hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna
Hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna (HoFH) jest niezwykle rzadką, ciężką postacią genetycznej hiperlipidemii, występującą z częstością około 1:300000-1:1000000. Charakteryzuje się obecnością dwóch mutacji w genie kodującym receptor LDL (LDLR) lub innych genach odpowiedzialnych za metabolizm cholesterolu.
Pacjenci z HoFH prezentują ekstremalnie wysokie stężenia cholesterolu LDL (zwykle >500 mg/dl, nawet do 1000 mg/dl) już od urodzenia. Choroba manifestuje się klinicznie we wczesnym dzieciństwie poprzez obecność żółtaków ścięgien, żółtaków guzkowatych i przedwczesną, ciężką miażdżycę. Bez leczenia u chorych dochodzi do rozwoju choroby wieńcowej i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych przed 30. rokiem życia.
Diagnostyka HoFH obejmuje badania genetyczne oraz ocenę lipidogramu, przy czym charakterystyczny jest brak lub minimalna odpowiedź na standardowe leczenie hipolipemizujące. Terapia wymaga stosowania agresywnego, wielokierunkowego podejścia, często z wykorzystaniem aferezy lipoprotein LDL, inhibitorów PCSK9, inhibitora białka transportującego estry cholesterolu (lomitapid) oraz ewinakumabu (przeciwciało monoklonalne przeciwko ANGPTL3).
Wczesne rozpoczęcie leczenia jest kluczowe dla spowolnienia progresji zmian miażdżycowych i poprawy rokowania pacjentów z HoFH. Ze względu na rzadkość schorzenia, chorzy powinni być diagnozowani i leczeni w wyspecjalizowanych ośrodkach z doświadczeniem w leczeniu ciężkich hiperlipidemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrox 20 20 mg
Produkt leczniczy Atrox, zawierający atorwastatynę, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, w tym heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety niskocholesterolowej u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacja stylu życia okazała się niewystarczająca. Atrox obniża stężenia całkowitego cholesterolu, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii lek jest stosowany jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub jako alternatywa, gdy afereza jest niedostępna. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg atorwastatyny wapniowej, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 38,12 mg, 76,24 mg, 152,47 mg i 304,96 mg na tabletkę.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dieta niskocholesterolowa, gospodarka lipidowa, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia wtórna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, pacjent pediatryczny, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, triglicerydy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 10 mg
Lek Apo-Atorva zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz tolerancji leku. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po 4 tygodniach terapii. W przypadku skojarzenia z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub u pacjentów leczonych elbaswirem, grazoprewirem lub letermowirem dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, efekt leczniczy, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simorion 40 mg
Symwastatyna (Simorion) jest skutecznym lekiem hipolipemizującym z grupy statyn, jednak jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań klinicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym osoby z nietolerancją laktozy (zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi od 66,5 mg w dawce 10 mg do 531,8 mg w dawce 80 mg). Nie należy stosować symwastatyny u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aminotransferaz, a także w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena funkcji wątroby. Ponadto, stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir) oraz lekami takimi jak gemfibrozyl, cyklosporyna i danazol, ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
aminotransferazy, antybiotyki makrolidowe, ból mięśniowy, choroba wątroby, choroby sercowo-naczyniowe, ciąża i karmienie piersią, ciężka niewydolność nerek, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybiczne, leki przeciwzakrzepowe, miopatia, nadwrażliwość na symwastatynę, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, symwastatyna, terapia hipolipemizująca - Leksykon leków
Interakcje leku – Ximve 40 mg
Symwastatyna, jako substrat enzymu CYP3A4 i transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do istotnego zwiększenia ryzyka miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują ponad 5-krotne zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (zwiększenie stężenia o 1,9x). W przypadku umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (amiodaron, werapamil, diltiazem, amlodypina) zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę, ze względu na wzrost narażenia na lek od 1,6- do 2,7-krotnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z kwasem fusydowym, gdzie ryzyko miopatii i rabdomiolizy jest bardzo wysokie i wymaga przerwania terapii symwastatyną na czas stosowania kwasu fusydowego.
antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, CYP3A4, cytochrom P450, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy doustny, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając liczbę receptorów LDL na hepatocytach, co prowadzi do efektywnego obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego oraz triglicerydów, przy jednoczesnym wzroście HDL-C. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawki od 5 do 40 mg rozuwastatyny powodowały redukcję LDL-C od 33% do 63%, a pełna odpowiedź terapeutyczna osiągana była zwykle w ciągu 4 tygodni. U pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawka 40 mg obniżała LDL-C o 53%, a u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosowanie rozuwastatyny w dawkach 5-20 mg przez 24 miesiące skutkowało redukcją LDL-C o 35-45%, bez wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową. W badaniu JUPITER, u osób z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, 20 mg rozuwastatyny obniżyło LDL-C o 45% i zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (ARR 8,8 na 1000 pacjento-lat), choć całkowita śmiertelność nie uległa zmianie.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, badanie JUPITER, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, cholesterol VLDL, CIMT, dyslipidemia mieszana, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteina VLDL, mewalonian, miażdżyca tętnic, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Storvas CRT 10 mg
Lek Storvas CRT zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej trójwodnej, dostępny w tabletkach o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Terapia powinna być prowadzona równolegle ze standardową dietą ubogocholesterolową. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź po 4 tygodniach stosowania. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 mg do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL. U dzieci ≥10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod kontrolą specjalisty.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezehron Duo 15 mg + 10 mg
Farmakokinetyka leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę (10 mg) i ezetymib (10 mg), wykazuje istotne cechy kliniczne. Rozuwastatyna osiąga Cmax po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i objętością dystrybucji około 134 l; około 90% wiąże się z albuminą. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z metabolitami N-demetylowymi (aktywność ~50% słabsza) i laktonowymi (nieaktywne klinicznie). Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90%) i moczem (5%), z okresem półtrwania około 19 godzin. U pacjentów azjatyckich obserwuje się 1,3- do 2-krotne zwiększenie AUC i Cmax, a u osób z ciężką niewydolnością nerek (Clkr <30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitu wzrastają odpowiednio 3- i 9-krotnie. Polimorfizmy genetyczne SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki. Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią jest porównywalna z dorosłymi.
białko transportowe OATP1B1, ciężka choroba nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, glukuronid fenolowy, hemodializa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, łagodna niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne w osoczu, transporter błonowy OATP-C, umiarkowana niewydolność wątroby, wiek podeszły - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Atorvastatin Medical Valley jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg atorwastatyny (trójwodna sól wapniowa). Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. W leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a w razie potrzeby do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych metod leczenia. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, choroby sercowo-naczyniowe, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, LDL-C, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorvastatin Krka to preparat zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest wskazany jako uzupełnienie terapii dietetycznej u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacje stylu życia okazały się niewystarczające. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna może być stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, takie jak afereza LDL. Ponadto, preparat jest rekomendowany w profilaktyce pierwotnej chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z wysokim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, w ramach kompleksowego podejścia terapeutycznego obejmującego redukcję innych czynników ryzyka.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, frakcja LDL cholesterolu, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, parametry lipidowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, trójglicerydy, układ mięśniowy, zaburzenia lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vastan 10 mg
Produkt Vastan (symwastatyna) stosowany jest w dawkach od 5 do 80 mg raz na dobę, podawanych doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. Dawka początkowa zwykle wynosi 10-20 mg, a w przypadku konieczności redukcji LDL-C powyżej 45% zaleca się 20-40 mg. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 40 mg, stosowana jako uzupełnienie innych terapii lub gdy są one niedostępne. U pacjentów przyjmujących lomitapid dawka Vastan nie powinna przekraczać 40 mg na dobę. U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min dawki powyżej 10 mg należy stosować ostrożnie. Nie wymaga się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku.
afereza LDL, choroba wieńcowa, dieta niskocholesterolowa, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, hipercholesterolemia ciężka, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, klirens kreatyniny, LDL-C, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwwirusowe, leki wiążące kwasy żółciowe, lomitapid, miopatia, monoterapia, profilaktyka sercowo-naczyniowa, skala Tannera, terapia hipolipemizująca, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper jest wskazany do leczenia zastępczego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz współistniejącymi zaburzeniami lipidowymi, takimi jak pierwotna hipercholesterolemia typu IIa, mieszana dyslipidemia typu IIb oraz homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. Lek zawiera trzy substancje czynne: rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, dostępne w czterech kombinacjach dawek: 10 mg + 4 mg + 1,25 mg, 20 mg + 4 mg + 1,25 mg, 10 mg + 8 mg + 2,5 mg oraz 20 mg + 8 mg + 2,5 mg. Roxiper jest przeznaczony dla pacjentów, którzy są już skutecznie leczeni tymi trzema składnikami w identycznych dawkach, co umożliwia uproszczenie schematu dawkowania i poprawę compliance.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, compliance, dyslipidemia mieszana, frakcja LDL, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipertrójglicerydemia, indapamid, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndopryl tert-butyloamina, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia zastępcza, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Genoptim 20 mg
Symwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują 5-11-krotny wzrost stężenia symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (werapamil, diltiazem, amlodipina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Gemfibrozyl, hamując glukuronidację i OATP1B1, podnosi AUC symwastatyny o 1,9 raza i jest przeciwwskazany. Fenofibrat wykazuje addytywne działanie miopatyczne, zaleca się nie przekraczać dawki 10 mg/dobę symwastatyny. Inne istotne interakcje dotyczą kwasu fusydowego (przerwać terapię symwastatyną), lomitapidu (max. 40 mg/dobę u pacjentów z HoFH), niacyny ≥ 1 g/dobę oraz kolchicyny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Sok grejpfrutowy może zwiększyć ekspozycję na symwastatynę od 1,9- do 7-krotnej, co wymaga unikania jego spożycia podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, niacyna, pochodna kumaryny, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvasterol 20 mg
Atorvasterol, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg lub 40 mg, stosowany jest w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, aż do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. Efekty terapeutyczne obserwuje się już po 2 tygodniach, a pełna skuteczność osiągana jest po 4 tygodniach. W przypadku heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększyć do 40 mg/dobę, a w homozygotycznej do 80 mg/dobę, stosując lek jako uzupełnienie innych terapii, np. aferezy LDL. W prewencji pierwotnej dawka początkowa to 10 mg/dobę, a w prewencji wtórnej 80 mg/dobę, z możliwością redukcji dawki przy utrzymaniu docelowego stężenia LDL-C. U dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę pod kontrolą specjalisty.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, lek wiążący kwasy żółciowe, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, prewencja wtórna chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 60 mg
Przed rozpoczęciem terapii Apo-Atorva (atorwastatyna) u pacjentów należy wprowadzić i kontynuować dietę ubogocholesterolową. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny obserwuje się po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub stosować 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako terapia wspomagająca, w dawkach od 10 do 80 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u chorych z zaburzeniami wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u pacjentów z aktywną chorobą wątroby jest przeciwwskazany.
afereza LDL, atorwastatyna, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, LDL-C, lek wiążący kwasy żółciowe, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valarox 160 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox stanowi terapię zastępczą dla pacjentów skutecznie leczonych jednocześnie walsartanem i rozuwastatyną, pod warunkiem stosowania identycznych dawek jak w preparacie. Valarox jest wskazany u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i wysokim ryzykiem pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego, a także w profilaktyce poważnych incydentów sercowo-naczyniowych. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym współistniejącym z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa (w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną), mieszaną dyslipidemią typu IIb oraz homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Dostępne są cztery kombinacje dawek: rozuwastatyna 10 mg + walsartan 80 mg, rozuwastatyna 20 mg + walsartan 80 mg, rozuwastatyna 10 mg + walsartan 160 mg oraz rozuwastatyna 20 mg + walsartan 160 mg, co umożliwia indywidualizację terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipertriglicerydemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie zastępcze, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna, walsartan, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Vasilip 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4 i transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), makrolidowe antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory proteazy HIV oraz cyklosporyna, powodują ponad 10-krotne zwiększenie stężenia kwasu symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, również będąc przeciwwskazanym w terapii skojarzonej. Inne leki, takie jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina, podnoszą ekspozycję na symwastatynę odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Niacyna w dawkach ≥1 g/dobę oraz tikagrelor (zwiększający Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56%) również zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga ostrożności i ograniczenia dawki do 40 mg/dobę w przypadku tikagreloru.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko warunkujące oporność w raku piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, induktor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, miopatia, niacyna, pochodna kumaryny, przeciwwskazanie, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Krka 10 mg
Atorvastatin Krka jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg atorwastatyny wapniowej w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych. Terapia powinna być poprzedzona wdrożeniem diety ubogocholesterolowej, którą pacjent kontynuuje przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie, rozpoczynając zwykle od 10 mg raz na dobę. Modyfikacje dawki dokonuje się co najmniej co 4 tygodnie, z maksymalną dawką 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a następnie do 80 mg lub łączyć z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci stosuje się atorwastatynę jako terapię wspomagającą, w dawkach od 10 do 80 mg/dobę. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia złożona, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvalipin 20 mg
Torvalipin, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest wskazany do leczenia zaburzeń lipidowych, w tym pierwotnej hipercholesterolemii, heterozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemii złożonej (typ IIa i IIb wg klasyfikacji Fredericksona). Lek stosuje się jako uzupełnienie diety u pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, u których interwencje niefarmakologiczne okazały się niewystarczające. Torvalipin obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co jest kluczowe w redukcji ryzyka miażdżycy i powikłań sercowo-naczyniowych. W przypadku homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, lek może być stosowany jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub jako leczenie podstawowe, gdy inne metody są niedostępne.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, klasyfikacja Fredericksona, lipoproteina niskiej gęstości, otyłość, prewencja sercowo-naczyniowa, profilaktyka sercowo-naczyniowa, receptor LDL, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Suvardio 40 mg
Lek Suvardio zawierający rozuwastatynę, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych, w tym pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa, heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz mieszanej dyslipidemii typu IIb. Preparat jest wskazany u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6 roku życia, jako uzupełnienie diety i niefarmakologicznych metod terapii. W ciężkich przypadkach rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Suvardio stosuje się jako element skojarzonego leczenia hipolipemizującego, często w połączeniu z innymi lekami lub metodami takimi jak afereza LDL. Ponadto, lek jest zalecany w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, w ramach kompleksowego podejścia do redukcji czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, cukrzyca, otyłość czy palenie tytoniu.
afereza LDL, aminotransferaza, choroba wieńcowa, cukrzyca, dyslipidemia mieszana typu IIb, frakcja LDL, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna typu IIa, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rozuwastatyna, statyna, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie lipidowe, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Medreg 20 mg
Atorvastatin Medreg to preparat zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują hipercholesterolemię pierwotną (w tym heterozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną) u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, a także hiperlipidemię złożoną typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest stosowany, gdy dieta i metody niefarmakologiczne nie przynoszą wystarczającej poprawy parametrów lipidowych, takich jak cholesterol całkowity, LDL, apolipoproteina B oraz triglicerydy. Ponadto, Atorvastatin Medreg jest wskazany w leczeniu homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii u dorosłych jako terapia uzupełniająca, np. w połączeniu z aferezą LDL, oraz w prewencji pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta lecznicza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza, leczenie hipolipemizujące, leczenie niefarmakologiczne, prewencja sercowo-naczyniowa, triglicerydy, układ mięśniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ximve 40 mg
Lek Ximve, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii, jako uzupełnienie diety i metod niefarmakologicznych (aktywność fizyczna, redukcja masy ciała). W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Ximve stosuje się także jako alternatywę lub uzupełnienie aferezy LDL. W prewencji wtórnej lek jest zalecany pacjentom z jawną miażdżycą naczyń wieńcowych oraz cukrzycą typu 1 i 2, niezależnie od poziomu cholesterolu. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia i zawierają laktozę bezwodną w ilościach od 74,5 mg (10 mg dawka) do 289,0 mg (40 mg dawka), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, cukrzyca, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, dyslipidemia mieszana, działanie niepożądane, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydent sercowo-naczyniowy, interwencja niefarmakologiczna, laktoza bezwodna, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca naczyń wieńcowych, miopatia, nasycony kwas tłuszczowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, prewencja sercowo-naczyniowa, prewencja wtórna, rewaskularyzacja wieńcowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, sterol roślinny, symwastatyna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna (Sortis) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w oparciu o wyjściowe stężenie LDL-C, cel terapeutyczny oraz odpowiedź kliniczną pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z docelową dawką 40 mg/dobę, którą można zwiększyć do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL-C. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, jednak w celu osiągnięcia docelowego LDL-C może być konieczne zwiększenie dawki.
afereza LDL, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia pediatryczna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzona czynność nerek, upośledzona czynność wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL. W badaniach klinicznych u dorosłych z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, stosowanie dawek od 5 mg do 40 mg skutkowało znaczącym obniżeniem LDL-C (do -63%), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz ApoB (do -54%), przy jednoczesnym wzroście HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już po 1 tygodniu, z maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W badaniu JUPITER u pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% (p<0,001) oraz istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych w podgrupach wysokiego ryzyka (ARR 8,8 i 5,1 na 1000 pacjento-lat), bez wpływu na całkowitą śmiertelność. W badaniu METEOR lek spowolnił progresję grubości kompleksu błony środkowej tętnicy szyjnej (CIMT) o -0,0145 mm/rok (p<0,0001), choć związek tego parametru z ryzykiem klinicznym pozostaje niepotwierdzony.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa serca, Europejskie Towarzystwo Arteriosklerozy, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipertriglicerydemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca subkliniczna, reduktaza HMG-CoA, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, udar mózgu, współczynnik aterogenny, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvagen 20 mg
Atorvagen (atorwastatyna) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, z dawką początkową zwykle wynoszącą 10 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając wyjściowe stężenie LDL, cel terapeutyczny oraz odpowiedź pacjenta, z modyfikacjami co minimum 4 tygodnie. Maksymalna dawka wynosi 80 mg/dobę. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, osiągając maksimum po około 4 tygodniach. W terapii hipercholesterolemii rodzinnej homozygotycznej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując Atorvagen jako uzupełnienie innych metod, np. aferezy LDL. U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u pacjentów z aktywną chorobą wątroby jest przeciwwskazany.
afereza LDL, aktywna choroba wątroby, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta obniżająca cholesterol, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, LDL-C, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvachol 10 mg
Simvachol (symwastatyna) w dawkach 10 mg i 20 mg jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii oraz mieszanej dyslipidemii, stosowany jako uzupełnienie diety niskocholesterolowej i modyfikacji stylu życia, gdy postępowanie niefarmakologiczne jest niewystarczające. Szczególnym wskazaniem jest rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, gdzie lek stosuje się często w połączeniu z aferezą LDL lub jako alternatywę, gdy inne metody są niedostępne. Simvachol jest również zalecany w prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną miażdżycą naczyń wieńcowych oraz u chorych z cukrzycą i podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, niezależnie od poziomu cholesterolu. Tabletki mają postać powlekaną, różnią się kolorem i rozmiarem (10 mg: różowe, 6 mm; 20 mg: żółte, 8 mm) i zawierają laktozę jednowodną (71,19 mg w 10 mg i 142,32 mg w 20 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, leczenie niefarmakologiczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, nietolerancja laktozy, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, symwastatyna, tabletka powlekana, zabieg rewaskularyzacji, zaburzenia lipidowe, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Dawkowanie i sposób podawania
Atorwastatyna powinna być stosowana w połączeniu ze standardową dietą ubogocholesterolową, którą pacjent kontynuuje przez cały okres terapii. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi na leczenie. Maksymalna dawka wynosi 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka początkowa to 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalnym po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub 40 mg w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10–80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca. U pacjentów z zaburzeniami nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować lek ostrożnie, a u osób z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazany. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, natomiast u dzieci poniżej 10 lat stosowanie atorwastatyny nie jest zalecane.
afereza LDL-C, atorwastatyna z amlodypiną, atorwastatyna z ezetymibem, atorwastatyna z peryndoprylem, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, kapsułka twarda, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, prewencja pierwotna, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii