toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lubczyk – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) stosowany w dawce 18 mg w preparatach takich jak Canephron wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, podobnie jak badania genotoksyczności, które nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój nie wskazały na negatywne efekty, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania korzenia lubczyku jako składnika złożonych preparatów ziołowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, korzeń lubczyku, Levisticum officinale, ocena ryzyka i korzyści, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja biologicznie czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna Fluomizin w dawce 10 mg w formie tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie po podaniu dopochwowym znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych systemowych. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka mutacji. Ponadto, testy tolerancji miejscowej na królikach wykazały brak istotnego działania drażniącego, co wskazuje na dobrą lokalną tolerancję preparatu.
badanie przedkliniczne, chlorek dekwaliniowy, działanie drażniące, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, narażenie na substancję, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tabletka dopochwowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność, wpływ toksyczny - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Przedawkowanie
Liofilizat OM-85, substancja czynna preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje bardzo wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek terapeutycznych (3,5 mg/saszetka). Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych wykazały brak objawów toksyczności ostrej przy dawkach do 2000 mg/kg mc. u myszy oraz do 1400 mg/kg mc. u szczurów. Długoterminowe podawanie dawek 2000 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy u szczurów oraz 100 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące u psów nie wywołało objawów toksyczności przewlekłej. W badaniach klinicznych nie odnotowano zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjentów nawet w przypadku przedawkowania preparatu Broncho-Vaxom zawierającego OM-85.
badanie toksykologiczne, Broncho-Vaxom, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, margines bezpieczeństwa, Moraxella catarrhalis, objawy toksyczności, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TONSILLOPAS
Produkt leczniczy Tonsillopas w formie kropli doustnych, zawierający składniki w potencjach homeopatycznych (m.in. Baptisia D1 1g/10g roztworu, Hydrargyrum bicyanatum D8 4g/10g roztworu, Ammonium bromatum D4 1g/10g roztworu, Kalium bichromicum D4 1g/10g roztworu, Kalium chloratum D2 1g/10g roztworu, Apisinum D6 2g/10g roztworu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu jednoznacznie wskazuje na brak badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Ponadto preparat zawiera 25% (V/V) etanolu, jednak brak jest specyficznych danych oceniających wpływ tej zawartości alkoholu na organizm.
Ammonium bromatum, Apisinum, Baptisia, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, karcynogenność, krople doustne, potencja homeopatyczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol fumarate, the active ingredient in Bisopromerck, demonstrates a predictable safety profile consistent with its beta-1 adrenergic receptor antagonism, as confirmed by preclinical pharmacological safety studies. Acute and chronic toxicity assessments revealed no significant human risk at therapeutic doses, with toxic effects primarily observed only at doses substantially exceeding clinical use. Long-term administration did not induce organ-specific toxicity. Genotoxicity and mutagenicity tests, including gene mutation, chromosomal aberration, and DNA damage assays, showed no evidence of genetic material damage. Carcinogenicity studies in animal models found no increased tumor incidence, supporting the absence of oncogenic potential during prolonged bisoprolol exposure.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, płodność, potencjał kancerogenny, receptor beta-1 adrenergiczny, resorpcja płodu, rozwój zarodkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy pojedynczym przedawkowaniu. Toksyczność przewlekła badana na szczurach, psach i małpach ujawniła zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Maksymalne dawki dobrze tolerowane wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp obserwowano znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
Ampril, aparat przykłębuszkowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność i genotoksyczność, poszerzenie miedniczki nerkowej, przedawkowanie, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
L-ornityna L-asparaginian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące L-ornityny L-asparaginianu, substancji czynnej preparatu Hepa-Merz 3000, wskazują na brak istotnych negatywnych efektów farmakologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania oceniały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz centralny układ nerwowy, nie wykazując zaburzeń funkcji fizjologicznych. Toksyczność przewlekła nie ujawniła klinicznie istotnych działań niepożądanych, a testy mutagenności potwierdziły brak wpływu na materiał genetyczny, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, centralny układ nerwowy, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, efekt niepożądany, funkcja reprodukcyjna, Hepa-Merz, L-ornityna L-asparaginian, materiał genetyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranofren 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny (Ranofren) obejmowały szeroki zakres testów toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na układ krwiotwórczy, reprodukcję, mutagenność oraz karcynogenność. W toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy obejmowały sedację, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych obserwowano hamowanie OUN, działania przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawce 8-10 mg/kg/dobę. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
aberracja chromosomowa, ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie mielotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku kostnego, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, prolaktyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa1-proteinazy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inhibitor alfa1-proteinazy, substancja czynna produktu Rymphysia, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy). Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani specyficznych mechanizmów toksyczności dla organizmu ludzkiego. Ocena toksyczności ostrej oraz krótkoterminowej (do 1 miesiąca) potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Produkt dostępny jest w dawkach 500 mg i 1000 mg, które po rekonstytucji w 25 ml lub 50 ml jałowej wody do wstrzykiwań zawierają około 20 mg/ml inhibitora alfa1-proteinazy, a całkowite stężenie białka wynosi 18-26 mg/ml, co odpowiada fizjologicznym poziomom białek osocza i dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne długoterminowe, białko osocza, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor alfa1-proteinazy, krew ludzka, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne u naczelnych i królików, przy dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp oraz 3-20 mg/kg/dobę u królików. U potomstwa samic małp obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (dawki 75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp podawanie dawek 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni skutkowało śmiertelnością i istotną toksycznością hematologiczną oraz zapaleniem przewodu pokarmowego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, działanie immunomodulujące, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, minimalna dawka letalna, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona wadliwie rozwinięta, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mutacji bakteryjnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego Gemi 20 mg/g
Produkt leczniczy 2% spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego zawiera metylorozanilinowy chlorek (20 mg/g), który wykazuje potencjał mutagenny potwierdzony badaniami in vitro na komórkach prokariotycznych i eukariotycznych. Substancja czynna indukuje punktowe mutacje DNA, co wskazuje na ryzyko genotoksyczne. Brak jest jednak kompleksowych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój oraz farmakologiczne bezpieczeństwo stosowania tego preparatu.
badanie przedkliniczne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, fiolet gencjanowy, genotoksyczność, komórka eukariotyczna, komórka prokariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutacja genetyczna, mutacja punktowa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór fioletu gencjanowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivipril 5 mg
Przedkliniczne badania ramiprylu, substancji czynnej Iviprilu, wykazały niski potencjał toksyczny przy jednorazowym podaniu doustnym u szczurów i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne typowe dla inhibitorów ACE. Znaczące powiększenie aparatu przykłębuszkowego stwierdzono u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność leku. Dawki dobrze tolerowane, niepowodujące szkodliwych efektów, wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i małpach nie wykazały działania teratogennego ani upośledzenia płodności, jednak przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów stwierdzono nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie do stosowania, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izotek 20 mg 20 mg
Izotretynoina, substancja czynna preparatu Izotek, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg m.c. u królików, 3000 mg/kg m.c. u myszy oraz ponad 4000 mg/kg m.c. u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach 2, 8 i 32 mg/kg m.c./dobę, zaobserwowano objawy hiperwitaminozy A, takie jak częściowe wypadanie włosów oraz podwyższone stężenie triglicerydów w osoczu, które ustępowały samoistnie po odstawieniu leku. W przeciwieństwie do witaminy A, izotretynoina nie indukowała masywnych zwapnień tkanek ani zmian w komórkach wątrobowych, co wskazuje na odmienny profil toksyczności przewlekłej.
Izotretynoina wykazuje potwierdzony potencjał teratogenny i embriotoksyczny, co wymaga rygorystycznego przestrzegania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Badania mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykazały brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych i związanych z nimi nowotworów. Podsumowując, profil bezpieczeństwa izotretynoiny charakteryzuje się odwracalnymi efektami toksycznymi typowymi dla hiperwitaminozy A oraz istotnym ryzykiem teratogennym, co determinuje konieczność ścisłej kontroli stosowania leku w populacji kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, dawkowanie, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, hiperwitaminoza A, Izotek, izotretynoina, komórki wątrobowe, LD50, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, osocze krwi, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trądzik, triglicerydy, wiek rozrodczy, zespół hiperwitaminozy A, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie teratogenności, benzodiazepina, dawka śmiertelna, droga podania, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja teratogenna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mytelase 10 mg
Produkt leczniczy Mytelase, zawierający 10 mg chlorku ambenoniowego, nie posiada w swojej dokumentacji przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje kluczowe aspekty toksykologiczne, takie jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Taka sytuacja może wynikać z faktu, że lek został wprowadzony do obrotu w okresie o mniej rygorystycznych wymaganiach przedklinicznych lub opiera się na istniejących danych klinicznych potwierdzających jego profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Encepur K 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci
Szczepionka Encepur K, przeznaczona dla dzieci, zawiera 0,75 mikrograma inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (szczep K23) w dawce 0,25 ml zawiesiny. Produkt ten wykorzystuje wirusa namnażanego w fibroblastach kurzych, który jest następnie inaktywowany, co eliminuje ryzyko infekcji żywym patogenem. Formulacja szczepionki opiera się na adsorpcji wirusa na glinu wodorotlenku uwodnionym, substancji powszechnie stosowanej w szczepionkach o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa. W związku z tym, standardowe badania przedkliniczne, takie jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej, nie były wymagane ani przeprowadzane.
charakterystyka produktu leczniczego, Encepur K, fibroblasty kurze, genotoksyczność, inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, szczep K23, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venoruton forte 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Venoruton forte (500 mg, tabletki), zawierającego o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydy (oksyrutyny), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dużych dawek substancji czynnej, wskazując na niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie również nie ujawniło niepokojących efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Venoruton forte w terapii przewlekłej. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania oksyrutyn, eliminując ryzyko negatywnego wpływu na materiał genetyczny.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności ostrej, działanie mutagenne, genotoksyczność, hydroksyetylorutozydy, oksyrutyny, profil toksyczności, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, Venoruton forte, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melisana Klosterfrau –
Produkt leczniczy Melisana Klosterfrau jest preparatem złożonym z olejków eterycznych destylowanych z alkoholem (66,8% V/V etanolu, w zakresie 66,3%-67,3% V/V) z mieszanki roślinnej, zawierającej m.in. ekstrakty z liści melisy (Melissa officinalis L.), kłączy imbiru (Zingiber officinale Roscoe) oraz kory cynamonowca (Cinnamomum cassia Blume). W 100 ml produktu znajduje się 62 mg olejków lotnych pochodzących z wymienionych surowców roślinnych. Preparat jest stosowany doustnie lub miejscowo na skórę. Nie przeprowadzono jednak odpowiednich badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na rozród i rozwój oraz farmakokinetyki.
ekstrakt z melisy, etanol, genotoksyczność, imbir lekarski, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, medycyna tradycyjna, melisa lekarska, olejek eteryczny, olejek lotny, płyn doustny, płyn na skórę, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Aristo 0,4 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego tamsulosyny chlorowodorku został szczegółowo oceniony w badaniach na myszach, szczurach i psach, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układ sercowo-naczyniowy, genotoksyczność, rakotwórczość oraz reprodukcję. Wyniki wskazują, że toksyczność tamsulosyny jest zgodna z charakterystyką leków blokujących receptory alfa₁-adrenergiczne, bez specyficznych cech toksyczności. W modelach psów po bardzo dużych dawkach obserwowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez klinicznej istotności, mieszczące się w zakresie farmakodynamicznych efektów blokady alfa₁. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku.
badania in vivo i in vitro, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, karcynogeneza, lek blokujący receptor adrenergiczny, potencjał mutagenny, receptor adrenergiczny alfa1, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 10 mg
Przedkliniczne badania oktreotydu, substancji czynnej leku Okteva, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Badania toksyczności ostrej oraz po wielokrotnym podaniu dawek do 1 mg/kg masy ciała na dobę nie ujawniły istotnych zagrożeń dla ludzi. Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani kancerogenności, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych i rozwoju nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na zarodek czy płód, a obserwowane u potomstwa szczurów nieznaczne opóźnienia wzrostu były przejściowe i wynikały z farmakodynamicznego hamowania wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd, a nie z toksyczności bezpośredniej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres laktacji, oktreotyd, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, właściwości kancerogenne, właściwości mutagenne, zahamowanie wydzielania hormonu wzrostu, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloziaja 11,6 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku dietyloamoniowego w preparacie Dicloziaja 11,6 mg/g żel wykazały korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 dla myszy wyniosła 390 mg/kg, a dla szczurów 150 mg/kg masy ciała, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w wrażliwości. Po aplikacji miejscowej nie zaobserwowano objawów toksyczności ostrej, a wielokrotne stosowanie powodowało jedynie przemijające miejscowe podrażnienie skóry bez objawów toksyczności systemowej. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania uszkadzającego DNA, a badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego diklofenaku.
dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, podanie miejscowe, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność diklofenaku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Azotan srebra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan srebra, stosowany w okulistyce głównie do profilaktyki zakażeń oczu u noworodków, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy jednorazowej aplikacji 1% roztworu (10 mg/ml). Jednorazowe zakroplenie do worka spojówkowego może sporadycznie wywoływać miejscowe podrażnienie spojówek, które ma charakter przejściowy i ustępuje samoistnie bez konieczności interwencji terapeutycznej. Preparat Mova Nitrat Pipette zawiera 10 mg/ml azotanu srebra, co odpowiada 1% stężeniu, a pojedyncza pipetka dostarcza 5 mg substancji aktywnej, co jest zgodne z warunkami badanych dawek.
azotan srebra, genotoksyczność, krople do oczu, podrażnienie spojówek, potencjał rakotwórczy, praktyka okulistyczna, preparat leczniczy, profilaktyka zakażeń ocznych, profilaktyka zakażeń oczu, roztwór azotanu srebra, tkanka oka, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) u szczurów wynosi 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach subchronicznych i przewlekłych zaobserwowano toksyczne efekty zależne od gatunku i dawki: u szczurów dawka 33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni powodowała zmiany w komórkach wysp Langerhansa, u królików dawka 2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenia wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg/dobę oraz 4 mg/kg/dobę odpowiednio prowadziły do martwicy mięśni. Dane dotyczące genotoksyczności i karcynogenności są ograniczone i niejednoznaczne, brak jest kompleksowych i długoterminowych badań potwierdzających te działania.
badanie przedkliniczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, LD50, martwica mięśni, mutagen, podanie jednorazowe, prednizolon, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wada rozwojowa, wyspy Langerhansa, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku i 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę donosową, wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach jest minimalna, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla glikokortykosteroidów. Flutykazon propionian nie wykazał działania genotoksycznego ani karcinogennego w badaniach in vitro i in vivo, a obserwowane efekty teratogenne i embriotoksyczne występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Azelastyna chlorowodorek również nie wykazała potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a ryzyko reakcji alergicznych jest niskie, co potwierdzają badania na zwierzętach.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, dawka donosowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, reakcja alergiczna, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Bluszcz – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane toksykologiczne dotyczące wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix) wskazują na jego dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania na zwierzętach wykazały brak toksyczności przy podaniu doustnym do 3 g/kg masy ciała oraz podskórnym do 0,5 g/kg. W badaniach przewlekłych (3 miesiące) dawki od 30 do 750 mg/kg nie wywołały istotnych zmian w zachowaniu ani morfologii narządów, z wyjątkiem odwracalnego wzrostu hematokrytu i obniżenia wydzielania ICSH przy najwyższych dawkach. Test Amesa potwierdził brak mutagenności α-hederyny i β-hederyny, a także wykazał ich działanie antymutagenne w zakresie 200–800 µg/płytkę. Ponadto α-hederyna hamowała mutacje genowe indukowane doksorubicyną w ludzkich limfocytach.
