Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dicloziaja 11,6 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku dietyloamoniowego w preparacie Dicloziaja 11,6 mg/g żel wykazały korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 dla myszy wyniosła 390 mg/kg, a dla szczurów 150 mg/kg masy ciała, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w wrażliwości. Po aplikacji miejscowej nie zaobserwowano objawów toksyczności ostrej, a wielokrotne stosowanie powodowało jedynie przemijające miejscowe podrażnienie skóry bez objawów toksyczności systemowej. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania uszkadzającego DNA, a badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego diklofenaku.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dicloziaja

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa przeprowadzone dla diklofenaku dietyloamoniowego zawartego w preparacie Dicloziaja 11,6 mg/g żel dostarczyły kompleksowych danych dotyczących profilu toksykologicznego tej substancji, obejmujących ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej dla diklofenaku sodowego wyznaczono wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanych zwierząt) po podaniu drogą doustną. Dla myszy LD50 wynosiła 390 mg/kg masy ciała, natomiast dla szczurów była znacznie niższa i wynosiła 150 mg/kg masy ciała. Te dane wskazują na znaczne różnice międzygatunkowe w zakresie wrażliwości na toksyczne działanie diklofenaku.2

Szczególnie istotne z perspektywy bezpieczeństwa stosowania preparatu Dicloziaja w formie żelu są wyniki badań oceniających toksyczność ostrą po podaniu miejscowym. W przeprowadzonych testach nie zaobserwowano objawów toksyczności ostrej po aplikacji diklofenaku bezpośrednio na skórę, co potwierdza wysokie bezpieczeństwo stosowania preparatu w formie miejscowej.3

Toksyczność przewlekła po podaniu wielokrotnym

Badania oceniające bezpieczeństwo wielokrotnej aplikacji diklofenaku na skórę również nie wykazały znaczących objawów toksyczności systemowej. W trakcie testów zaobserwowano jedynie przemijające miejscowe podrażnienie skóry, które miało charakter przejściowy i nie wpływało na ogólny stan zdrowia badanych zwierząt. Brak istotnych objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu miejscowym.4

Potencjał genotoksyczny i mutagenny

Przeprowadzone testy genotoksyczności diklofenaku nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego komórek. W standardowych testach oceniających potencjał mutagenny substancji aktywnej nie zaobserwowano zdolności do wywoływania mutacji w materiale genetycznym. Brak działania genotoksycznego i mutagennego potwierdza bezpieczeństwo stosowania diklofenaku pod kątem ryzyka uszkodzeń DNA.5

Potencjał rakotwórczy

Badania oceniające potencjał kancerogenny diklofenaku nie wykazały jego zdolności do indukowania rozwoju nowotworów. W długoterminowych testach na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych nie stwierdzono działania rakotwórczego diklofenaku, co stanowi istotny aspekt profilu bezpieczeństwa tego związku.6

Toksyczność reprodukcyjna

Badania przedkliniczne oceniające wpływ diklofenaku na rozrodczość nie wykazały negatywnych efektów tej substancji na płodność badanych zwierząt. Nie zaobserwowano również działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe) w badaniach przeprowadzonych na trzech gatunkach zwierząt laboratoryjnych – myszach, szczurach i królikach. Te wyniki wskazują, że diklofenak nie wpływa negatywnie na zdolność do reprodukcji ani na rozwój płodowy podczas stosowania w dawkach terapeutycznych.7

Wnioski z badań przedklinicznych

Całościowa ocena danych przedklinicznych dotyczących diklofenaku dietyloamoniowego zawartego w preparacie Dicloziaja 11,6 mg/g żel wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji przy stosowaniu miejscowym. Brak istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu na skórę, brak potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość stanowi solidną podstawę do uznania preparatu za bezpieczny w stosowaniu klinicznym zgodnie z zaleceniami.8

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Wyniki
Toksyczność ostra (doustna) Mysz LD50 = 390 mg/kg
Toksyczność ostra (doustna) Szczur LD50 = 150 mg/kg
Toksyczność ostra (miejscowa) Nie określono Brak objawów toksyczności
Toksyczność przewlekła (miejscowa) Nie określono Tylko przemijające miejscowe podrażnienie
Genotoksyczność Nie określono Brak działania genotoksycznego
Potencjał rakotwórczy Nie określono Brak działania rakotwórczego
Wpływ na płodność Mysz, szczur, królik Brak wpływu
Działanie teratogenne Mysz, szczur, królik Brak działania teratogennego
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl