Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach przedklinicznej oceny bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu przeprowadzono szereg konwencjonalnych badań, które obejmowały analizę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksyczności u osobników nieletnich. Wyniki tych badań nie wykazały żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka¹.

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

W badaniach oceniających toksyczność po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty, które wynikały głównie z nasilonej aktywności farmakodynamicznej rywaroksabanu. Szczególnie istotna obserwacją było zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy wartościach ekspozycji mających znaczenie kliniczne².

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania wpływu rywaroksabanu na płodność nie wykazały negatywnego oddziaływania zarówno u samców, jak i samic szczurów³. Jednakże w badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję stwierdzono komplikacje wynikające z farmakologicznego mechanizmu działania rywaroksabanu, manifestujące się głównie jako powikłania krwotoczne⁴.

Przy stężeniach o znaczeniu klinicznym zaobserwowano następujące efekty toksyczne dotyczące rozwoju zarodka i płodu:

• Poronienia⁵
• Zaburzenia procesu kostnienia (zarówno opóźnione, jak i przyspieszone)⁶
• Mnogie, białawe plamki wątrobowe⁷
• Zwiększona częstość występowania zwykłych wad rozwojowych⁸
• Zmiany w łożysku⁹

Dodatkowo, w badaniach przed- i pourodzeniowych u szczurów zaobserwowano obniżoną żywotność potomstwa, co było związane z zastosowaniem dawek toksycznych dla samic¹⁰.

Badania u młodych zwierząt

Przeprowadzono również badania rywaroksabanu u młodych szczurów przez okres do 3 miesięcy, rozpoczynając podawanie leku od 4. dnia po urodzeniu. W tych badaniach wykazano niezwiązany z dawką wzrost krwawienia okołoporodowego. Istotne jest, że nie zaobserwowano dowodów na toksyczność w stosunku do narządu docelowego¹¹.