alfa-hederyna, beta-hederyna, dawka terapeutyczna, doksorubicyna, działanie antymutagenne, hematokryt, limfocyt ludzki, Mucoplant, mutacja genowa, mutagenność, Prospan, rakotwórczość, saponina, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (1,5 mg + 9 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi zawiera chlorek potasu (1,5 mg/ml, K+ 20 mmol/l) oraz chlorek sodu (9 mg/ml, Na+ 154 mmol/l, Cl- 174 mmol/l), które są naturalnymi elektrolitami organizmu. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 348 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co zapewnia jego dobrą tolerancję po podaniu dożylnym. Ze względu na fizjologiczny charakter składników, nie przeprowadzano szczegółowych badań toksykologicznych, gdyż ich profil bezpieczeństwa jest dobrze znany i oparty na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz podstawowej wiedzy o gospodarce wodno-elektrolitowej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorek potasu, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, kurczliwość mięśni, osmolarność, osmolarność osocza, potencjał rakotwórczy, przestrzeń pozakomórkowa, przewodnictwo nerwowe, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie fizjologiczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol BIO 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol Bio, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję powyżej 400 mg/kg masy ciała. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg przez 28 dni, przy czym wyższe dawki wywoływały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie przez 28 dni było dobrze tolerowane nawet przy dawkach do 25 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg doustnie u szczurów przez 6 miesięcy, natomiast u psów dawki 45 mg/kg powodowały obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, jednak bez trwałych zmian histologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rub-Arom –
Produkt leczniczy Rub-Arom w postaci maści zawiera substancje czynne: tymol (0,25 g/100 g), lewomentol (2,75 g/100 g), kamforę racemiczną (5,00 g/100 g), olejek cedrowy (0,75 g/100 g), olejek eukaliptusowy (1,50 g/100 g) oraz olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (5,00 g/100 g). W dokumentacji produktu brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozrodczość zarówno dla całego preparatu, jak i poszczególnych składników.
charakterystyka produktu leczniczego, kamfora racemiczna, lewomentol, maść Rub-Arom, olejek cedrowy, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, substancja pochodzenia naturalnego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tymol, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cazaprol 2,5 mg
Przedkliniczne badania cylazaprylu, zawartego w produkcie leczniczym Cazaprol, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych, obejmujących układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, bez wykrycia nieoczekiwanych efektów farmakologicznych. Wielokrotne podawanie leku w badaniach toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniło toksyczności narządowej ani istotnych skutków ubocznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagenności, a długoterminowe badania kancerogenności na gryzoniach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego cylazaprylu.
aberracja chromosomowa, cylazapryl, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutacja genowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nad nadroparyną wapniową, substancją czynną leków Fraxiparine i Fraxiparine Multi, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz wydalniczy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności przewlekłej w modelach zwierzęcych nie ujawniła istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) potwierdziły brak potencjału mutagennego. Długotrwałe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów ani zmian przedrakowych, co wskazuje na brak działania rakotwórczego nadroparyny wapniowej.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Fraxiparine, genotoksyczność, kancerogeneza, Nadroparinum calcicum, nadroparyna wapniowa, nowotwór, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój płodowy, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowy, test Amesa, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ wydalniczy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, wpływ na rozród, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Xylodont 2% z adrenaliną wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa klinicznego. Wartości LD50 dla lidokainy wyniosły u myszy 278 mg/kg (s.c.) oraz 27 mg/kg (i.v.), a u szczurów 469 mg/kg (s.c.) oraz 167 mg/kg (i.p.). Obecność adrenaliny nie wpływa na toksyczność lidokainy. W badaniach podprzewlekłych na szczurach dawka 40 mg/kg/dzień przez 4 tygodnie powodowała pogorszenie stanu ogólnego, pobudzenie i sporadyczne drgawki, natomiast dawki 5-15 mg/kg/dzień były bezpieczne. Podobnie w badaniach przewlekłych dawka 20 mg/kg/dzień przez 6 miesięcy skutkowała rozrostem kory nadnerczy, podczas gdy dawki 5-10 mg/kg/dzień nie wywoływały toksyczności.
adrenalina, chlorowodorek lidokainy, dawka śmiertelna, drgawki, działanie teratogenne, lidokaina, nadnercze, płód, pobudzenie, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podanie podskórne, rozrost kory nadnerczy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, XYLODONT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klarytromycyny (Fromilid) wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg masy ciała u gryzoni. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, szczury do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy wykazywały większą wrażliwość, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Głównym narządem docelowym toksyczności była wątroba, z podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, aminotransferazy, γ-glutamylotransferaza, dehydrogenaza mleczanowa), które po odstawieniu leku wracały do normy. Działania niepożądane przy dawkach toksycznych obejmowały wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz zmiany w narządach takich jak żołądek, grasica, nerki, a u psów i małp także zmętnienie rogówki i zaczerwienienie spojówek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, choroby nerek, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, klarytromycyna, obrzęk rogówki, płodność i rozrodczość, płytka Petriego, poronienie, przekrwienie spojówek, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, uszkodzenie narządów, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum VP 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum VP (2 mg/ml w postaci syropu), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne obejmujące ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy nie wykazały istotnych zagrożeń. Ponadto, badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, nie ujawniły znaczących ryzyk dla głównych narządów i układów organizmu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania hydroksyzyny w warunkach klinicznych. Dokumentacja przedkliniczna nie zawiera dodatkowych danych o istotnym znaczeniu klinicznym poza tymi już uwzględnionymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Kompleksowy profil bezpieczeństwa hydroksyzyny chlorowodorku został dobrze udokumentowany w standardowych badaniach przedklinicznych, co stanowi solidną podstawę do jej stosowania terapeutycznego. W związku z tym, dostępne dane potwierdzają brak istotnych przeciwwskazań wynikających z toksyczności czy działań niepożądanych w badaniach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum VP, syrop, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące olanzapiny zawartej w preparacie Zolafren-Swift obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz oceny potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Obserwowano typowe objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia, drgawki oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) odnotowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
badanie toksykologiczne, cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, lek neuroleptyczny, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, ślinotok, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izotek 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniły działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, podobne do objawów hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Co istotne, efekty te były odwracalne i ustępowały w ciągu 1-2 tygodni po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Phagecon 2 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny, substancji czynnej leku Cefazolin Phagecon, wykazały niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych, trwających od 1 do 6 miesięcy, wielokrotne podawanie cefazoliny psom i szczurom nie wpłynęło istotnie na parametry hematologiczne i biochemiczne. Jednakże, u królików zaobserwowano nefrotoksyczność po wielokrotnych dawkach, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów z ryzykiem zaburzeń nerkowych. Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, choć decyzje kliniczne powinny uwzględniać indywidualną ocenę korzyści i ryzyka.
antybiotyk cefalosporynowy, badania przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja nerek, mutagenność, nefrotoksyczność, parametry hematologiczne, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wielokrotne podawanie leku, zaburzenia nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamisil 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny wykazały, że doustne podawanie leku w dawkach do około 100 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie powodowało istotnych objawów toksyczności, choć wątroba i nerki mogą być narządami docelowymi przy wyższych dawkach. W badaniach na małpach dawka nietoksyczna wynosiła 50 mg/kg/dobę, a obserwowane zmiany w siatkówce były odwracalne i nie towarzyszyły im zmiany histologiczne. Wysokie dawki (≥100 mg/kg/dobę) u psów wywoływały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak drgawki, co potwierdzono również po dożylnym podaniu u szczurów i małp. Terbinafina nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, a dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały zmian nowotworowych przy dawkach do 130 mg/kg/dobę (samce) i 156 mg/kg/dobę (samice). U szczurów zaobserwowano natomiast zwiększoną częstość nowotworów wątroby przy dawce 69 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i związanym z proliferacją peroksysomów.
