Właściwości farmakodynamiczne leku DISTREPTAZA

DISTREPTAZA to preparat złożony w postaci czopków doodbytniczych, zawierający dwie aktywne substancje enzymatyczne: streptokinazę (15 000 j.m.) oraz streptodornazę (1250 j.m.) w jednym czopku o masie 2 g. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej: streptokinaza, leki złożone, oznaczonej kodem ATC: B06AA55.¹

Substancje czynne i ich specyfika

Streptokinaza i streptodornaza stanowią podstawowe składniki czynne leku DISTREPTAZA. Każdy czopek dostarczany jest w ściśle określonej dawce 15 000 jednostek międzynarodowych streptokinazy oraz 1250 jednostek międzynarodowych streptodornazy, co zapewnia optymalne działanie terapeutyczne.²

Mechanizm działania streptokinazy

Streptokinaza jest enzymem białkowym wytwarzanym przez paciorkowce beta-hemolizujące. Jej główne działanie polega na aktywacji układu fibrynolizy poprzez tworzenie kompleksu ze zymogenem plazminogenu, który przekształca plazminogen w plazminę. Plazmina jest głównym enzymem odpowiedzialnym za degradację fibryny – podstawowego składnika skrzepów. W rezultacie streptokinaza wykazuje działanie fibrynolityczne, czyli rozpuszczające skrzepy włóknikowe, co pomaga w usuwaniu złogów włóknika oraz zmniejsza obrzęk i zastój w obszarze objętym stanem zapalnym.

Mechanizm działania streptodornazy

Streptodornaza jest deoksyrybonukleazą pochodzenia bakteryjnego, która katalizuje hydrolizę wiązań fosfodiesterowych w DNA. Dzięki temu enzym ten upłynnia gęste, ropne wydzieliny zawierające kwasy nukleinowe uwolnione z rozpadających się komórek (głównie leukocytów). Streptodornaza działa zatem jako czynnik proteolityczny, który przyspiesza resorpcję martwych tkanek i wydzielin patologicznych, co ułatwia proces leczenia stanów zapalnych.

Efekty synergistyczne

Połączenie streptokinazy i streptodornazy w jednym preparacie zapewnia synergistyczne działanie terapeutyczne. Streptokinaza rozpuszcza złogi włóknika, podczas gdy streptodornaza upłynnia gęstą wydzielinę zawierającą DNA. Takie połączenie umożliwia kompleksowe oddziaływanie na obszary objęte procesem zapalnym, szczególnie w przypadkach stanów ropnych, gdzie obecne są zarówno złogi włóknika, jak i gęsta wydzielina bogata w DNA.

Postać farmaceutyczna i jej znaczenie

DISTREPTAZA występuje w postaci czopków doodbytniczych o masie 2 g, co umożliwia miejscowe podanie substancji czynnych.³ Ta droga podania jest szczególnie korzystna w przypadku leczenia stanów zapalnych w okolicy odbytu, odbytnicy oraz w miednicy mniejszej. Miejscowe podanie zmniejsza ekspozycję ogólnoustrojową na substancje czynne, co może ograniczać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Zastosowanie kliniczne

Dzięki swoim właściwościom farmakodynamicznym, DISTREPTAZA znajduje zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych charakteryzujących się obecnością wysięku fibrynowego oraz gęstej, ropnej wydzieliny, szczególnie w:

• Stanach zapalnych odbytnicy i okolic odbytu
• Procesach zapalnych w miednicy mniejszej
• Stanach zapalnych z komponentem zakrzepowym
• Stanach ropnych, gdzie konieczne jest upłynnienie gęstej wydzieliny