Właściwości farmakokinetyczne
Trazodone Neuraxpharm 150 mg

Produkt leczniczy Trazodone Neuraxpharm, zawierający trazodon chlorowodorek, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, co umożliwia szybki początek działania. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, gdzie izoenzym CYP3A4 cytochromu P450 katalizuje przemianę trazodonu do aktywnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny. Procesy metaboliczne obejmują N-utlenianie oraz hydroksylację, które wpływają na biodostępność i czas działania leku. Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji wynosi od 5 do 13 godzin, co determinuje schemat dawkowania i utrzymanie efektu terapeutycznego.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne trazodonu chlorowodorku

Produkt leczniczy Trazodone Neuraxpharm, zawierający jako substancję czynną trazodon chlorowodorek, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.1

Wchłanianie

Trazodon charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym w postaci tabletek. Jest to istotna cecha określająca początek działania leku po przyjęciu preparatu Trazodone Neuraxpharm dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg.2

Metabolizm

Po wchłonięciu trazodon podlega intensywnym procesom metabolicznym. Metabolizm trazodonu zachodzi w znacznym stopniu, co wpływa na jego biodostępność i czas działania w organizmie. Główne szlaki metaboliczne obejmują:

  • N-utlenianie – jeden z podstawowych procesów biotransformacji trazodonu3
  • Hydroksylację – drugi istotny szlak przemian metabolicznych substancji4

Szczególnie istotnym aspektem metabolizmu trazodonu jest udział cytochromu P450 w jego biotransformacji. Badania in vitro przeprowadzone na mikrosomach wątroby ludzkiej wykazały, że trazodon jest metabolizowany przez specyficzny izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, prowadząc do powstania metabolitu m-chlorofenylopiperazyny. Chociaż ten szlak metaboliczny jest znaczący, jego dokładny udział w całkowitym klirensie trazodonu nie został jeszcze w pełni określony.5

Aktywne metabolity

W wyniku przemian metabolicznych trazodonu powstaje metabolit m-chlorofenylopiperazyna, który wykazuje aktywność farmakologiczną. Obecność aktywnego metabolitu może przyczyniać się do ogólnego efektu terapeutycznego leku oraz wpływać na profil działań niepożądanych.6

Eliminacja

Trazodon po metabolizacji ulega wydalaniu z organizmu przede wszystkim przez nerki. Wydalanie zachodzi głównie w postaci metabolitów, które mogą występować w dwóch formach:

  • W postaci niezwiązanej (wolnej)7
  • W postaci sprzężonej (koniugatów)8

Proces eliminacji trazodonu przebiega dwuetapowo, co charakteryzuje kinetykę wielokompartmentową. Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji wynosi od 5 do 13 godzin. Ten stosunkowo długi czas półtrwania ma wpływ na schemat dawkowania leku i utrzymywanie się jego działania terapeutycznego.9

Dystrybucja

Istotną właściwością farmakokinetyczną trazodonu jest jego zdolność do przenikania do mleka kobiecego. Ma to szczególne znaczenie przy stosowaniu leku u kobiet karmiących piersią, gdyż może prowadzić do ekspozycji niemowlęcia na działanie leku.10

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Wchłanianie Szybkie z przewodu pokarmowego
Główne szlaki metaboliczne N-utlenianie i hydroksylacja
Aktywny metabolit m-chlorofenylopiperazyna
Enzym metabolizujący Izoenzym CYP3A4 cytochromu P450
Droga eliminacji Wydalanie z moczem (metabolity niezwiązane i sprzężone)
Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji 5-13 godzin
Dystrybucja specyficzna Przenikanie do mleka kobiecego
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl