Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Belogent

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Belogent, zawierającego betametazonu dipropionian i gentamycyny siarczan, opierają się na wynikach badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także oceny potencjału kancerogennego, mutagennego i teratogennego obu składników aktywnych.¹

Toksyczność po jednokrotnym zastosowaniu

W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym udokumentowano następujące wartości LD₅₀:²

W ramach badań toksyczności podostrej gentamycyny obserwowano śmierć psów między 6 a 9 dniem domięśniowego stosowania gentamycyny w dawce 66 mg/kg masy ciała.³

Toksyczność po wielokrotnym zastosowaniu

Wielokrotne aplikacje skórne betametazonu dipropionianu w dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne nie wywołały objawów toksyczności przewlekłej. Analogiczne wyniki uzyskano po miejscowym zastosowaniu gentamycyny siarczanu.⁴

Natomiast podawanie pozajelitowe gentamycyny w dawce 40 mg/kg masy ciała przez okres 14 dni prowadziło do wystąpienia działania oto- i nefrotoksycznego.⁵

Działanie kancerogenne

Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie kancerogenne żadnego z dwóch składników aktywnych leku Belogent – zarówno betametazonu, jak i gentamycyny.⁶

Działanie mutagenne i teratogenne

W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono potencjału mutagennego betametazonu dipropionianu ani gentamycyny.⁷

Kortykosteroidy o działaniu ogólnym wywierały efekt teratogenny na zwierzęta laboratoryjne już przy stosunkowo niskich dawkach. Silnie działające kortykosteroidy wykazywały potencjał teratogenny również po aplikacji na skórę zwierząt doświadczalnych. Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań teratogenności betametazonu dipropionianu, chociaż substancja ta należy do grupy silnie działających kortykosteroidów.⁸

W badaniach na zajęcach, betametazonu dipropionian stosowany w dawce od 0,05 mg/kg masy ciała wykazywał działanie teratogenne. Dawka ta jest 26-krotnie wyższa od dawki stosowanej miejscowo u ludzi. Obserwowane nieprawidłowości rozwojowe u zarodków obejmowały:⁹

• Przepukliny pępkowe – nieprawidłowe zamknięcie powłok brzusznych w okolicy pępka
• Przepukliny mózgowe – wady rozwojowe polegające na przepuklinie tkanki mózgowej
• Rozszczepienie podniebienia – nieprawidłowe połączenie struktur podniebienia

Chociaż niektóre antybiotyki aminoglikozydowe mogą powodować uszkodzenia płodu, badania przeprowadzone na szczurach i królikach nie potwierdziły teratogennego działania gentamycyny. Wykazano natomiast, że gentamycyna przenika przez barierę łożyskową, osiągając w surowicy płodu stężenie porównywalne ze stężeniem stwierdzanym u matki.¹⁰