Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Solifenacyny bursztynian był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym, które miały na celu ocenę jego bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do stosowania klinicznego u ludzi. Badania te obejmowały standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa, ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. ¹

Konwencjonalne badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania solifenacyny nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie ujawniła niepokojących sygnałów bezpieczeństwa, które mogłyby ograniczać zastosowanie kliniczne substancji aktywnej. ²

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych nie stwierdzono specyficznych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do stosowania solifenacyny u ludzi. Profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej był zgodny z oczekiwaniami dla tej klasy związków farmakologicznych. ³

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania dotyczące płodności oraz rozwoju zarodka i płodu nie wykazały szczególnego ryzyka związanego ze stosowaniem solifenacyny. Jednakże w badaniach rozwoju pre- i postnatalnego przeprowadzonych na modelu mysim zaobserwowano istotne klinicznie efekty zależne od dawki. ⁴

Rozwój prenatalny i postnatalny

W badaniach nad rozwojem prenatalnym i postnatalnym u myszy stwierdzono, że podawanie solifenacyny samicom w okresie laktacji powodowało efekty zależne od stosowanej dawki:

• Obniżenie odsetka przeżywających osesków
• Zmniejszenie masy ciała młodych osobników
• Spowolnienie rozwoju fizycznego młodych

Wszystkie te efekty obserwowano na poziomie dawek uznawanych za istotne klinicznie. ⁵

Badania na młodych osobnikach

Szczególnie interesujące obserwacje poczyniono w badaniach na młodych myszach. Stwierdzono zależną od dawki zwiększoną śmiertelność bez poprzedzających objawów klinicznych u młodych myszy, którym podawano solifenacynę począwszy od 10. lub 21. dnia po urodzeniu. Dawki te wywoływały działanie farmakologiczne, jednak śmiertelność w obu grupach młodych zwierząt była wyższa niż u dorosłych osobników. ⁶

Dodatkowo zaobserwowano różnice w ekspozycji na lek w zależności od wieku zwierząt:

• U młodych myszy leczonych od 10. dnia po urodzeniu ekspozycja na solifenacynę w osoczu była wyższa niż u myszy dorosłych
• Począwszy od 21. dnia po urodzeniu, systemowa ekspozycja na solifenacynę była porównywalna z ekspozycją obserwowaną u dorosłych myszy

Znaczenie kliniczne podwyższonej śmiertelności obserwowanej u młodych myszy nie zostało dotychczas ustalone. ⁷

Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego

Kompleksowe badania genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego solifenacyny nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi. Nie stwierdzono mutagennego ani karcynogennego działania substancji aktywnej w standardowych testach przedklinicznych. ⁸