ataksja, badania płodności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka nietoksyczna, drgawki, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, nieprawidłowości siatkówki, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proliferacja peroksysomów, śmiertelność potomstwa, terbinafina, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodka i płodu, wpływ na reprodukcję, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 150 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Levirox, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje, że pojedyncze dawki, nawet wysokie, nie wywołują istotnych działań toksycznych u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej, prowadzonych głównie na szczurach i psach, zaobserwowano przy dużych dawkach objawy takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia wątroby i nerek oraz wpływ na metabolizm narządów. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, w tym płodność i rozwój embrionalny, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, narządy wewnętrzne, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zatrucie, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Orzecha włoskiego –
W dokumentacji produktu leczniczego zawierającego liść orzecha włoskiego (Juglandis folium) brak jest wyników badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przedstawiono danych z badań toksykologicznych, farmakologicznych ani innych analiz eksperymentalnych, które pozwoliłyby na ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Produkt zawiera wyłącznie liść orzecha włoskiego w formie ziół do zaparzania, jednak nie dysponuje się wynikami badań toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, ani danymi farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie in vitro, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, liść orzecha włoskiego, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wskazanie - Leksykon substancji czynnych
Molsydomina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Molsydomina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ostrą, przewlekłą, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Wartości LD50 dla różnych dróg podania u myszy i szczurów mieszczą się w zakresie 700-1400 mg/kg mc., a u królików wynoszą około 400 mg/kg mc., co w porównaniu z dawką terapeutyczną około 0,1 mg/kg mc. (2 mg 3x/dobę) wskazuje na bardzo wysoki margines bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie molsydominy w dawkach do 40 mg/kg mc. u szczurów, 10 mg/kg mc. u psów oraz 16 mg/kg mc. u małp nie wykazało uszkodzeń narządów wewnętrznych, jedynie zwiększoną rezerwę krwi w śledzionie, zgodną z mechanizmem działania naczyniorozszerzającego leku.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, LD50, lek rozszerzający naczynia krwionośne, małżowina kości sitowej, margines bezpieczeństwa, molsydomina, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał rakotwórczy, rezerwa krwi w śledzionie, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ żylny, wady rozwojowe szkieletu, wskaźnik terapeutyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Aurovitas 125 mg/80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Aprepitant Aurovitas, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami badań nieklinicznych, wykazała akceptowalny profil bezpieczeństwa dla stosowania u ludzi. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, a także potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, które nie wykazały istotnego zagrożenia. Ekspozycja układowa u gryzoni była porównywalna lub niższa niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne 125 mg/80 mg, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację wyników na populację ludzką. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom ludzkim, jednak ekspozycja u zwierząt nie była wystarczająca do pełnej oceny ryzyka u ludzi.
aprepitant, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, genotoksyczność, komórki Leydiga, narząd rozrodczy, obrzęk pochwy, otwarcie pochwy, płodność, populacja pediatryczna, przerost macicy, przeżywalność zarodków, separacja napletka, szyjka macicy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacteol Fort 340 mg 340 mg liofilizatu w tym 10 x 10^9 zabitych pałeczek Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii oraz 160 mg podłoża namnażającego zawierającego produkty fermentacji pałeczek Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii
Produkt leczniczy Lacteol Fort 340 mg zawiera liofilizat inaktywowanych szczepów Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii w dawce 10 × 10⁹ oraz 160 mg sfermentowanego podłoża namnażającego. Ze względu na charakter preparatu, który opiera się na inaktywowanych bakteriach probiotycznych oraz produktach ich fermentacji, nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak ocena toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy toksyczności reprodukcyjnej. Składnikami pomocniczymi są m.in. laktoza jednowodna, pepton kazeinowy, wyciąg drożdżowy oraz sole fosforanowe i octanowe.
Bezpieczeństwo stosowania Lacteol Fort 340 mg opiera się przede wszystkim na doświadczeniu klinicznym oraz danych post-marketingowych, co jest zgodne z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 5.3). Brak danych przedklinicznych wynika z faktu, że preparat zawiera inaktywowane szczepy bakterii, co minimalizuje ryzyko toksyczności i innych działań niepożądanych typowych dla żywych kultur. W praktyce klinicznej produkt jest stosowany jako bezpieczny probiotyk, jednak brak tradycyjnych badań przedklinicznych wymaga uwzględnienia tego aspektu przy ocenie ryzyka i korzyści u pacjentów.
bakterie probiotyczne, dane post-marketingowe, fosforan dipotasu, genotoksyczność, Lactobacillus, laktoza jednowodna, octan sodu, pepton kazeinowy, podłoże namnażające, potencjał rakotwórczy, produkty fermentacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg drożdżowy