Leki w grupie
„sympatykomimetyki”

Sympatykomimetyki to grupa leków, które naśladują działanie układu współczulnego poprzez pobudzanie receptorów adrenergicznych (alfa i beta). Wpływają na czynność serca, napięcie mięśni gładkich naczyń, oskrzeli oraz innych narządów. Stosowane są głównie w stanach nagłych, takich jak wstrząs, hipotensja, astma oskrzelowa czy zatrzymanie krążenia.

Sympatykomimetyki dzielą się na kilka podgrup w zależności od powinowactwa do określonych receptorów adrenergicznych. Wyróżniamy: nieselektywne (działające na receptory alfa i beta, np. adrenalina), selektywne alfa-mimetyki (np. fenylefryna, metoksymina), selektywne beta-mimetyki (np. izoproterenol) oraz selektywne beta2-mimetyki (np. salbutamol, formoterol).

Do najważniejszych sympatykomimetyków należą: adrenalina (Adrenalina WZF), noradrenalina (Levonor), dopamina (Dopaminum Hydrochloricum WZF), dobutamina (Dobutamine), fenylefryna (Neosynephrine), efedryna (Ephedrinum hydrochloricum), salbutamol (Ventolin), formoterol (Foradil, Oxis), salmeterol (Serevent), izoproterenol (Isuprel) oraz terbutalina (Bricanyl).

Największymi zaletami stosowania sympatykomimetyków są: szybki początek działania, możliwość podawania różnymi drogami (dożylnie, podskórnie, wziewnie), skuteczność w stanach nagłych zagrażających życiu, efektywność w leczeniu skurczu oskrzeli oraz możliwość stosowania w terapii ostrych spadków ciśnienia tętniczego.

Stosowanie sympatykomimetyków wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: tachykardia, arytmie, wzrost ciśnienia tętniczego, drżenie mięśniowe, niepokój, bezsenność. Przy długotrwałym stosowaniu może dojść do tachyfilaksji (zmniejszenia odpowiedzi na lek). U pacjentów z chorobą wieńcową mogą nasilać niedokrwienie mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz u pacjentów z nadczynnością tarczycy.

Beta2-mimetyki wziewne (salbutamol, formoterol, salmeterol) stanowią podstawę doraźnego leczenia astmy oskrzelowej i POChP. Krótko działające (SABA) stosuje się doraźnie, natomiast długo działające (LABA) są używane w terapii przewlekłej, zwykle w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl