Dawkowanie i sposób podawania
Topiramate Aurovitas 50 mg

Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek oraz funkcję nerek i wątroby. W leczeniu padaczki dawka początkowa u dorosłych wynosi 25 mg na noc, z możliwością stopniowego zwiększania o 25-50 mg co 1-2 tygodnie, do dawki docelowej 100-200 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych, z maksymalną dawką do 500 mg/dobę. U dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa to 0,5-1 mg/kg mc. na noc, zwiększana o 0,5-1 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, z dawką docelową około 100 mg/dobę (~2 mg/kg mc./dobę). W terapii wspomagającej padaczkę u dorosłych dawka skuteczna wynosi minimum 200 mg/dobę, a u dzieci od 2 lat dawka dobowa to 5-9 mg/kg mc., z maksymalną badana dawką do 30 mg/kg mc./dobę. W profilaktyce migreny u dorosłych dawka początkowa to 25 mg/dobę, zwiększana o 25 mg co tydzień do dawki 100 mg/dobę, z maksymalną dawką do 200 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) zaleca się stosowanie połowy zwykłej dawki początkowej i podtrzymującej, a u pacjentów poddawanych hemodializie dodatkową dawkę równą około połowie dawki dobowej podawaną na początku i po zakończeniu dializy. Topiramat należy odstawiać stopniowo, aby minimalizować ryzyko napadów, stosując różne schematy redukcji dawki w zależności od wskazania i wieku pacjenta.

Dawkowanie i sposób podawania leku Topiramate Aurovitas

Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Schemat dawkowania powinien być dostosowany indywidualnie do pacjenta w zależności od wskazania klinicznego, wieku oraz funkcji nerek i wątroby.1

Ogólne zasady dawkowania

Podczas ustalania dawkowania należy kierować się następującymi zasadami:2

  • Leczenie rozpoczynać od małej dawki, którą stopniowo należy zwiększać
  • Dawkę dostosowywać do indywidualnej odpowiedzi klinicznej
  • Nie jest konieczne rutynowe kontrolowanie stężenia topiramatu w osoczu w celu optymalizacji leczenia

Przy stosowaniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi należy wziąć pod uwagę możliwe interakcje. Szczególnie ważne jest dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego leczenia fenytoiną i karbamazepiną.3

Zasady odstawiania leku

Topiramat należy odstawiać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko napadów padaczkowych, nawet u pacjentów bez napadów drgawkowych w wywiadzie.4

Zalecany schemat odstawiania leku:5

  • U dorosłych z padaczką: zmniejszanie dawki o 50-100 mg w odstępach tygodniowych
  • U dorosłych stosujących lek w profilaktyce migreny: zmniejszanie dawki o 25-50 mg w odstępach tygodniowych
  • U dzieci: stopniowe odstawianie przez okres 2-8 tygodni

Dawkowanie w różnych wskazaniach

Monoterapia padaczki

Przy przestawianiu pacjenta na monoterapię topiramatem, należy uwzględnić potencjalny wpływ na kontrolę napadów. Jeśli względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego przerwania dotychczasowego leczenia przeciwpadaczkowego, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki innych leków.6

Po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy wątrobowe stężenie topiramatu w osoczu może się zwiększyć, co może wymagać dostosowania dawki.7

Dorośli:8

  • Dawka początkowa: 25 mg na noc przez 1 tydzień
  • Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
  • Dawka docelowa: 100-200 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych
  • Maksymalna zalecana dawka: 500 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych

W przypadkach opornych na leczenie, niektórzy pacjenci tolerowali dawki do 1000 mg/dobę.9

Dzieci i młodzież (powyżej 6 lat):10

  • Dawka początkowa: 0,5-1 mg/kg mc. na noc przez 1 tydzień
  • Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 0,5-1 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
  • Dawka docelowa: około 100 mg/dobę (odpowiada około 2 mg/kg mc./dobę u dzieci w wieku 6-16 lat)

Terapia wspomagająca w leczeniu padaczki

To wskazanie obejmuje częściowe napady padaczkowe z lub bez wtórnego uogólnienia, pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne oraz napady związane z zespołem Lennoxa-Gastauta.11

Dorośli:12

  • Dawka początkowa: 25-50 mg na noc przez 1 tydzień
  • Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
  • Dawka skuteczna: minimum 200 mg/dobę
  • Typowa dawka dobowa: 200-400 mg w 2 dawkach podzielonych

U niektórych pacjentów możliwe jest stosowanie leku raz na dobę.13

Dzieci i młodzież (w wieku 2 lat i powyżej):14

  • Dawka początkowa: 25 mg (lub mniej – 1-3 mg/kg mc./dobę) na noc przez 1 tydzień
  • Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 1-3 mg/kg mc./dobę co 1-2 tygodnie, podając w 2 dawkach podzielonych
  • Zalecana dawka dobowa: 5-9 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych
  • Maksymalna badana dawka: do 30 mg/kg mc./dobę (zwykle dobrze tolerowana)

Zapobieganie migrenie

Dorośli:15

  • Dawka początkowa: 25 mg na noc przez 1 tydzień
  • Schemat zwiększania: zwiększanie dawki o 25 mg/dobę co tydzień
  • Zalecana dawka dobowa: 100 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych

Niektórzy pacjenci uzyskują korzyść stosując dawkę 50 mg/dobę, podczas gdy inni mogą wymagać dawki do 200 mg/dobę. W przypadku stosowania wyższych dawek należy zwrócić szczególną uwagę na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.16

Dzieci i młodzież: Lek Topiramate Aurovitas nie jest zalecany do stosowania w leczeniu lub zapobieganiu migrenie u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.17

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) należy zachować ostrożność ze względu na zmniejszony klirens osoczowy i nerkowy topiramatu. Pacjenci ci wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki.18

  • Zaleca się zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, należy podać dodatkową dawkę topiramatu równą około połowie dawki dobowej w dniu hemodializy. Dawkę dodatkową należy podać w dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może zależeć od stosowanego urządzenia do hemodializy.19

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Topiramat należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby ze względu na zmniejszony klirens topiramatu.20

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u osób w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek.21

Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym

Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne, a potrzebę leczenia topiramatem w tych populacjach oceniać ponownie nie rzadziej niż raz w roku.22

Sposób podawania

Lek Topiramate Aurovitas dostępny jest w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych do podawania doustnego.23

  • Tabletek powlekanych nie należy dzielić
  • Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, np. dzieci i osoby w podeszłym wieku
  • Lek może być podawany niezależnie od posiłków
Wskazanie Grupa wiekowa Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka docelowa Maksymalna dawka
Monoterapia padaczki Dorośli 25 mg/dobę (wieczorem) 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie 100-200 mg/dobę w 2 dawkach 500 mg/dobę
Dzieci >6 lat 0,5-1 mg/kg/dobę (wieczorem) 0,5-1 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie ~100 mg/dobę (~2 mg/kg/dobę) Nie określono
Terapia wspomagająca padaczki Dorośli 25-50 mg/dobę (wieczorem) 25-50 mg/dobę co 1-2 tygodnie 200-400 mg/dobę w 2 dawkach Nie określono
Dzieci ≥2 lat 25 mg/dobę lub 1-3 mg/kg/dobę (wieczorem) 1-3 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie 5-9 mg/kg/dobę w 2 dawkach Do 30 mg/kg/dobę
Profilaktyka migreny Dorośli 25 mg/dobę (wieczorem) 25 mg/dobę co tydzień 100 mg/dobę w 2 dawkach Do 200 mg/dobę
Zaburzenia czynności nerek Połowa zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej
Schyłkowa niewydolność nerek z hemodializą Dodatkowa dawka równa około połowie dawki dobowej, podawana w dawkach podzielonych na początku i po zakończeniu hemodializy

24

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl