toksyczność narządowa
Toksyczność narządowa to zjawisko uszkodzenia komórek, tkanek lub całych narządów organizmu wywołane działaniem substancji toksycznych. Może być skutkiem ekspozycji na leki, związki chemiczne, metale ciężkie, toksyny środowiskowe lub substancje biologiczne, które prowadzą do zaburzenia funkcjonowania dotkniętych narządów.
Narządy szczególnie podatne na toksyczne uszkodzenia to wątroba (hepatotoksyczność) i nerki (nefrotoksyczność), pełniące kluczową rolę w metabolizmie i eliminacji ksenobiotyków. Inne podatne narządy to serce (kardiotoksyczność), płuca (pneumotoksyczność), układ nerwowy (neurotoksyczność), szpik kostny (mielotoksyczność) oraz narządy rozrodcze.
W praktyce klinicznej toksyczność narządowa jest istotnym czynnikiem ograniczającym stosowanie wielu leków, zwłaszcza w terapii onkologicznej, gdzie cytotoksyczne działanie chemioterapeutyków często nie jest wystarczająco selektywne. Monitorowanie parametrów biochemicznych, obrazowych i czynnościowych narządów podczas farmakoterapii stanowi istotny element nadzoru nad bezpieczeństwem leczenia.
Ocena toksyczności narządowej jest kluczowym elementem badań przedklinicznych i klinicznych nowych substancji leczniczych. Wykorzystuje się w tym celu biomarkery uszkodzenia tkanek, badania obrazowe oraz skale nasilenia działań niepożądanych, jak powszechnie stosowana w onkologii klasyfikacja CTCAE (Common Terminology Criteria for Adverse Events).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jazeta 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jazeta, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni jedynie przy ekspozycji ustrojowej przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów odnotowano zmiany w budowie siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak nie potwierdzono ich przy 58-krotnym. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej) zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych mitoksantron, substancja czynna produktu Mitoxantron Sandoz (koncentrat do infuzji 2 mg/ml), wykazał toksyczność głównie wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się mielosupresją. Dodatkowo obserwowano toksyczne działanie na serce, nerki, przewód pokarmowy oraz jądra, gdzie stwierdzono zanik kanalików nasiennych i zmniejszenie liczby plemników. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne i klastogenne właściwości mitoksantronu zarówno in vitro, jak i in vivo u szczurów. W testach kancerogenności wykazano działanie rakotwórcze u szczurów i samców myszy, co wskazuje na potencjalne ryzyko nowotworowe przy długotrwałej ekspozycji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kardiotoksyczność, koncentrat do sporządzania, mielosupresja, mitoksantron, nefrotoksyczność, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, właściwości klastogenne, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu zoledronowego wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do toksyczności ostrej, z maksymalnymi tolerowanymi dawkami dożylnymi wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach krótkookresowych i długookresowych, podawanie podskórne szczurów (do 0,02 mg/kg mc./dobę) oraz dożylne psów (do 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni przez 52 tygodnie) było dobrze tolerowane. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej przynasad kości długich, co jest zgodne z mechanizmem działania bisfosfonianów. W badaniach długoterminowych zaobserwowano wąski margines bezpieczeństwa dotyczący nefrotoksyczności, jednak dawki do 0,6 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na nerki. Dodatkowo, przy dawkach porównywalnych z najwyższą dawką terapeutyczną u ludzi, stwierdzono toksyczność wobec przewodu pokarmowego, wątroby, śledziony, płuc oraz miejsc podania dożylnego.
badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, kwas zoledronowy, margines bezpieczeństwa, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, resorpcja kości, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macmiror 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności nifuratelu, substancji czynnej leku Macmiror, wykazały jego korzystny profil bezpieczeństwa przy różnych drogach podania oraz w badaniach długoterminowych na modelach zwierzęcych. W testach toksyczności ostrej na myszach i szczurach nie odnotowano zgonów po podaniu doustnym dawki do 500 mg/kg masy ciała oraz dootrzewnowym dawki do 200 mg/kg. W badaniach wielokrotnych dawek na szczurach przez 47 dni stosowano dawki 150 mg/kg oraz 450 mg/kg, co stanowi odpowiednio 15- i 30-krotność standardowej dawki terapeutycznej u ludzi (STD/kg/dobę), bez obserwacji działań toksycznych.
badanie krwi, badanie toksyczności, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka wielokrotna, długoterminowe badanie toksyczności, działanie niepożądane, Macmiror, nifuratel, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, profil bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przy podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Jamesi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnej, nieprawidłowości siekaczy u szczurów przy >67-krotnej oraz neurotoksyczne objawy u psów przy >23-krotnej ekspozycji. Zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy podobnym poziomie narażenia. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji klinicznej).
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, drżenie, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, poziom narażenia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymioty pieniste, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adablix 10 mg
Bilastyna, substancja czynna leku ADABLIX, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych, nie ujawniły toksyczności narządowej ani działań mutagennych czy genotoksycznych. Badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a testy reprodukcyjne wskazały na działania niepożądane jedynie przy dawkach toksycznych, ponad 30-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach laktacji stwierdzono przenikanie bilastyny do mleka szczurów przy dawce 20 mg/kg, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska dla ludzi pozostaje nieokreślone.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, badanie przedkliniczne, bilastyna, centralny układ nerwowy, dawka terapeutyczna, dystrybucja bilastyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na bilastynę, metoda autoradiografii, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, poziom ekspozycji, stężenie leku w mleku, stężenie w osoczu, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na rozród, utrata zarodków, wpływ na płodność, współczynnik łączenia w pary, zagnieżdżenie w macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem MAX 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki znacznie przekraczające terapeutyczne, nie wykazały kumulacji substancji ani toksycznych efektów narządowych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, analiza aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego biotyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, biotyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clariscan 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterowego, głównego składnika produktu Clariscan (stężenie 0,5 mmol/ml, 279,32 mg/ml), wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy przy dawkach diagnostycznych. Wielokrotne podawanie w modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, teratogenność ani rozwój pourodzeniowy. Kwas gadoterowy wykazuje minimalne przenikanie do mleka matki (<1% dawki), co ogranicza ryzyko ekspozycji niemowląt podczas karmienia piersią.
aberracje chromosomowe, Clariscan, efekty hemodynamiczne, genotoksyczność, karmienie piersią, kompleks gadolinu, kwas gadoterowy, kwas tetraoctowy, lepkość roztworu, mutacje genowe, osmolalność, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, środek kontrastowy, teratogenność, tetraksetan, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Mylan 200 mg
Sorafenib wykazuje toksyczność narządową w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach i królikach, z obserwacjami zmian degeneracyjnych i regeneracyjnych przy ekspozycjach poniżej klinicznych (ocenianych na podstawie AUC). Szczególnie istotne są zmiany w tkance kostnej i zębach młodych psów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku kostnego oraz zmiany w składzie zębiny, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwijających się tkanek kostnych i zębów, zwłaszcza w kontekście pediatrycznym. Sorafenib wykazał mieszane wyniki w testach genotoksyczności: pozytywne w teście klastogenności in vitro (CHO) przy obecności pobudzenia metabolicznego oraz negatywne w teście Amesa i mikrojądrowym in vivo. W substancji czynnej wykryto zanieczyszczenia mutagenne (do 0,34% PAPE), jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego.
aberracje chromosomowe, AUC, badania ekotoksykologiczne, badania przedkliniczne, ciałko żółte, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, oligospermia, pęcherzyki jajnikowe, płytka wzrostowa kości, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, sorafenib, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, ubogokomórkowość szpiku kostnego, zębina, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu, obejmujące różne modele zwierzęce i schematy dawkowania, wykazały niski potencjał toksyczny tej substancji. W badaniach toksyczności ostrej podanie dawki 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych efektów toksycznych, co znacznie przekracza stosowane dawki terapeutyczne u ludzi i wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej stosowano dawki do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, przy czym obserwowano jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, bez toksyczności narządowej u pozostałych gatunków. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo alternatywnej drogi podania w praktyce klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka na kg masy ciała, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, piracetam, podanie dożylne, potencjał toksyczny, terapia piracetamem, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil Max 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hymekromonu, substancji czynnej leku Cholestil Max 200 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie hymekromonu zwierzętom laboratoryjnym nie ujawniło klinicznie istotnej toksyczności narządowej. Kompleksowe testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego substancji.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz nowotworowy, hymekromon, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój zarodka, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedawkowanie – Astmodil 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej Astmodilu 5 mg, choć potencjalnie niebezpieczne, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały tolerancję dawek nawet do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka), nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej, a objawy takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty i wzmożona aktywność psychoruchowa występowały często, lecz zwykle miały charakter samoograniczający się lub wymagały jedynie monitorowania i leczenia objawowego.
antidotum, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, ostre przedawkowanie, postępowanie podtrzymujące, profil bezpieczeństwa, senność, toksyczność narządowa, wymioty, wzmożona aktywność psychoruchowa, wzmożone pragnienie, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simlerid 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Simlerid, wykazały specyficzne efekty toksyczne zależne od gatunku i dawki, przy czym toksyczność wątroby i nerek u gryzoni pojawiała się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi, a przy 19-krotnej ekspozycji nie stwierdzono efektów toksycznych. U szczurów zaobserwowano zmiany w uzębieniu przy dawkach >67-krotnych, a u psów przemijające objawy neurotoksyczne i miotoksyczne przy około 23-krotnej ekspozycji, natomiast brak toksyczności przy 6-krotnej ekspozycji. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego. W zakresie reprodukcji, sytagliptyna nie wpływała negatywnie na płodność szczurów, jednak przy ekspozycji >29-krotnej obserwowano zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczny wpływ na organizm matki u królików, co ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, miotoksyczność, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie układu nerwowego, wpływ na rozrodczość, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Polcortolon TC, zawierającego chlorowodorek tetracykliny (23,12 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (0,58 mg/g) w formie aerozolu do stosowania na skórę, nie wykazały istotnej toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły brak mutagennego działania triamcynolonu acetonidu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa miejscowego stosowania kortykosteroidów. W badaniach nie zaobserwowano również istotnych efektów mutagennych przy systematycznej aplikacji, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście ryzyka genotoksycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową głównie w obrębie wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych stwierdzono przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów zaobserwowano zmiany w uzębieniu przy ekspozycji >67×, jednak nie potwierdzono ich przy 58×. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły objawy neurotoksyczności (atakksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6× nie stwierdzono wpływu na te parametry. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy był negatywny u myszy; u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na rozrodczość i rozwój był minimalny – brak negatywnego wpływu na płodność szczurów, niewielkie zniekształcenia żeber u płodów przy >29× dawce oraz toksyczność matczyna u królików przy >29× dawce. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza, co może mieć znaczenie kliniczne u kobiet karmiących piersią.
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogeniczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, nowotwory wątroby, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku, przewlekłe działanie hepatotoksyczne, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie nerwów, wątroba i nerki, wpływ na rozrodczość, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber u płodów, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic acid Accord 100 mg/ml
Przedkliniczne badania kwasu traneksamowego (Tranexamic acid Accord, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy konwencjonalne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność padaczkorodna, drgawki, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, kwas traneksamowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dokanałowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardysol 20 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Tardysol (20 mg/ml, roztwór doustny) wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnej ekspozycji, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, funkcja rozrodcza, jon żelaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr histopatologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój płodu, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan siedmiowodny, siarczan żelaza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fosfomycin US Pharmacia 3 g
Fosfomycyna, podawana doustnie w dawce 3 g w formie granulatu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy różnych dawkach i schematach podawania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego fosfomycyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na płodność nie wskazały na negatywne efekty na zdolności rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, fosfomycyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór doustny, saszetka, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na płodność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast (150 mg tabletki powlekane), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz inne kluczowe układy fizjologiczne. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej ani układowej. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie potwierdziły potencjału mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, ranitydyna, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbis 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Karbis, wykazały brak toksycznego wpływu na narządy docelowe przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, małpy) stosowanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne prowadziło do zmian w nerkach, takich jak śródmiąższowe zapalenie, rozstrzenie kanalików, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, prawdopodobnie wtórnych do hipotensyjnego działania leku. Zaobserwowano również zmniejszenie parametrów morfologii krwi (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt) oraz rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak ten ostatni efekt nie występował przy dawkach terapeutycznych u ludzi. U młodych zwierząt odnotowano zmniejszenie masy ciała i masy serca, a ekspozycja na kandesartan w dawkach 10 mg/kg była wielokrotnie wyższa niż u dzieci leczonych dawkami terapeutycznymi (0,2 mg/kg u dzieci 1–<6 lat oraz 16 mg u dzieci 6–<17 lat), co podkreśla ograniczenia w ocenie marginesu bezpieczeństwa i klinicznej istotności tych efektów.
aparat przykłębuszkowy, działanie hipotensyjne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, hematokryt, hemoglobina, kandesartan cyleksetyl, kreatynina, krwinki czerwone, mocznik, morfologia krwi, noworodek normotensyjny, rakotwórczość, rozstrzenie kanalików nerkowych, rozwój nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność narządowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 100 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, z odwracalnymi zmianami obserwowanymi u szczurów i małp. W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek bez istotnych zaburzeń funkcji nerkowych. Lek hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału do wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, nie zaobserwowano zmian w zapisie EKG u małp po podaniu dazatynibu. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności in vitro (test Amesa) i genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dazatynib nie wpływał na płodność, ale powodował embriotoksyczność, w tym obumieranie zarodków i zmiany kostne płodów przy dawkach zbliżonych do klinicznych.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, karcynogenność, komórki CHO, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumarcie płodu, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ kostny płodu, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polalid 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna produktu Polalid, wykazuje istotną teratogenność potwierdzoną w badaniach na małpach i królikach. U małp, przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, zaobserwowano poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji kończyn). Dodatkowo stwierdzono zmiany w narządach wewnętrznych, w tym odbarwienia i obecność mas tkankowych. U królików, przy dawkach 3-20 mg/kg/dobę, odnotowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów, z wyraźną zależnością od dawki. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach minimalna dawka letalna przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą.
agenezja płata płuca, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, cytopenia, działanie mutagenne, ektopia nerki, genotoksyczność, kancerogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok narządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczki nerkowej, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada kończyny, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej produktu Cefuroxim-MIP, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co potwierdza możliwość stosowania leku w terapii długoterminowej. Testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a brak danych o karcinogenności uzupełnia wieloletnie doświadczenie kliniczne bez dowodów na ryzyko nowotworowe. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefalosporyna, cefuroksym, Cefuroxim-MIP, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, GGTP, mutacja genowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sidarso 4 mg
Ocena bezpieczeństwa sylodosyny opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a toksyczność narządowa ograniczała się do efektów na tarczycę gryzoni przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania teratogenności nie wskazały na wpływ sylodosyny na rozwój płodu, co potwierdza brak działania teratogennego w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obniżona płodność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, sylodosyna, toksyczność narządowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Reddy 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym w stosunku do ekspozycji klinicznej u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów toksyczność neurologiczna (atakksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych wystąpiły przy narażeniu >23-krotnym, natomiast brak tych efektów przy 6-krotnym narażeniu podkreśla bezpieczeństwo stosowania. Nie wykazano genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie stanowi istotnego ryzyka dla ludzi.
ataksja, drżenie, dysfunkcja neurologiczna, dysfunkcja oddechowa, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakokinetyka, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak wątroby, rozwój płodu, siekacze, ślinotok, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność neurologiczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban STADA 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu wynika głównie z nasilonej aktywności farmakodynamicznej leku, co potwierdza zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym. Nie stwierdzono wpływu na płodność samic i samców, jednakże obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem działania rywaroksabanu, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi. Ekspozycja na rywaroksaban w okresie ciąży wiązała się z poronieniami, zaburzeniami kostnienia, białawymi plamkami wątrobowymi, zwiększoną częstością wad rozwojowych oraz zmianami w łożysku, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju zarodka i płodu.
badanie farmakologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kaskada krzepnięcia, kostnienie, łożysko, poronienie, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej Hydroxyzinum Polfarmex, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Kompleksowe analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy, co wskazuje na brak klinicznie istotnych zagrożeń podczas stosowania leku. Badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, nie wykazały objawów toksyczności narządowej, potwierdzając akceptowalny profil toksykologiczny hydroksyzyny w warunkach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Polfarmex, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor SR 1000 mg
Metformina chlorowodorek, będąca substancją czynną leku Zenofor SR w dawce 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani zmian patologicznych w parametrach biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących Zenofor SR.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, metformina chlorowodorek, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr histopatologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo 100 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Lonamo, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie dawkę terapeutyczną u ludzi, z bezpiecznym marginesem na poziomie 19-krotnej ekspozycji. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy dawkach >67-krotnych, jednak przy 58-krotnym narażeniu nie zaobserwowano wpływu na zęby. U psów przy ekspozycji >23-krotnej pojawiły się objawy neurotoksyczności (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono negatywnych efektów. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a karcynogenność ograniczała się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Margines bezpieczeństwa w tym zakresie wynosił 19-krotność ekspozycji klinicznej, co minimalizuje ryzyko dla ludzi.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, ekspozycja kliniczna, ekspozycja na sytagliptynę, genotoksyczność, gruczolak wątroby, Lonamo, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, siekacz, substancja czynna, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Aristo 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej leku Vardenafil Aristo w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie wardenafilu nie spowodowało toksyczności narządowej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z substancją czynną.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, ryzyko teratogenne, tabletki powlekane, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne, wardenafil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez, potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania jako selektywnego beta-adrenolityku. Ocena farmakologiczna i toksykologiczna nie wykazała specyficznych objawów toksyczności narządowej ani nietypowych zagrożeń dla ludzi. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, a badania kariogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla przewlekłego stosowania leku. Wyniki te wskazują na dobrą tolerancję bisoprololu podczas wielokrotnego podawania w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, indukcja mutacji genowych, kariogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil działania leku, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gefitinib Zentiva 250 mg
Badania przedkliniczne gefitynibu wykazały istotne działania toksyczne na poziomie narządowym u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej, obejmujące zanik i ścieńczenie nabłonka rogówki, martwicę brodawek nerkowych oraz martwicę komórek wątroby z naciekami eozynofilowymi makrofagów. W badaniach na szczurach dawka 20 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie płodności samic oraz obniżenie przeżywalności noworodków. W teratologii nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów przy dawce do 30 mg/kg m.c./dobę, natomiast u królików dawki ≥20 mg/kg m.c./dobę wiązały się ze zmniejszoną masą ciała płodów. Gefitynib wykazuje znaczące przenikanie do mleka szczurów, z poziomem radioaktywności 11-19 razy wyższym niż we krwi. Badania in vitro sugerują potencjalne ryzyko fototoksyczności oraz wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego, jednak klinicznie nie potwierdzono wydłużenia odstępu QT.
badanie kancerogenności, badanie teratologiczne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, EGFR, gefitynib, gruczolak wątroby, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątroby, nabłonek rogówki, naciek eozynofilowy makrofagów, naczyniakomięsak krwionośny, organogeneza, potencjał fototoksyczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ścieńczenie rogówki, toksyczność narządowa, wada rozwojowa, węzeł krezki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rozwojowe, zatoka wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 60 mg 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Symazide MR 60 mg, opierała się na standardowych badaniach toksykologicznych zgodnych z wytycznymi dla nowych substancji leczniczych. Badania powtórzonej dawki nie wykazały istotnej toksyczności narządowej ani zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału gliklazydu, eliminując ryzyko mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxitex 120 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej Coxitex, nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego u myszy, jednak u szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach ponad dwukrotnie przekraczających dawkę ludzką (90 mg/dobę), co wiązało się z indukcją enzymu CYP specyficzną dla szczurów. U ludzi brak indukcji CYP3A sugeruje, że mechanizm ten nie ma znaczenia klinicznego. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne stwierdzono zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, Coxitex, CYP3A, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, enzym CYP, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, karcynogenność, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, stężenie terapeutyczne, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Przedawkowanie
Fotemustyna, będąca nitrozomocznikowym lekiem przeciwnowotworowym dostępnym w preparacie Mustophoran (208 mg proszku do sporządzania roztworu do infuzji), w przypadku przedawkowania prowadzi do nasilonej mielosupresji i poważnych powikłań hematologicznych. Brak specyficznej odtrutki wymaga ścisłego monitorowania parametrów układu krwiotwórczego, w tym morfologii krwi co 2-3 dni oraz biochemicznych wskaźników funkcji wątroby i nerek. Typowe objawy przedawkowania obejmują ciężką mielosupresję, agranulocytozę, małopłytkowość, niedokrwistość, powikłania infekcyjne, zaburzenia krzepnięcia oraz toksyczność narządową, które mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów klinicznych.
agranulocytoza, anemia, cytostatyk, czynnik wzrostu, czynnik wzrostu G-CSF, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, fotemustyna, interwencja hematologiczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwinfekcyjny, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, morfologia krwi z rozmazem, Mustophoran, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność krążenia, nitrozomocznik, pancytopenia, parametr biochemiczny, powikłanie hematologiczne, powikłanie infekcyjne, preparaty krwiopochodne, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwinfekcyjna, przedawkowanie leku, sepsa, supresja szpiku kostnego, terapia płynowa, toksyczność narządowa, transfuzja krwi, transfuzja krwinek czerwonych, transfuzja płytek krwi, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Wapń dobezylan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń dobezylan, stosowany w terapii chorób naczyniowych, przeszedł ograniczone badania przedkliniczne, głównie ukierunkowane na ocenę potencjalnego działania teratogennego. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności tej substancji, co potwierdzają charakterystyki produktów leczniczych takich jak Rostil i Rostil max. Jednakże, w przypadku preparatu Calcium Dobesilate Galena, mimo braku teratogenności u zwierząt, istnieją ograniczenia w ekstrapolacji tych wyników na populację ludzką. Dla preparatu Calcium Dobesilate Hasco nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych, co wskazuje na konieczność ostrożności przy interpretacji danych bezpieczeństwa, które są często ekstrapolowane z innych preparatów zawierających wapń dobezylan.
badanie bezpieczeństwa, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, choroba naczyniowa, dobezylan wapnia jednowodny, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekstrapolacja wyników, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał kancerogenny, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność narządowa, wapń dobezylan, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Grindeks 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach klinicznych, z toksycznością ujawniającą się jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających poziomy stosowane u ludzi. W badaniach na gryzoniach stwierdzono hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy narażeniu >58-krotnym ekspozycji klinicznej, z marginesem bezpieczeństwa wynoszącym 19-krotność. U szczurów obserwowano nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak bez efektów przy 58-krotnej dawce. W badaniach na psach toksyczność neurologiczna i mięśniowa pojawiła się przy ekspozycji >23-krotnej, z marginesem bezpieczeństwa 6-krotnym. Potencjał genotoksyczny nie został wykazany, a działanie rakotwórcze ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznym wpływem na matki królików przy podobnych dawkach, jednak bez istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines terapeutyczny, nefrotoksyczność, nowotwory wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 20% 200 mg/ml (1g/5 ml)
Badania przedkliniczne preparatu Memotropil 20% zawierającego piracetam wykazały niski potencjał toksyczny substancji, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, po podaniu pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie zaobserwowano nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek klinicznych. W badaniach toksyczności przewlekłej, myszy otrzymujące 4,8 g/kg/dobę oraz szczury 2,4 g/kg/dobę nie wykazały toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne ani tkanki. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w formie parenteralnej.