Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dexamethasone Zentiva 8 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dexamethasone Zentiva

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania deksametazonu obejmują ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjalnej genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Dane te dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed zastosowaniem go u ludzi.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej deksametazonu wykazały wysokie wartości dawki śmiertelnej LD50 po podaniu pojedynczej dawki. W ciągu pierwszych 7 dni obserwacji LD50 dla deksametazonu wynosi 16 g/kg u myszy oraz ponad 3 g/kg u szczurów. W przypadku jednorazowego podania podskórnego, LD50 przekracza 700 mg/kg u myszy oraz wynosi około 120 mg/kg u szczurów w okresie 7-dniowym.²

Istotne jest, że wartości LD50 zmniejszały się w trakcie 21-dniowego okresu obserwacji. Zjawisko to interpretuje się jako konsekwencję ciężkich chorób infekcyjnych, które wystąpiły w wyniku immunosupresji hormonalnej wywołanej przez deksametazon.³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W dostępnej literaturze brakuje szczegółowych danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Nie zostały dokładnie opisane objawy zatrucia związanego z glikokortykosteroidami. Na podstawie danych klinicznych można jednak przewidywać, że podczas długotrwałego leczenia z zastosowaniem dawek przekraczających 1,5 mg/dobę należy spodziewać się wystąpienia znaczących działań niepożądanych.⁴

Potencjalna genotoksyczność i rakotwórczość

Dostępne wyniki badań przeprowadzonych z zastosowaniem glikokortykosteroidów, w tym deksametazonu, nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. Brak również dowodów na potencjalne działanie rakotwórcze deksametazonu w dostępnych badaniach przedklinicznych.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania na zwierzętach wykazały teratogenne działanie deksametazonu i innych glikokortykosteroidów. Rozszczep podniebienia obserwowano u różnych gatunków zwierząt, w tym u:⁶

• szczurów
• myszy
• chomików
• królików
• psów
• naczelnych

Interesujące jest, że efektu tego nie zaobserwowano u koni i owiec, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w podatności na teratogenne działanie glikokortykosteroidów.⁷

W niektórych przypadkach obserwowane wady rozwojowe występowały łącznie z wadami ośrodkowego układu nerwowego i serca. Szczególnie istotne jest, że u naczelnych zaobserwowano wyraźny wpływ deksametazonu na rozwój mózgu po ekspozycji na lek. Ponadto, deksametazon może powodować opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu.⁸

Istotne jest, że wszystkie wymienione skutki embryotoksyczne i teratogenne obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dużych dawek deksametazonu, znacznie przekraczających dawki stosowane w terapii u ludzi.⁹