zapalenie trąbki słuchowej
Wskazanie
Zapalenie trąbki słuchowej (łac. salpingitis tubae auditivae) to stan zapalny trąbki Eustachiusza – kanału łączącego ucho środkowe z częścią nosową gardła. Najczęściej występuje jako powikłanie infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa czy zapalenie zatok. Może również być wywołane przez alergię, zmiany ciśnienia (np. podczas lotów samolotem), przerost migdałka gardłowego u dzieci lub anatomiczne nieprawidłowości.
Typowe objawy zapalenia trąbki słuchowej obejmują uczucie zatkania lub pełności w uchu, pogorszenie słuchu, trzaski lub strzelanie w uszach przy przełykaniu, autofonia (nadmierne słyszenie własnego głosu), a czasem również ból ucha i szumy uszne. U pacjentów może występować także wyciek z ucha, jeśli doszło do powikłań w postaci zapalenia ucha środkowego.
W leczeniu zapalenia trąbki słuchowej stosuje się przede wszystkim preparaty zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa i ujścia trąbki słuchowej. Na polskim rynku dostępne są leki zawierające ksylometazolinę (Otrivin, Xylorin), oksymetazolinę (Nasivin, Afrin), fenylefrynę oraz preparaty złożone z pseudoefedryną (Sudafed, Cirrus). W przypadku infekcji bakteryjnej stosuje się antybiotyki, takie jak amoksycylina (Amotaks, Duomox), amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin) lub makrolidy (Sumamed, Azimycin).
Przy leczeniu alergicznego zapalenia trąbki słuchowej pomocne są donosowe glikokortykosteroidy (Flixonase, Nasometin, Nasenex) oraz leki przeciwhistaminowe (Zyrtec, Claritine, Allegra). W niektórych przypadkach korzystne działanie wykazują także mukolotyki (ACC, Erdomed, Mucosolvan) i leki przeciwzapalne (Nurofen, Ibuprom).
Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia trąbki słuchowej jest jego nawrotowy charakter, szczególnie u pacjentów z anatomicznymi predyspozycjami lub przewlekłymi schorzeniami jak alergie czy przerost migdałka gardłowego. Trudności sprawia także różnicowanie z innymi chorobami uszu oraz określenie pierwotnej przyczyny zapalenia. U dzieci dodatkowym problemem jest prawidłowa diagnostyka ze względu na trudności w komunikacji objawów oraz węższe trąbki słuchowe, co zwiększa ryzyko nawrotów i powikłań w postaci wysięku w uchu środkowym.