ostre niedociśnienie tętnicze
Wskazanie

Ostre niedociśnienie tętnicze to stan, w którym dochodzi do nagłego spadku ciśnienia tętniczego krwi, powodującego niedostateczne ukrwienie ważnych narządów. Jest to sytuacja wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż może prowadzić do niewydolności narządowej, a nawet zgonu. Najczęściej występuje w przebiegu wstrząsu (kardiogennego, hipowolemicznego, septycznego, anafilaktycznego), po ciężkich urazach, po zabiegach operacyjnych, w wyniku przedawkowania leków hipotensyjnych lub jako reakcja na leki znieczulające.

W leczeniu ostrego niedociśnienia tętniczego stosuje się leki wazopresyjne, które zwiększają opór naczyniowy i poprawiają perfuzję narządową. W polskich warunkach najczęściej stosuje się: noradrenalinę (Levonor), dobutaminę (Dobutrex), dopaminę (Dopaminum Hydrochloricum), fenylefrynę (Neosynefryna) oraz adrenalinę (Adrenalina WZF). W przypadku wstrząsu hipowolemicznego kluczowe jest uzupełnienie objętości krwi krążącej za pomocą krystaloidów (np. 0,9% NaCl, Płyn Ringera) lub koloidów (np. Gelofusine, Voluven).

W ciężkich przypadkach niedociśnienia opornego na leki wazopresyjne można zastosować wazopresyny (Empressin) lub angiotensynę II (Giapreza), które są silnymi wazokonstryktorami. W przypadku wstrząsu septycznego stosuje się również hydrokortyzol (Hydrocortisonum WZF), który może poprawić wrażliwość naczyń na katecholaminy.

Największe trudności w leczeniu ostrego niedociśnienia tętniczego obejmują szybką identyfikację przyczyny niedociśnienia, właściwy dobór leków wazopresyjnych, monitorowanie efektów terapii oraz zapobieganie powikłaniom narządowym. Szczególnie problematyczne jest leczenie pacjentów z niewydolnością serca, niewydolnością nerek czy wątroby, gdzie zastosowanie intensywnej płynoterapii może być ograniczone. Dodatkowo, pacjenci leczeni długotrwale lekami hipotensyjnymi mogą wykazywać zmniejszoną wrażliwość na leki wazopresyjne, co wymaga stosowania wyższych dawek lub terapii skojarzonej.

Istotnym wyzwaniem jest również właściwe zbilansowanie terapii, tak aby uniknąć zarówno zbyt niskiego ciśnienia, jak i nadmiernego wzrostu, który może skutkować uszkodzeniem narządów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Kluczowe jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające przyczynę niedociśnienia, choroby współistniejące oraz monitorowanie parametrów hemodynamicznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl