Septanest z adrenaliną 1:100 000
Roztwór do wstrzykiwań, (40 mg + 0,01 mg)/ml
Produkt leczniczy zawiera artykainę chlorowodorku oraz adrenalinę, które występują w formie roztworu do wstrzykiwań. Preparat stosowany jest głównie do znieczulenia nasiękowego i przewodowego podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera również substancje pomocnicze takie jak sodu pirosiarczyn, chlorek sodu i wodorotlenek sodu. Zalecany jest do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 4 lat lub o masie ciała powyżej 20 kg.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Septanest z adrenaliną jest przeznaczony do stosowania przez wykwalifikowany personel medyczny, głównie lekarzy i stomatologów, z indywidualnym ustalaniem dawki na podstawie masy ciała i rodzaju zabiegu. Dla dorosłych i młodzieży (12-18 lat) maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 500 mg, natomiast u dzieci w wieku 4-11 lat dawka skuteczna to 2 mg/kg dla zabiegów prostych i 4 mg/kg dla złożonych, z maksymalną dawką 385 mg. Preparat dostępny jest w dwóch stężeniach adrenaliny: 1:200 000 (40 mg artykainy + 0,005 mg adrenaliny/ml) oraz 1:100 000 (40 mg artykainy + 0,01 mg adrenaliny/ml), z zaleceniem stosowania mniejszego stężenia do rutynowych zabiegów, a wyższego przy konieczności intensywnej hemostazy. Dawkowanie musi uwzględniać ryzyko interakcji z lekami uspokajającymi oraz stan pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby i niedoborem cholinesterazy osoczowej, gdzie konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i monitorowanie objawów przedawkowania.
Podczas podawania preparatu należy zachować szczególną ostrożność przy wstrzyknięciach w obszarach zapalnych lub zakażonych, stosując bardzo wolne tempo iniekcji (1 ml/min) oraz wykonywać aspirację przed podaniem, aby uniknąć donaczyniowego podania leku. Preparat jest przeznaczony do iniekcji okołonerwowych w jamie ustnej i wymaga obecności sprzętu do resuscytacji oraz leków do natychmiastowego leczenia ewentualnych reakcji toksycznych. Maksymalne dawki artykainy i adrenaliny w zależności od masy ciała pacjenta przedstawiono szczegółowo w tabelach, np. dla pacjenta o masie 70 kg maksymalna dawka artykainy wynosi 490 mg, a adrenaliny 0,061 mg (stężenie 1:200 000) lub 0,123 mg (stężenie 1:100 000), co odpowiada odpowiednio 7,0 ml (7 wkładów) roztworu. Monitorowanie stanu przytomności pacjenta po każdym wstrzyknięciu jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, artykaina, artykaina chlorowodorek, depresja ośrodkowego układu nerwowego, esteraza osoczowa, hemostaza, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek znieczulający, nasączanie iniekcyjne, niedobór cholinesterazy osoczowej, personel medyczny, podanie donaczyniowe, podanie okołonerwowe, resuscytacja, roztwór do wstrzykiwań, stan zapalny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia nerek, zakażenie, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie stomatologiczne -
Działania niepożądane
Septanest z adrenaliną (1:100 000) zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku i 10 μg adrenaliny na 1 ml roztworu, a wkład 1,7 ml dostarcza odpowiednio 68 mg artykainy i 17 μg adrenaliny. Profil bezpieczeństwa tego amidowego środka znieczulającego miejscowo z dodatkiem adrenaliny jest zgodny z typowymi działaniami niepożądanymi obejmującymi układ nerwowy, reakcje miejscowe, nadwrażliwość oraz układ sercowo-naczyniowy. Działania niepożądane są najczęściej zależne od dawki i mogą wynikać z indywidualnej nadwrażliwości. Najczęściej obserwuje się neuropatię (neuralgia, niedoczulica, przeczulica, zaburzenia smaku), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie tętnicze, a także miejscowe reakcje zapalne i obrzęki. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, porażenie nerwu twarzowego, skurcz oskrzeli czy objawy neurologiczne takie jak zespół Hornera. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość długotrwałych powikłań neurologicznych, w tym uporczywych parestezji po blokadzie nerwu żuchwowego, które mogą wymagać specjalistycznej opieki neurologicznej.
W praktyce klinicznej kluczowe jest odróżnienie reakcji alergicznych od omdleń wazowagalnych wywołanych przez adrenalinę, które mogą imitować objawy alergii. Wczesne objawy ostrzegawcze depresji ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, lęk, drżenie i zaburzenia mowy, wymagają nadzoru i interwencji, aby zapobiec progresji do cięższych stanów. U dzieci i młodzieży (4-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak u dzieci w wieku 3-7 lat częściej dochodzi do urazów tkanek miękkich spowodowanych przedłużonym znieczuleniem i samoistnym przygryzaniem. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co pozwala na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania Septanestu z adrenaliną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina winian, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia, czasowa ślepota, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, dysfagia, dysfonia, enoftalmia, idiosynkrazja, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuralgia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powieki, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przeczulica, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, substancja obkurczająca naczynia, szczękościsk, szum w uszach, tachykardia, upośledzenie widzenia, zaburzenie smaku, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapaść krążeniowa, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre, zwężenie źrenicy -
Interakcje leku
Septanest z adrenaliną, zawierający artykainę i adrenalinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne w praktyce stomatologicznej. Artykajna wykazuje addycyjne działanie toksyczne z innymi miejscowo działającymi środkami znieczulającymi, co wymaga nieprzekraczania maksymalnej łącznej dawki. Ponadto, środki uspokajające (benzodiazepiny, opioidy) nasilają depresję OUN, co wymaga redukcji dawki znieczulenia. Adrenalina może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak halotan (ryzyko ciężkiej arytmii komorowej), beta-adrenolityki (propranolol, nadolol – ryzyko wzrostu ciśnienia i bradykardii), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina – ryzyko ciężkiego nadciśnienia), inhibitory COMT i MAO (ryzyko zaburzeń rytmu i przełomu nadciśnieniowego), a także sympatykomimetyczne leki obkurczające naczynia (np. kokaina, amfetamina – ryzyko toksycznego działania adrenergicznego). W przypadku tych interakcji zaleca się zmniejszenie dawki Septanestu i ścisły nadzór medyczny, a w niektórych sytuacjach konsultację z anestezjologiem.
Dodatkowo, spożycie alkoholu etylowego w okresie 24 godzin przed i po zabiegu może nasilać depresję OUN oraz wpływać na metabolizm artykainy, co zwiększa ryzyko sedacji, zaburzeń równowagi i potencjalnych zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z chorobami wątroby lub historią nadużywania alkoholu wskazane jest rozważenie redukcji dawki. Zalecenia obejmują unikanie alkoholu na co najmniej 24 godziny przed i po zabiegu oraz poinformowanie pacjenta o zwiększonym ryzyku działań niepożądanych. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów przyjmujących leki z wymienionych grup oraz dostosowanie dawkowania Septanestu z adrenaliną, aby zminimalizować ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, alkaloidy rauwolfii, artykajna, arytmia komorowa, benzodiazepiny i opioidy, beta-adrenolityki, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie adrenergiczne, fenotiazyny, halotan, inhibitory COMT, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki sympatykomimetyczne, naczynie krwionośne, nadciśnienie, neurony adrenergiczne, niedociśnienie tętnicze, pochodne sporyszu, przełom nadciśnieniowy, sedacja, środek znieczulający, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie miejscowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Artykaina z dodatkiem adrenaliny wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących, mimo przenikania artykainy i adrenaliny do mleka, nie stwierdza się istotnych ilości artykainy, a adrenalina ma krótki okres półtrwania, dlatego zwykle nie ma potrzeby przerywania karmienia dłużej niż 5 godzin po podaniu leku. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz monitorowanie stężenia leku, ze względu na ryzyko jego kumulacji i podwyższonych stężeń w osoczu, szczególnie po wielokrotnym podaniu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, mimo że 90% artykainy jest inaktywowane przez esterazy osoczowe, ostrożność pozostaje wskazana.
Podczas stosowania artykainy z adrenaliną pacjenci powinni zachować ostrożność w prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, gdyż lek może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz zmęczenie. Zaleca się unikanie tych czynności do czasu ustąpienia objawów, zwykle do 30 minut po zabiegu. Brak jest danych dotyczących interakcji leku z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. W sumie, stosowanie artykainy z adrenaliną wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z grup ryzyka, a dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego i monitorowane pod kątem ewentualnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
-
Przeciwwskazania
Septanest z adrenaliną jest stosowany jako środek znieczulający w stomatologii i chirurgii szczękowej, jednak jego podanie wymaga uwzględnienia ściśle określonych przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne, tj. artykainę (amidowy środek znieczulający) oraz adrenalinę, a także na substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn (E223), który ma potencjał alergenny. Preparat zawiera 0,76 mg sodu na 1 ml roztworu (1,29 mg na wkład 1,7 ml), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również niekontrolowana padaczka, gdyż podanie leku może wywołać nasilenie napadów. Przed zastosowaniem konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu medycznego.
Septanest dostępny jest w dwóch wariantach stężenia adrenaliny: 1:200 000 (5 μg/ml) oraz 1:100 000 (10 μg/ml), przy stałej zawartości artykainy 40 mg/ml. W standardowym wkładzie 1,7 ml zawiera to odpowiednio 8,5 μg i 17 μg adrenaliny. Wyższe stężenie adrenaliny może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta. Lekarz powinien unikać stosowania preparatu u pacjentów z alergią na amidowe środki znieczulające, adrenalinę, siarczyny oraz u osób z nieustabilizowaną padaczką. W przypadku wątpliwości co do nadwrażliwości zaleca się wybór alternatywnej metody znieczulenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, adrenalina winian, amidowy środek znieczulający miejscowo, artykaina, artykaina chlorowodorek, bupiwakaina, chirurgia szczękowa, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, leczenie przeciwpadaczkowe, lidokaina, mepiwakaina, nadwrażliwość, napad padaczkowy, potencjał alergenny, reakcja alergiczna, Septanest z adrenaliną, sodu pirosiarczyn, środek znieczulający, substancja obkurczająca naczynia, substancja pomocnicza, uczulenie na siarczyny, układ sercowo-naczyniowy, znieczulenie miejscowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania preparatu Septanest z adrenaliną, zawierającego artykainę chlorowodorek oraz adrenalinę w postaci adrenaliny winianu, wykazały, że artykaina w dawkach supraterapeutycznych wywiera działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. W toksyczności przewlekłej, przy podskórnym podawaniu artykainy z adrenaliną w dawkach 50 mg/kg mc. u szczurów i 80 mg/kg mc. u psów przez 4 tygodnie, zaobserwowano działania niepożądane, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na doraźne stosowanie preparatu w praktyce. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności artykainy w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 12,5 mg/kg mc. u królików, a teratogenność adrenaliny stwierdzono jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
Ocena wpływu preparatu na reprodukcję przy podskórnym podawaniu artykainy 40 mg/ml z adrenaliną 10 µg/ml w dawkach do 80 mg/kg mc. nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka/płodu ani rozwój przed- i pourodzeniowy potomstwa. Badania genotoksyczności artykainy, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania genotoksycznego, podobnie jak testy in vivo dla kombinacji artykainy z adrenaliną. Wyniki badań genotoksyczności samej adrenaliny były niejednoznaczne. Podsumowując, dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne ani genotoksyczne przy stosowaniu Septanestu z adrenaliną w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, artykaina, badanie genotoksyczne, dawka supraterapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, śmiertelność płodowa, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa -
Skład i postać leku
Septanest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku, dostępny w dwóch wariantach różniących się stężeniem adrenaliny: 1:200 000 (5 µg/ml) oraz 1:100 000 (10 µg/ml). W pojedynczym wkładzie o objętości 1,7 ml znajduje się odpowiednio 68 mg artykainy i 8,5 µg adrenaliny lub 68 mg artykainy i 17 µg adrenaliny. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu (izotoniczność), pirosiarczyn sodu (E223, działanie przeciwutleniające), wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu wynosi 0,76 mg/ml, co daje 1,29 mg sodu na wkład. Produkt jest dostarczany w jednorazowych, szklanych wkładach o pojemności 1,7 ml, dostępnych w różnych konfiguracjach opakowań, z okresem ważności 2 lata i zaleceniem przechowywania poniżej 30°C, bez zamrażania, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
Podczas stosowania Septanestu należy stosować aseptykę, używając wyłącznie sterylnych igieł i strzykawek, unikać stosowania roztworu mętnego lub odbarwionego oraz pamiętać, że wkłady są jednorazowego użytku – pozostałą zawartość po częściowym zużyciu należy usunąć. Produkt nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych. Resztki preparatu powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami. Wskazane jest przestrzeganie środków ostrożności w celu minimalizacji ryzyka zakażeń, a także bezpośrednie zużycie po otwarciu wkładu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
-
Właściwości farmakodynamiczne
Septanest z adrenaliną to miejscowy środek znieczulający z grupy amidów, zawierający artykainę chlorowodorek w stężeniach 40 mg/ml oraz adrenalinę w dwóch wariantach: 1:100 000 (0,01 mg/ml) i 1:200 000 (0,005 mg/ml). Artykaina działa poprzez odwracalne blokowanie przewodnictwa nerwowego, hamując przepuszczalność błon dla jonów sodu, co prowadzi do zahamowania depolaryzacji i przewodzenia impulsów nerwowych. Wartość pKa artykainy wynosi 7,8. Adrenalina pełni funkcję środka obkurczającego naczynia, wydłużając czas działania artykainy i zmniejszając jej systemowy wychwyt, działając na receptory α- i β-adrenergiczne, z przewagą działania na β-receptory.
Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania: 1,5-1,8 min przy znieczuleniu nasiękowym oraz 1,4-3,6 min przy znieczuleniu przewodowym. Czas trwania znieczulenia miazgi wynosi 60-75 min dla stężenia adrenaliny 1:100 000 oraz 45-60 min dla 1:200 000, natomiast znieczulenie tkanek miękkich trwa odpowiednio 180-360 min i 120-300 min. Badania kliniczne wykazały brak różnic farmakodynamicznych między dorosłymi a pacjentami pediatrycznymi. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn (E223) oraz 0,76 mg sodu na 1 ml roztworu (1,29 mg w standardowym wkładzie 1,7 ml).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, depolaryzacja błony, efekt znieczulający, lek znieczulający miejscowo, obkurczenie naczyń krwionośnych, pirosiarczyn sodu, potencjał czynnościowy, próg pobudliwości elektrycznej, przepuszczalność błon pobudliwych, przewodnictwo nerwowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, Septanest, znieczulenie miazgi, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie tkanek miękkich -
Właściwości farmakokinetyczne
Septanest z adrenaliną zawiera artykainę chlorowodorek w stężeniu 40 mg/ml, łączoną z adrenaliną w dawce 5 µg/ml (1:200 000) lub 10 µg/ml (1:100 000). Farmakokinetyka artykainy charakteryzuje się szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w zakresie 400-2100 ng/ml po 10-12 minutach u dorosłych, natomiast u dzieci po dawce 2 mg/kg m.c. Cmax wynosi 1382 ng/ml i osiągane jest średnio po 7,78 minutach. Artykaina wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (albuminy 68,5-80,8%, µ/β-globuliny 62,5-73,4%, γ-globuliny 8,6-23,7%) oraz objętość dystrybucji około 4 l/kg. Adrenalina działa jako środek obkurczający naczynia, spowalniając wchłanianie artykainy i wydłużając jej działanie miejscowe.
Metabolizm artykainy przebiega głównie przez szybkie hydrolizowanie grupy karboksylowej przez nieswoiste esterazy (około 90% inaktywacji) oraz metabolizm w mikrosomach wątroby z udziałem cytochromu P450, prowadzący do powstania kwasu artykainowego, który jest następnie koniugowany do glukuronidu. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 20-40 minut po miejscowym podaniu. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem ponad 50% dawki w ciągu 8 godzin i około 53-57% w ciągu 24 godzin, z czego 95% stanowi kwas artykainowy, a jedynie 2% to niezmieniona artykaina. Po 12-24 godzinach stężenia artykainy w osoczu są minimalne, co potwierdza szybkie i efektywne usuwanie leku z organizmu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, artykaina chlorowodorek, cytochrom P450, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, eliminacja leku, faza eliminacji, glukuronid kwasu artykainowego, hydroliza grupy karboksylowej, kwas artykainowy, lek anestetyczny, mikrosomy wątroby, nieswoiste esterazy, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania leku, parametr farmakokinetyczny, Septanest z adrenaliną, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, wiązanie z albuminami, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie podśluzówkowe, wydalanie z moczem, znieczulenie nasiękowe -
Wskazania do stosowania
Lek Septanest z adrenaliną, zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz adrenalinę w stężeniach 1:100 000 (0,01 mg/ml) lub 1:200 000 (0,005 mg/ml), jest przeznaczony do znieczulenia miejscowego w stomatologii. Wskazany jest do znieczulenia nasiękowego i przewodowego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 4 lat lub o masie ciała powyżej 20 kg. Preparat znajduje zastosowanie w szerokim zakresie procedur stomatologicznych, takich jak zabiegi zachowawcze, endodontyczne, ekstrakcje, chirurgia jamy ustnej, preparacja pod korony i mosty oraz leczenie chorób przyzębia. Wybór stężenia adrenaliny powinien uwzględniać czas trwania zabiegu, potrzebę hemostazy oraz stan kliniczny pacjenta.
Wkład o objętości 1,7 ml zawiera odpowiednio 68 mg artykainy i 17 μg adrenaliny w wariancie 1:100 000 lub 68 mg artykainy i 8,5 μg adrenaliny w wariancie 1:200 000. Wyższe stężenie adrenaliny (1:100 000) jest preferowane przy dłuższych zabiegach wymagających lepszej kontroli krwawienia, natomiast niższe (1:200 000) stosuje się przy krótszych procedurach lub u pacjentów z przeciwwskazaniami do wyższych dawek adrenaliny. Lek zawiera sodu pirosiarczyn (E223) oraz 0,76 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na siarczyny i na diecie niskosodowej. Stosowanie u dzieci poniżej 4 lat lub o masie ciała poniżej 20 kg jest przeciwwskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
adrenalina, artykaina chlorowodorek, choroba przyzębia, dieta niskosodowa, ekstrakcja zęba, hemostaza, kontrola krwawienia, leczenie kanałowe, nadwrażliwość na siarczyny, procedura endodontyczna, sodu pirosiarczyn, wazokonstriktor, zabieg chirurgiczny, zabieg periodontologiczny, zabieg stomatologiczny, zabieg zachowawczy, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe