Dawkowanie i sposób podawania
OxyContin 5 mg
OxyContin (oksykodonu chlorowodorek) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosuje się doustnie co 12 godzin, z indywidualnym doborem dawki uwzględniającym nasilenie bólu i wrażliwość pacjenta. Standardowa dawka początkowa u opioidowo nieleczonych dorosłych wynosi 10 mg co 12 godzin, natomiast u pacjentów wcześniej leczonych opioidami dawka może być wyższa, dostosowana do wcześniejszej terapii. Przy przejściu z morfiny na oksykodon zaleca się dawkę początkową mniejszą niż równoważna, przy czym 10 mg oksykodonu odpowiada 20 mg morfiny doustnie. OxyContin nie jest wskazany do leczenia bólu przebijającego, który wymaga dodatkowego leku o natychmiastowym uwalnianiu w dawce odpowiadającej 1/6 dobowej dawki podstawowej. Zwiększanie dawki powinno odbywać się co 1-2 dni, zwykle o około 1/3 aktualnej dawki, aż do uzyskania stabilnej kontroli bólu. Dawkowanie może być dostosowane do rytmu dobowego bólu, a dawki dobowe wahają się od 40 mg u pacjentów z bólem nienowotworowym do 80-120 mg, a nawet 400 mg u chorych onkologicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u osób o niskiej masie ciała lub wolno metabolizujących lek dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę (np. 5 mg co 12 godzin). U dzieci poniżej 12 lat brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania oksykodonu.
- Dawkowanie i sposób podawania OxyContin™
- Dawkowanie u dorosłych
- Konwersja z morfiny
- Ustalanie dawkowania
- Czas trwania leczenia
- Dawkowanie w grupach szczególnych
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
- Inni pacjenci z grupy podwyższonego ryzyka
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania leku
- Strategia leczenia i zakończenie terapii
Dawkowanie i sposób podawania OxyContin™
Lek OxyContin (oksykodonu chlorowodorek) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeznaczony do stosowania doustnego w schemacie dawkowania co 12 godzin. Dawkę należy zawsze dobierać indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie bólu oraz osobniczą wrażliwość pacjenta. Podstawowym celem jest ustalenie najmniejszej dawki, która skutecznie kontroluje ból przy akceptowalnym poziomie działań niepożądanych.1
Dawkowanie u dorosłych
Standardowa dawka początkowa u pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku podawana doustnie co 12 godzin. Pacjenci, którzy wcześniej otrzymywali opioidy mogą rozpocząć leczenie od wyższej dawki, zależnie od ich dotychczasowej odpowiedzi na leczenie opioidami.2
Konwersja z morfiny
Przy zamianie leczenia z morfiny na OxyContin należy uwzględnić różnice osobnicze w odpowiedzi na lek, dlatego początkowo zaleca się zastosowanie dawki mniejszej niż równoważna. Przyjmuje się, że 10 mg doustnego oksykodonu odpowiada 20 mg doustnej morfiny.3
Ustalanie dawkowania
OxyContin jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu i nie jest przeznaczony do leczenia bólu przebijającego. Pacjenci leczeni długotrwale opioidami o kontrolowanym uwalnianiu mogą wymagać dodatkowego leku przeciwbólowego o natychmiastowym uwalnianiu w celu kontroli bólu przebijającego. Pojedyncza dawka takiego leku powinna odpowiadać jednej szóstej dobowej dawki równoważnej.4
Jeśli pacjent wymaga przyjmowania więcej niż dwóch dawek doraźnych dziennie, zwykle oznacza to potrzebę zwiększenia dawki podstawowej OxyContin. Zwiększanie dawki powinno odbywać się nie częściej niż co 1-2 dni, aż do osiągnięcia stabilnej dawki przyjmowanej co 12 godzin. Przy zwiększaniu dawki z 10 do 20 mg co 12 godzin, kolejne zwiększenia powinny wynosić około jednej trzeciej aktualnej dawki.5
Większość pacjentów wymaga równych dawek co 12 godzin, jednak w niektórych przypadkach może być korzystne dostosowanie dawki do zmian natężenia bólu i podawanie różnych dawek rano i wieczorem. W bólu nienowotworowym zwykle wystarcza dawka dobowa 40 mg, natomiast pacjenci z bólem nowotworowym mogą wymagać dawek od 80 do 120 mg, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg.6
Czas trwania leczenia
Oksykodonu nie należy stosować dłużej niż jest to konieczne. Podczas terapii pacjent wymaga ścisłego monitorowania pod kątem rozwoju uzależnienia i nadużywania leku.7
Dawkowanie w grupach szczególnych
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku bez jawnych klinicznych zaburzeń czynności wątroby lub nerek zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.8
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę w stosunku do standardowej dawki dla dorosłych (np. dla pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami całkowita dawka dobowa wynosi 10 mg doustnie). W tej grupie chorych dawkę 10 mg można uznać za zbyt wysoką jako dawkę początkową i należy zastosować tabletkę zawierającą 5 mg oksykodonu chlorowodorku.9
Inni pacjenci z grupy podwyższonego ryzyka
Pacjenci z niską masą ciała lub osoby wolno metabolizujące leki, które nie były wcześniej leczone opioidami, powinny otrzymać dawkę początkową zmniejszoną o połowę w stosunku do standardowej dawki dla dorosłych. W takich przypadkach dawka 10 mg może być zbyt wysoka i należy rozważyć zastosowanie produktu OxyContin 5 mg.10
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Opioidy u dzieci mogą być stosowane wyłącznie w odpowiednich wskazaniach i przepisywane przez lekarza specjalistę mającego doświadczenie w leczeniu silnego bólu u dzieci, przy starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.11
U młodzieży w wieku od 12 lat i powyżej, nieleczonej wcześniej opioidami, zazwyczaj stosuje się dawkę początkową 10 mg oksykodonu chlorowodorku na dawkę podawaną co 12 godzin. W niektórych przypadkach korzystniejsze może być rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Osoby już leczone opioidami mogą rozpocząć terapię od wyższych dawek, w zależności od wcześniejszych doświadczeń.12
U dzieci poniżej 12 roku życia nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania oksykodonu. Brak jest dostępnych danych dla tej grupy wiekowej.13
Sposób podawania leku
OxyContin stosuje się doustnie, dwa razy na dobę, w regularnych odstępach czasu, zawsze w tych samych godzinach. Tabletki można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich, popijając wystarczającą ilością płynu.14
Bardzo ważne jest, aby tabletek OxyContin nie łamać, nie dzielić, nie żuć ani nie kruszyć. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może prowadzić do szybkiego uwolnienia i wchłonięcia potencjalnie toksycznej dawki oksykodonu.15
Strategia leczenia i zakończenie terapii
Przed rozpoczęciem leczenia produktem OxyContin konieczne jest wspólne uzgodnienie z pacjentem strategii terapeutycznej, obejmującej okres trwania leczenia, wyznaczone cele oraz plan zakończenia terapii, zgodnie z aktualnymi wytycznymi leczenia bólu. Istotny jest regularny kontakt lekarza z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuacji leczenia, rozważyć jego zakończenie lub modyfikację dawkowania.16
Gdy pacjent nie wymaga już leczenia oksykodonem, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawienia. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji lub progresji choroby podstawowej.17
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa u pacjentów nieleczonych opioidami | Uwagi |
|---|---|---|
| Dorośli | 10 mg co 12 godzin | Standardowe dawkowanie |
| Pacjenci w podeszłym wieku bez jawnych zaburzeń czynności wątroby i nerek | 10 mg co 12 godzin | Zwykle nie wymaga modyfikacji dawki |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek | 5 mg co 12 godzin | Dawka zmniejszona o połowę, ostrożne zwiększanie |
| Pacjenci z niską masą ciała lub wolno metabolizujący leki | 5 mg co 12 godzin | Dawka zmniejszona o połowę, ostrożne zwiększanie |
| Młodzież (od 12 lat) | 10 mg co 12 godzin lub 5 mg co 12 godzin | Można rozważyć dawkę 5 mg w celu minimalizacji działań niepożądanych |
| Dzieci poniżej 12 lat | Nie ustalono | Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania