Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol
Ambroksol chlorowodorek wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po wielokrotnym podaniu doustnym i dożylnym w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie, doustnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni, doustnie), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni, doustnie) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie, doustnie). W badaniach dożylnych NOAEL wynosił 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów (4 tygodnie). Nie stwierdzono narządów docelowych dla toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego, teratogennego ani mutagennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa, aberracji chromosomów) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy). Długoterminowe badania na myszach i szczurach (odpowiednio do 105 i 116 tygodni) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 800 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania ambroksolu
Ambroksol, substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu chorób układu oddechowego, została poddana licznym badaniom przedklinicznym mającym na celu ocenę jej bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjalnego działania mutagennego oraz rakotwórczego tej substancji.1
Toksyczność ostra
Badania przedkliniczne wykazały, że chlorowodorek ambroksolu charakteryzuje się niskim wskaźnikiem toksyczności ostrej, co świadczy o jego relatywnie dobrym profilu bezpieczeństwa w przypadku jednorazowego podania substancji.2 W badaniach nad toksycznością ostrą przeprowadzanych na zwierzętach nie ujawniono szczególnych właściwości toksycznych tej substancji.3
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Podanie doustne
W badaniach toksyczności po wielokrotnym, doustnym podaniu ambroksolu zaobserwowano brak działań niepożądanych (poziom NOAEL – ang. no-observed adverse effect level) przy następujących dawkach:45
- 150 mg/kg mc./dobę u myszy (przez 4 tygodnie)
- 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (przez 52 i 78 tygodni)
- 40 mg/kg mc./dobę u królików (przez 26 tygodni)
- 10 mg/kg mc./dobę u psów (przez 52 tygodnie)
6
W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono toksycznego działania substancji w narządach docelowych. Nie ustalono narządów docelowych dla toksycznego działania ambroksolu, co oznacza, że substancja ta nie wykazuje selektywnej toksyczności wobec konkretnych organów.78
Podanie dożylne
Trwające cztery tygodnie badania toksyczności ambroksolu chlorowodorku podawanego w 3-godzinnej infuzji dożylnej na dobę wykazały brak ciężkich miejscowych i ogólnoustrojowych działań toksycznych, w tym zmian histopatologicznych, u następujących grup badanych:9
- szczurów (w dawkach 4, 16 i 64 mg/kg mc./dobę)
- psów (w dawkach 45, 90 i 120 mg/kg mc./dobę)
10
Co istotne, wszystkie zaobserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.11
Toksyczny wpływ na reprodukcję
Działanie embriotoksyczne i teratogenne
Badania przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych nie wykazały embriotoksycznego ani teratogennego działania ambroksolu chlorowodorku podawanego doustnie w następujących dawkach:12
- do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów
- do 200 mg/kg mc./dobę u królików
13
Wpływ na płodność
Badania wykazały, że ambroksol chlorowodorek podawany w dawkach do 500 mg/kg mc./dobę nie powodował zaburzeń płodności samic i samców szczurów.1415
Rozwój około- i pourodzeniowy
W badaniach dotyczących wpływu na około- i pourodzeniowy rozwój szczurów ustalono, że największa dawka, po podaniu której nie obserwowano żadnego działania niepożądanego (NOAEL), wynosiła 50 mg/kg mc./dobę.16
Ambroksolu chlorowodorek w dawce 500 mg/kg mc./dobę wykazywał nieznaczną toksyczność dla samic szczurów i ich potomstwa, na co wskazywał:17
- opóźniony przyrost masy ciała
- zmniejszona liczebność miotu
18
Badania genotoksyczności
Przeprowadzone badania genotoksyczności zarówno in vitro jak i in vivo nie wykazały mutagennego działania ambroksolu chlorowodorku:19
- Testy in vitro:
- test Amesa
- test aberracji chromosomów (w limfocytach ludzkich)
- Testy in vivo:
- test mikrojądrowy u myszy (w szpiku kostnym)
20
Działanie rakotwórcze
Długoterminowe badania nie wykazały rakotwórczego działania ambroksolu chlorowodorku podawanego w pożywieniu:21
- przez 105 tygodni myszom (w dawkach 50, 200 i 800 mg/kg mc./dobę)
- przez 116 tygodni szczurom (w dawkach 65, 250 i 1000 mg/kg mc./dobę)
22
Dodatkowe dane bezpieczeństwa
Warto odnotować, że w przypadku preparatu AmbroHEXAL prowadzono dodatkowe badania bezpieczeństwa związane z potencjalnym rozkładem substancji czynnej. Rozcieńczenie roztworu do wstrzykiwań AmbroHEXAL w 5% roztworze glukozy może spowodować powstanie produktu rozkładu chlorowodorku trans-4-(6,8-dibromo-1,4-dihydrochinazolino-3(2H)-yl)cykloheksanolu. Zawartość tego związku w roztworze do wstrzykiwań po 6 godzinach wynosiła do 5,6%. Dodatkowe badanie toksykologiczne powstałego związku nie wykazało jego działania genotoksycznego. Trwające 4 tygodnie badania na szczurach z zastosowaniem dawki wielokrotnej nie wykazały toksyczności przy ekspozycji odpowiadającej 5,8% zawartości produktu rozkładu w roztworze, maksymalnej możliwej dla człowieka ekspozycji, która może wystąpić przy zalecanym dawkowaniu ambroksolu chlorowodorku.23
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Przeprowadzone badania przedkliniczne dostarczają kompleksowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ambroksolu. Badania wskazują na niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po podaniu wielokrotnym zarówno doustnym jak i dożylnym w odpowiednich dawkach.24
Nie wykazano działania embriotoksycznego, teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego ambroksolu, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa tej substancji czynnej w kontekście długoterminowego stosowania.25
Pewne zastrzeżenia mogą dotyczyć jedynie stosowania bardzo wysokich dawek (500 mg/kg mc./dobę), które wykazywały nieznaczną toksyczność w badaniach reprodukcyjnych, objawiającą się głównie spowolnieniem wzrostu i zmniejszoną liczebnością miotu. Dawki terapeutyczne stosowane u ludzi są jednak wielokrotnie niższe od tych, które wywołują wspomniane efekty u zwierząt laboratoryjnych.26
| Gatunek | Czas trwania badania | Dawka NOAEL | Droga podania |
|---|---|---|---|
| Mysz | 4 tygodnie | 150 mg/kg mc./dobę | doustna |
| Szczur | 52-78 tygodni | 50 mg/kg mc./dobę | doustna |
| Królik | 26 tygodni | 40 mg/kg mc./dobę | doustna |
| Pies | 52 tygodnie | 10 mg/kg mc./dobę | doustna |
| Szczur | 4 tygodnie | 64 mg/kg mc./dobę | dożylna |
| Pies | 4 tygodnie | 120 mg/kg mc./dobę | dożylna |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania