Dawkowanie i sposób podawania
Tonicard 300 mg

Leczenie propafenonem (Tonicard) powinno być inicjowane w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem kardiologicznym, obejmującym monitorowanie EKG (standardowe 12-kanałowe co miesiąc, Holter co 3 miesiące, wysiłkowe EKG w razie potrzeby) oraz wielokrotne pomiary ciśnienia tętniczego. U dorosłych o masie ciała około 70 kg dawka dobowa wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg po 3-4 dniach. U dzieci dawka wynosi 10-20 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach, jednak produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 45 kg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z poszerzonym zespołem QRS lub blokiem przedsionkowo-komorowym II°/III°, gdzie dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie, jeśli odstęp QRS wydłuży się o ponad 20%. Pacjenci z komorowymi zaburzeniami rytmu wymagają intensywnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza na początku terapii.

Dawkowanie i sposób podawania leku Tonicard

Leczenie przy użyciu produktu leczniczego Tonicard należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych, pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Indywidualna dawka podtrzymująca powinna być określona pod ścisłym nadzorem kardiologicznym, który obejmuje zarówno monitorowanie EKG, jak i wielokrotne pomiary ciśnienia tętniczego krwi (faza ustalania dawki).1

Szczególnej uwagi wymaga monitorowanie pacjentów ze znacznym poszerzeniem zespołu QRS lub blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III°, u których należy rozważyć zmniejszenie dawki. Jeżeli odstęp QRS wydłuży się o ponad 20%, konieczne jest zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie podawania leku do momentu normalizacji parametrów EKG.2

Pacjenci z komorowymi zaburzeniami rytmu wymagają bardzo dokładnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego w początkowym okresie leczenia propafenonem. W trakcie terapii wszystkich pacjentów należy regularnie obserwować, wykonując np. standardowe 12-kanałowe EKG raz na miesiąc, badanie metodą Holtera co trzy miesiące, a w razie konieczności również wysiłkowe EKG.3

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

W okresie ustalania dawki oraz podczas leczenia podtrzymującego u pacjentów o masie ciała około 70 kg, zalecana dawka dobowa propafenonu chlorowodorku wynosi 450 do 600 mg, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych. W niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki dobowej propafenonu chlorowodorku do 900 mg. U pacjentów z mniejszą masą ciała dawkowanie należy odpowiednio zredukować. Dawkę można zwiększyć dopiero po 3-4 dniach leczenia.4

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci odpowiednią dawką dobową, zarówno w fazie ustalania dawki jak i w leczeniu podtrzymującym, jest 10-20 mg propafenonu chlorowodorku na kilogram masy ciała, podawana w trzech do czterech dawkach podzielonych. Należy zwrócić uwagę, że produkt Tonicard w dostępnych postaciach farmaceutycznych nie jest odpowiedni dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 45 kg.5

Próbę zwiększenia dawki u dzieci można podjąć dopiero po 3-4 dniach leczenia. Indywidualną dawkę podtrzymującą należy ustalić pod nadzorem kardiologicznym, obejmującym monitorowanie EKG i wielokrotne pomiary ciśnienia tętniczego krwi (faza ustalania dawki).6

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa <35%) lub strukturalną chorobą mięśnia sercowego, leczenie należy rozpocząć stopniowo, z zachowaniem szczególnej ostrożności. Należy podawać niewielkie dawki początkowe, które następnie mogą być stopniowo zwiększane. Ta sama zasada dotyczy leczenia podtrzymującego. Ewentualne zwiększenie dawki można przeprowadzać nie wcześniej niż po 5-8 dniach leczenia.7

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb. Podanie standardowych dawek leczniczych u tych pacjentów może prowadzić do kumulacji leku w organizmie. W tej grupie pacjentów indywidualne ustalanie dawki propafenonu chlorowodorku wymaga regularnej kontroli zapisu EKG i monitorowania stężenia leku w osoczu.8

Sposób podawania

Ze względu na gorzki smak propafenonu i jego działanie znieczulające powierzchniowo, tabletki powlekane należy przyjmować po posiłku. Tabletki należy połykać w całości (bez żucia lub ssania) i popijać odpowiednią ilością płynu, na przykład szklanką wody.9

Szczegółowa tabela dawkowania leku Tonicard

Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka dobowa Schemat dawkowania Uwagi dotyczące monitorowania i modyfikacji dawki
Dorośli (masa ciała ~70 kg) 450-600 mg 450-600 mg (maks. do 900 mg) 2-3 dawki podzielone Możliwość zwiększenia dawki po 3-4 dniach terapii. Regularne kontrole EKG (co miesiąc), badanie metodą Holtera (co 3 miesiące).
Dzieci i młodzież 10-20 mg/kg m.c./dobę 10-20 mg/kg m.c./dobę 3-4 dawki podzielone Produkt nieodpowiedni dla dzieci o masie ciała <45 kg. Możliwość zwiększenia dawki po 3-4 dniach. Wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego.
Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszona dawka początkowa Dobór indywidualny 2-3 dawki podzielone Stopniowe rozpoczęcie leczenia, zwiększenie dawki możliwe dopiero po 5-8 dniach. Szczególna ostrożność u pacjentów z frakcją wyrzutową <35% lub strukturalną chorobą mięśnia sercowego.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek Zmniejszona dawka początkowa Dobór indywidualny 2-3 dawki podzielone Konieczność monitorowania EKG i stężenia leku w osoczu ze względu na ryzyko kumulacji leku. Dobór dawkowania ściśle indywidualny.
Pacjenci z poszerzonym zespołem QRS lub blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° Zmniejszona dawka początkowa Dobór indywidualny 2-3 dawki podzielone Zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania leku, jeśli odstęp QRS wydłuży się o >20%, do czasu normalizacji EKG.

Szczegółowe zalecenia dotyczące monitorowania pacjentów

W trakcie stosowania produktu leczniczego Tonicard należy regularnie przeprowadzać następujące badania kontrolne:10

  • Standardowe 12-kanałowe EKG – zalecane wykonywanie raz na miesiąc u wszystkich pacjentów
  • Badanie metodą Holtera – zalecane co trzy miesiące
  • Wysiłkowe EKG – w razie konieczności klinicznej
  • Pomiar ciśnienia tętniczego krwi – wielokrotny w fazie ustalania dawki, następnie regularnie podczas terapii podtrzymującej
  • Oznaczanie stężenia leku w osoczu – szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek

Pacjenci z komorowymi zaburzeniami rytmu wymagają szczególnie dokładnego monitorowania układu sercowo-naczyniowego na początku leczenia. U tych pacjentów zaleca się częstsze kontrole kardiologiczne, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.11

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl