podanie wielokrotne
Podanie wielokrotne to sposób aplikacji leku, w którym preparat podawany jest pacjentowi więcej niż jeden raz w określonym przedziale czasowym, zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Strategia ta jest powszechnie stosowana w przypadku wielu chorób przewlekłych oraz terapii, gdzie utrzymanie stałego stężenia leku w organizmie jest kluczowe dla efektywności leczenia.
W schematach podań wielokrotnych istotne znaczenie ma określenie właściwego odstępu między dawkami, który powinien uwzględniać farmakokinetykę substancji, w tym okres półtrwania leku. Podania mogą odbywać się w regularnych odstępach czasu (np. co 8, 12 czy 24 godziny) lub według bardziej złożonych harmonogramów, np. w przypadku cyklicznych terapii onkologicznych.
Podanie wielokrotne może dotyczyć różnych dróg aplikacji leków: doustnej, dożylnej, podskórnej, domięśniowej czy wziewnej. W porównaniu z podaniem jednorazowym, terapia wielokrotna często pozwala na zastosowanie mniejszych pojedynczych dawek leku, co może ograniczać ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalms Noc 385 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Kalms Noc, zawierającego wyciąg wodno-alkoholowy z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) w dawce 385 mg (odpowiadającej 1540-1925 mg surowca roślinnego, DER 4-5:1, etanol 60% V/V), wykazały niski profil toksyczności. Testy toksyczności ostrej oraz wielokrotnego podawania na modelach gryzoni potwierdziły bezpieczeństwo stosowania, a badania długoterminowe trwające od 4 do 8 tygodni umożliwiły ocenę bezpieczeństwa przewlekłego stosowania preparatu. Testy mutagenności metodą Amesa dla wyciągów suchych o DER 4-7:1 (etanol 40% V/V) oraz DER 3-6:1 (etanol 70% V/V) nie wykazały właściwości mutagennych, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka genotoksycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Copaxone 20 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 20 mg/ml, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo, obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi, jednak brak pełnych danych farmakokinetycznych u ludzi uniemożliwia precyzyjne określenie marginesów bezpieczeństwa w porównaniu do modeli zwierzęcych. W długoterminowych badaniach toksyczności u szczurów i małp obserwowano złogi kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych po podaniu przez co najmniej 6 miesięcy, choć w badaniu 2-letnim u szczurów zjawisko to nie było progresywne. U zwierząt uczulonych odnotowano reakcje anafilaktyczne, co sugeruje potencjalne ryzyko u predysponowanych pacjentów. Częste były także reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, zgodne z obserwacjami klinicznymi.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, Copaxone, farmakokinetyka, genotoksyczność, kłębuszki nerkowe, margines bezpieczeństwa, octan glatirameru, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie rozsiane, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, złogi kompleksów immunologicznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artigo 20 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne połączenia cynaryzyny (20 mg) i dimenhydraminy (40 mg) wykazały brak istotnych klinicznie odchyleń w parametrach histopatologicznych, biochemicznych i hematologicznych, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu wielokrotnym u ludzi. Ocena wpływu na płodność nie wykazała negatywnego oddziaływania obu składników na parametry reprodukcyjne. Badania rozwojowe wskazały na brak istotnego ryzyka teratogennego, choć w modelu szczura cynaryzyna wykazała wpływ na zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej noworodków, co wymaga dalszej uwagi przy interpretacji danych klinicznych.
badanie toksykologiczne, cynaryzyna i dimenhydramina, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, parametr biochemiczny, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie wielkości miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dotarem 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterowego (0,5 mmol/ml w postaci soli megluminowej, produkt DOTAREM) wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły klinicznie istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zalecanym dawkowaniem. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko odległych efektów mutagennych.
aberracja chromosomowa, diagnostyka obrazowa, efekt mutagenny, efekt toksyczny, kwas gadoterowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, sól megluminowa, środek kontrastowy, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezera 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Cezera, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonalnych, a obserwowane efekty były odwracalne i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Kompleksowe testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy in vivo) nie potwierdziły działania mutagennego lub genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, ocena farmakologiczna bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny substancji czynnej, nawet przy bardzo wysokich dawkach. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy dawkach do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiany konsystencji kału i zwiększone spożycie wody. Podawanie dożylne piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni nie wywołało działań niepożądanych u szczurów i psów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania postaci parenteralnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, lucetam, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, postać parenteralna leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, stosowanie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Karbetocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbetocyna, stosowana w dawce 100 mikrogramów/ml w produktach takich jak Carbetocin Mercapharm i Pabal, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksyczności po wielokrotnym podaniu, co jest istotne mimo jednorazowego stosowania klinicznego. Badania genotoksyczności potwierdziły brak wpływu na DNA, eliminując ryzyko mutacji i aberracji chromosomowych. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała reakcji zapalnych ani podrażnień w miejscu iniekcji, co potwierdza dobrą akceptowalność karbetocyny podawanej parenteralnie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, droga parenteralna, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, iniekcja, karbetocyna, karcynogenność, krwotok poporodowy, mutacja genetyczna, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, reakcja zapalna, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie genomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Sandoz 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu (cytrynian, dawka terapeutyczna 100 mg) wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksycznych efektów na narządy wewnętrzne ani nie wpływało negatywnie na parametry biochemiczne i hematologiczne. Badania genotoksyczności, przeprowadzone metodami in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego syldenafilu, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, cytrynian syldenafilu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, podanie wielokrotne, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji - Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek cynku, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil czy Pudroderm, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, klasyfikowaną jako praktycznie nietoksyczną według Hodge’a i Stemera. Objawy toksyczności obserwowano jedynie po podaniu wziewnym, manifestujące się kaszlem i dusznością. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności po doustnym podaniu wielokrotnym, jednak badania farmakologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W badaniach in vitro wykazano fotomutagenność tlenku cynku, prawdopodobnie związaną z generowaniem wolnych rodników pod wpływem UV, niemniej jednak kompleksowe analizy genotoksyczności nie potwierdzają ryzyka mutagennego przy stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego w badaniach konwencjonalnych.
badania farmakologiczne, badania farmakologiczne i toksykologiczne, chlorek cynku, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, keratyna naskórka, octan cynku, podanie wielokrotne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, siarczan cynku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, undecylenian cynku, urodzeniowa masa ciała, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenia oddychania - Leksykon substancji czynnych
Siarczan wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan wapnia półwodny (Calcii sulfas hemihydricus) jest składnikiem aktywnym preparatu Padma 28 Formuła, występującym w dawce 20 mg na kapsułkę twardą. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego tej substancji w kontekście stosowania u ludzi. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych związanych z obecnością siarczanu wapnia w preparacie.
Pomimo pozytywnych wyników dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej oraz genotoksyczności, istnieje istotna luka w danych przedklinicznych dotyczących wpływu siarczanu wapnia półwodnego na rozrodczość i rozwój potomstwa. Brak specyficznych badań w tym zakresie ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście potencjalnego stosowania preparatu u kobiet w ciąży. W związku z tym, mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, zaleca się ostrożność i dalsze badania w celu uzupełnienia tych braków.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, kobieta w ciąży, Padma 28 Formuła, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, siarczan wapnia półwodny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mydocalm forte 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mydocalm Forte, obejmują konwencjonalne badania farmakologiczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na funkcje reprodukcyjne. Wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach przedklinicznych dawki toksyczne wynosiły 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 250 mg/kg u królików, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy standardowym stosowaniu leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, funkcja reprodukcyjna, Mydocalm Forte, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolperyzon chlorowodorek - Leksykon substancji czynnych
Cisatrakurium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cisatrakurium wskazują na korzystny profil toksykologiczny tej substancji. Badania toksyczności ostrej były utrudnione ze względu na mechanizm działania miorelaksacyjnego, jednak badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przez 3 tygodnie na psach i małpach nie wykazały specyficznych objawów toksycznych. Przedawkowanie cisatrakurium wiąże się głównie z przedłużonym blokiem nerwowo-mięśniowym. Ocena mutagenności obejmowała testy in vitro i in vivo: brak działania mutagennego w testach mikrobiologicznych do 5000 μg/płytkę, brak aberracji chromosomalnych przy dawkach do 4 mg/kg s.c. u szczurów, natomiast wykazano mutagenność in vitro w stężeniach ≥40 μg/ml na komórkach mysich. Ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie kliniczne, pojedynczy pozytywny wynik in vitro ma ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie toksyczności, blok nerwowo-mięśniowy, cisatrakurium, działanie miorelaksacyjne, działanie mutagenne, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa substancji, przedawkowanie produktu leczniczego, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Głóg – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Głóg (Crataegus spp.) wykazuje niski potencjał toksyczny na podstawie dostępnych badań przedklinicznych, w tym testu Amesa, który nie wykazał mutagenności wodno-alkoholowego wyciągu z kwiatostanu o zawartości 18,75% oligomerycznych procyjanidyn. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak efektów teratogennych oraz toksycznych w dawce do 1,6 g/kg, zarówno w okresie okołoporodowym, jak i poporodowym, bez negatywnego wpływu na płodność generacji F1. Mimo to, dla większości preparatów leczniczych zawierających głóg, takich jak Cardiol C, Cravisol czy Neocardina, nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, mutagenności ani karcynogenności, a ich bezpieczeństwo opiera się głównie na wieloletniej tradycji stosowania i doświadczeniu klinicznym.
5-metoksypsoralen, 8-metoksypsoralen, aglikony flawonoidowe, badanie mutagenności, chromatydy siostrzane, dane toksykologiczne, działanie fotokancerogenne, działanie fototoksyczne, efekt teratogenny, furanokumaryny, genotoksyczność, głóg, karcynogenność, korzeń arcydzięgla, kwercetyna, kwiatostan głogu, niska toksyczność, oligomeryczne procyjanidyny, ostra reakcja skórna, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał karcynogenny, promieniowanie UV, test Amesa, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, wyciąg wodno-alkoholowy, wyciąg z głogu