosowanie preparatu w praktyce. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności artykainy w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 12,5 mg/kg mc. u królików, a teratogenność adrenaliny stwierdzono jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Septanest z adrenaliną

Kompleksowe badania przedkliniczne przeprowadzone dla preparatu Septanest z adrenaliną dostarczyły istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych dla produktu zawierającego artykainę chlorowodorek i adrenalinę w postaci adrenaliny winianu.1

Farmakologiczne właściwości związane z bezpieczeństwem

W przeprowadzonych badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stwierdzono, że artykaina w dawkach supraterapeutycznych (przekraczających dawki lecznicze) wykazuje działanie kardiodepresyjne oraz może wywierać efekt rozszerzający na naczynia krwionośne. Z kolei adrenalina, jako drugi składnik aktywny preparatu, charakteryzuje się typowym działaniem sympatykomimetycznym.2

Badania toksyczności ostrej i przewlekłej

W badaniach toksyczności przewlekłej z zastosowaniem powtarzanych dawek przeprowadzonych na szczurach i psach zaobserwowano określone działania niepożądane. U szczurów działania niepożądane występowały po podskórnym wstrzyknięciu artykainy w skojarzeniu z adrenaliną w dawce wynoszącej 50 mg/kg masy ciała na dobę, natomiast u psów przy dawce 80 mg/kg masy ciała na dobę. W obu przypadkach substancje podawano codziennie przez okres 4 tygodni. Warto jednak podkreślić, że wyniki te mają ograniczone znaczenie kliniczne, ponieważ w praktyce medycznej preparat Septanest z adrenaliną stosowany jest doraźnie, a nie przewlekle.3

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania dotyczące wpływu preparatu na reprodukcję obejmowały ocenę działania embriotoksycznego, teratogennego oraz wpływu na płodność. W badaniach embriotoksyczności dla artykainy nie zaobserwowano wzrostu wskaźników śmiertelności płodowej ani występowania wad rozwojowych po codziennym podawaniu dawek dożylnych do 20 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 12,5 mg/kg masy ciała u królików.4

W przypadku adrenaliny stwierdzono działanie teratogenne u zwierząt doświadczalnych, ale wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u człowieka. Obserwacje te mają zatem niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.5

Przeprowadzono również kompleksowe badania toksycznego wpływu na reprodukcję z wykorzystaniem preparatu złożonego artykainy 40 mg/ml + adrenaliny 10 mikrogramów/ml. Badania te wykonano z zastosowaniem podskórnego podawania substancji w dawkach wynoszących do 80 mg/kg masy ciała na dobę. Wyniki tych badań nie wykazały żadnych działań niepożądanych w odniesieniu do:

  • płodności – nie zaobserwowano negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze badanych zwierząt
  • rozwoju zarodka/płodu – nie stwierdzono nieprawidłowości w kształtowaniu się struktur embrionalnych
  • rozwoju przed- i pourodzeniowego – nie odnotowano zaburzeń dotyczących wzrostu i rozwoju potomstwa przed urodzeniem oraz w okresie po urodzeniu

6

Potencjał genotoksyczny

Ocena potencjału genotoksycznego (zdolności do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego) stanowiła istotny element badań przedklinicznych dla preparatu Septanest z adrenaliną. Przeprowadzono następujące badania:

  1. Badania samej artykainy – zarówno testy in vitro (w warunkach laboratoryjnych), jak i in vivo (na żywych organizmach) nie wykazały działania genotoksycznego
  2. Badania artykainy w skojarzeniu z adrenaliną – testy in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego
  3. Badania samej adrenaliny – uzyskano niejednoznaczne (sprzeczne) wyniki w testach in vitro i in vivo

7

Podsumowując, dane przedkliniczne uzyskane w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, toksyczności przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz genotoksyczności nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka przy stosowaniu dawek leczniczych produktu Septanest z adrenaliną.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl