Dawkowanie i sposób podawania
Topiramate Aurovitas 50 mg
Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek oraz funkcję nerek i wątroby. W leczeniu padaczki dawka początkowa u dorosłych wynosi 25 mg na noc, z możliwością stopniowego zwiększania o 25-50 mg co 1-2 tygodnie, do dawki docelowej 100-200 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych, z maksymalną dawką do 500 mg/dobę. U dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa to 0,5-1 mg/kg mc. na noc, zwiększana o 0,5-1 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, z dawką docelową około 100 mg/dobę (~2 mg/kg mc./dobę). W terapii wspomagającej padaczkę u dorosłych dawka skuteczna wynosi minimum 200 mg/dobę, a u dzieci od 2 lat dawka dobowa to 5-9 mg/kg mc., z maksymalną badana dawką do 30 mg/kg mc./dobę. W profilaktyce migreny u dorosłych dawka początkowa to 25 mg/dobę, zwiększana o 25 mg co tydzień do dawki 100 mg/dobę, z maksymalną dawką do 200 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) zaleca się stosowanie połowy zwykłej dawki początkowej i podtrzymującej, a u pacjentów poddawanych hemodializie dodatkową dawkę równą około połowie dawki dobowej podawaną na początku i po zakończeniu dializy. Topiramat należy odstawiać stopniowo, aby minimalizować ryzyko napadów, stosując różne schematy redukcji dawki w zależności od wskazania i wieku pacjenta.
Dawkowanie i sposób podawania leku Topiramate Aurovitas
Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Schemat dawkowania powinien być dostosowany indywidualnie do pacjenta w zależności od wskazania klinicznego, wieku oraz funkcji nerek i wątroby.1
Ogólne zasady dawkowania
Podczas ustalania dawkowania należy kierować się następującymi zasadami:2
- Leczenie rozpoczynać od małej dawki, którą stopniowo należy zwiększać
- Dawkę dostosowywać do indywidualnej odpowiedzi klinicznej
- Nie jest konieczne rutynowe kontrolowanie stężenia topiramatu w osoczu w celu optymalizacji leczenia
Przy stosowaniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi należy wziąć pod uwagę możliwe interakcje. Szczególnie ważne jest dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego leczenia fenytoiną i karbamazepiną.3
Zasady odstawiania leku
Topiramat należy odstawiać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko napadów padaczkowych, nawet u pacjentów bez napadów drgawkowych w wywiadzie.4
Zalecany schemat odstawiania leku:5
- U dorosłych z padaczką: zmniejszanie dawki o 50-100 mg w odstępach tygodniowych
- U dorosłych stosujących lek w profilaktyce migreny: zmniejszanie dawki o 25-50 mg w odstępach tygodniowych
- U dzieci: stopniowe odstawianie przez okres 2-8 tygodni
Dawkowanie w różnych wskazaniach
Monoterapia padaczki
Przy przestawianiu pacjenta na monoterapię topiramatem, należy uwzględnić potencjalny wpływ na kontrolę napadów. Jeśli względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego przerwania dotychczasowego leczenia przeciwpadaczkowego, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki innych leków.6
Po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy wątrobowe stężenie topiramatu w osoczu może się zwiększyć, co może wymagać dostosowania dawki.7
Dorośli:8
- Dawka początkowa: 25 mg na noc przez 1 tydzień
- Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
- Dawka docelowa: 100-200 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych
- Maksymalna zalecana dawka: 500 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych
W przypadkach opornych na leczenie, niektórzy pacjenci tolerowali dawki do 1000 mg/dobę.9
Dzieci i młodzież (powyżej 6 lat):10
- Dawka początkowa: 0,5-1 mg/kg mc. na noc przez 1 tydzień
- Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 0,5-1 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
- Dawka docelowa: około 100 mg/dobę (odpowiada około 2 mg/kg mc./dobę u dzieci w wieku 6-16 lat)
Terapia wspomagająca w leczeniu padaczki
To wskazanie obejmuje częściowe napady padaczkowe z lub bez wtórnego uogólnienia, pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne oraz napady związane z zespołem Lennoxa-Gastauta.11
Dorośli:12
- Dawka początkowa: 25-50 mg na noc przez 1 tydzień
- Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
- Dawka skuteczna: minimum 200 mg/dobę
- Typowa dawka dobowa: 200-400 mg w 2 dawkach podzielonych
U niektórych pacjentów możliwe jest stosowanie leku raz na dobę.13
Dzieci i młodzież (w wieku 2 lat i powyżej):14
- Dawka początkowa: 25 mg (lub mniej – 1-3 mg/kg mc./dobę) na noc przez 1 tydzień
- Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 1-3 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
- Zalecana dawka dobowa: 5-9 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych
- Maksymalna badana dawka: do 30 mg/kg mc./dobę (zwykle dobrze tolerowana)
Zapobieganie migrenie
Dorośli:15
- Dawka początkowa: 25 mg na noc przez 1 tydzień
- Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25 mg/dobę co tydzień
- Zalecana dawka dobowa: 100 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych
Niektórzy pacjenci uzyskują korzyść stosując dawkę 50 mg/dobę, podczas gdy inni mogą wymagać dawki do 200 mg/dobę. W przypadku stosowania wyższych dawek należy zwrócić szczególną uwagę na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.16
Dzieci i młodzież: Lek Topiramate Aurovitas nie jest zalecany do stosowania w leczeniu lub zapobieganiu migrenie u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.17
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) należy zachować ostrożność ze względu na zmniejszony klirens osoczowy i nerkowy topiramatu. Pacjenci ci wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki.18
- Zaleca się zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, należy podać dodatkową dawkę topiramatu równą około połowie dawki dobowej w dniu hemodializy. Dawkę dodatkową należy podać w dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może zależeć od stosowanego urządzenia do hemodializy.19
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Topiramat należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby ze względu na zmniejszony klirens topiramatu.20
Osoby w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u osób w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek.21
Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym
Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne, a potrzebę leczenia topiramatem w tych populacjach oceniać ponownie nie rzadziej niż raz w roku.22
Sposób podawania
Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych do podawania doustnego.23
- Tabletek powlekanych nie należy dzielić
- Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, np. dzieci i osoby w podeszłym wieku
- Lek może być podawany niezależnie od posiłków
| Wskazanie | Grupa wiekowa | Dawka początkowa | Schemat zwiększania dawki | Dawka docelowa | Maksymalna dawka |
|---|---|---|---|---|---|
| Monoterapia padaczki | Dorośli | 25 mg/dobę (wieczorem) | 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie | 100-200 mg/dobę w 2 dawkach | 500 mg/dobę |
| Dzieci >6 lat | 0,5-1 mg/kg/dobę (wieczorem) | 0,5-1 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie | ~100 mg/dobę (~2 mg/kg/dobę) | Nie określono | |
| Terapia wspomagająca padaczki | Dorośli | 25-50 mg/dobę (wieczorem) | 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie | 200-400 mg/dobę w 2 dawkach | Nie określono |
| Dzieci ≥2 lat | 25 mg/dobę lub 1-3 mg/kg/dobę (wieczorem) | 1-3 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie | 5-9 mg/kg/dobę w 2 dawkach | Do 30 mg/kg/dobę | |
| Profilaktyka migreny | Dorośli | 25 mg/dobę (wieczorem) | 25 mg/dobę co tydzień | 100 mg/dobę w 2 dawkach | Do 200 mg/dobę |
| Zaburzenia czynności nerek | Połowa zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej | ||||
| Schyłkowa niewydolność nerek z hemodializą | Dodatkowa dawka równa około połowie dawki dobowej, podawana w dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy | ||||
24
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania