Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Nasivin Baby

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku oksymetazoliny, substancji czynnej zawartej w preparacie Nasivin Baby (0,1 mg/ml), obejmują ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badania toksyczności reprodukcyjnej i działania mutagennego. Wyniki tych badań pozwalają na określenie profilu bezpieczeństwa leku w kontekście jego zastosowania klinicznego.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) chlorowodorku oksymetazoliny dla szczurów wynosi 0,9 mg/kg po podaniu dożylnym (i.v.) oraz 1,3 mg/kg po podaniu doustnym (p.o.). W przypadku myszy wartości LD50 były znacząco wyższe i wynosiły odpowiednio 9,2 mg/kg po podaniu dożylnym oraz 26 mg/kg po podaniu doustnym.²

W przebiegu ostrego zatrucia obserwowano charakterystyczne objawy, do których należały:

• Stroszenie sierści
• Wytrzeszcz oczu
• Rozszerzenie źrenic
• Krwawienia z nozdrzy

Po zastosowaniu większych dawek u badanych zwierząt rozwijały się dodatkowe objawy toksyczne:

• Bladość
• Łagodna sinica
• Zmniejszenie ruchliwości

W stanie terminalnym u zwierząt dochodziło do drgawek niedotlenieniowych.³

Toksyczność podostra

W ramach oceny toksyczności podostrej psom podawano 0,6 ml 0,05% roztworu chlorowodorku oksymetazoliny (co odpowiada 0,3 mg substancji czynnej) do każdego nozdrza, trzy razy na dobę przez okres 13 tygodni. Badanie wykazało dobrą tolerancję leku – nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej ani miejscowego podrażnienia błony śluzowej nosa. Monitorowanie elektrokardiograficzne nie wykazało istotnych zmian w zapisie EKG, nie stwierdzono również zmian w badaniu okulistycznym. Warto podkreślić, że dawki stosowane w tym badaniu były około 60 razy wyższe niż dawki terapeutyczne zalecane u ludzi.⁴

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na psach, którym podawano donosowo 0,06 ml oraz 0,24 ml 0,05% roztworu chlorowodorku oksymetazoliny dwa razy dziennie przez okres jednego roku. W toku tych długoterminowych badań nie stwierdzono żadnych działań toksycznych, pomimo że stosowane dawki były trzykrotnie wyższe od dawek zalecanych w terapii u ludzi.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Ocena toksyczności reprodukcyjnej została przeprowadzona na modelu szczurzym. Chlorowodorek oksymetazoliny podawano podskórnie w dawkach 0,08 mg/kg i 0,24 mg/kg w 6. i 15. dniu po kopulacji. Badanie nie wykazało żadnych nieprawidłowości somatycznych u potomstwa. Zaobserwowano nieznaczne różnice w liczbie resorbowanych płodów, jednak nie były one istotne statystycznie. Należy zaznaczyć, że dawki stosowane w tym badaniu były odpowiednio 25 i 75 razy wyższe niż dawki terapeutyczne zalecane u ludzi.⁶

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Potencjalne działanie mutagenne chlorowodorku oksymetazoliny oceniono przy pomocy testu Amesa, który jest standardowym testem wykorzystywanym do wykrywania mutacji w DNA. Przeprowadzone badanie nie wykazało żadnego działania mutagennego substancji czynnej preparatu Nasivin Baby.⁷

W zakresie oceny potencjalnego działania rakotwórczego należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących karcynogenności chlorowodorku oksymetazoliny.⁸

Profil bezpieczeństwa przedklinicznego

Kompleksowa ocena danych przedklinicznych dotyczących chlorowodorku oksymetazoliny wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogennego wpływu na potomstwo, a test Amesa nie ujawnił potencjału mutagennego. Ten zestaw danych stanowi istotne uzupełnienie informacji klinicznych na temat bezpieczeństwa stosowania preparatu Nasivin Baby w praktyce medycznej.