toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas ibandronowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas ibandronowy, stosowany głównie w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, w okresie laktacji oraz u kobiet w wieku rozrodczym. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, a badania na modelach zwierzęcych (szczurach) wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Ponadto, kwas ibandronowy może przenikać do mleka matki, co stwarza potencjalne ryzyko dla niemowląt, dlatego preparaty zawierające tę substancję są przeciwwskazane podczas karmienia piersią. Lekarz powinien bezwzględnie wykluczyć stosowanie kwasu ibandronowego u pacjentek w ciąży oraz rozważyć alternatywne metody leczenia u kobiet w wieku rozrodczym.
Dane dotyczące wpływu kwasu ibandronowego na płodność u ludzi są ograniczone, jednak badania na szczurach wykazały zmniejszenie płodności zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, szczególnie przy dużych dawkach dobowych. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjentki, że preparaty z kwasem ibandronowym są przeznaczone wyłącznie dla kobiet po menopauzie, a stosowanie ich w okresie ciąży i laktacji jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka karmionego piersią. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet karmiących należy zalecić przerwanie karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Holsten 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wardenafilu w dawkach 5, 10 oraz 20 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa leku Vardenafil Holsten. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy ani układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian toksykologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dłuższym okresie. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym Salviasept, jednak jego bezpieczeństwo jest ograniczone przez obecność tujonu, substancji o działaniu neurotoksycznym. Zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o niskiej zawartości tujonu oraz ograniczenie terapii do maksymalnie 2 tygodni, przy czym dopuszczalne dzienne spożycie tujonu wynosi 5,0 mg na osobę. Dłuższe stosowanie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Istotnym ograniczeniem jest brak kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności olejku szałwiowego, co wymaga ostrożności w jego stosowaniu, zwłaszcza u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
anetol, Bacillus subtilis, badanie toksykologiczne, chemotyp szałwii, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie mutagenne, działanie niepożądane, estragol, eugenol, genotoksyczność, kancerogenność, mentol, neurotoksyczność, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, olejek z mięty pieprzowej, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prismasol 4 mmol/l
Prismasol 4 mmol/l potasu to roztwór do hemodializy i hemofiltracji, którego składniki odpowiadają naturalnym komponentom osocza ludzkiego, co zapewnia jego wysokie bezpieczeństwo kliniczne. Po odtworzeniu roztwór zawiera jony wapnia (1,75 mmol/l), magnezu (0,5 mmol/l), sodu (140 mmol/l), potasu (4 mmol/l), chlorków (113,5 mmol/l), mleczanu (3 mmol/l), wodorowęglanów (32 mmol/l) oraz glukozę (6,1 mmol/l). Stężenia te są zbliżone do wartości fizjologicznych, a osmolarność roztworu wynosi 301 mOsm/l przy pH 7,0–8,5, co minimalizuje ryzyko efektów toksycznych podczas stosowania terapeutycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (lek Corsib), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało specyficznych objawów toksyczności, a badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zatem korzystny, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy standardowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, malformacja strukturalna, opóźniony wzrost wewnątrzmaciczny, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vancomycin-MIP 1000 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku wankomycyny, stosowanego w formach Vancomycin-MIP 500 mg (500 000 j.m.) oraz 1000 mg (1 000 000 j.m.), wykazały brak działania mutagennego w testach genotoksyczności. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego tego antybiotyku glikopeptydowego. W badaniach teratogennych, przeprowadzonych na szczurach (dawki do 200 mg/kg mc.) oraz królikach (dawki do 120 mg/kg mc.), nie zaobserwowano wad rozwojowych płodu, co wskazuje na niskie ryzyko teratogenności podczas ekspozycji w okresie organogenezy.
antybiotyk glikopeptydowy, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chlorowodorek wankomycyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz nowotworowy, mutacja genetyczna, okres okołoporodowy, okres poporodowy, organogeneza, płodność samca, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, teratogenność, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, Vancomycin-MIP, wada rozwojowa płodu, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Microlax 4,465 g + 0,0645 g + 0,45 g
Produkt leczniczy Microlax, zawierający sorbitol ciekły (4,465 g/5 ml), sodu cytrynian (0,45 g/5 ml) oraz sodu laurylosulfooctan 70% (0,0645 g/5 ml), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach wielokrotnego podawania u psów wykazano jedynie nieznaczne działanie toksyczne przy podaniu doodbytniczym. Dożylne podanie roztworu cytrynianu w dawce 1,33 mmol/kg/h powodowało spadek ciśnienia tętniczego i wydłużenie odstępu QT, co wiązało się z chelatacją jonów Ca²⁺, jednak dawka tolerowana u psów wynosiła 0,33 mmol/kg/h. Ze względu na sposób dawkowania Microlax, ryzyko kliniczne związane z chelatacją jonów wapniowych jest minimalne. Składniki wykazują niską toksyczność po wielokrotnym podaniu doustnym, przy czym sodu cytrynian był bezpieczny nawet do 1500 mg/kg/dobę, sodu laurylosulfooctan do 75 mg/kg/dobę, a sorbitol dobrze tolerowany w badaniach na szczurach.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chelatacja cytrynianu, chelatacja wapnia, ciśnienie tętnicze, cytrynian sodu, genotoksyczność, jon wapniowy, kancerogenność, laurylosiarczan sodu, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ertapenem AptaPharma 1 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ertapenemu obejmowała standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W testach toksyczności wielokrotnego podania na modelach zwierzęcych zaobserwowano jedynie zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych u szczurów przy dużych dawkach, co jednak nie zostało uznane za klinicznie istotne. Testy genotoksyczności, w tym prawdopodobnie test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego ertapenemu. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy i pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie toksyczności, ertapenem, genotoksyczność, granulocyt obojętnochłonny, infekcja bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polinail 80 mg/g
Produkt leczniczy Polinail (80 mg/g, lakier do paznokci) zawierający cyklopiroks przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych przy dawkach doustnych do 10 mg/kg mc. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, a testy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie potwierdziły działania rakotwórczego. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie zaobserwowano toksycznego wpływu na zarodek i płód, choć u królików przy dawce 5 mg/ml odnotowano zmniejszenie wskaźnika płodności, co może sugerować ryzyko przy wyższych dawkach. Brak jest danych dotyczących długotrwałego wpływu na potomstwo.
aberracja chromosomowa, alkohol cetostearylowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyklopiroks, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, lakier leczniczy, pochodna chitozanu, postać farmaceutyczna, potencjał alergizujący, reakcja krzyżowa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, tropomiozyna, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxone TZF 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu, substancji czynnej produktu Ceftriaxone TZF, wykazały specyficzne działanie na układ żółciowy, szczególnie przy podawaniu wysokich dawek soli wapniowej u psów i małp, co skutkowało powstawaniem złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym. Zjawisko to było jednak odwracalne po zaprzestaniu terapii. Badania nie wykazały toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze ani genotoksycznego działania, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości ceftriaksonu, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apap Noc 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego APAP Noc, zawierającego 500 mg paracetamolu oraz 25 mg difenhydraminy chlorowodorku, opierają się głównie na analizie literaturowej, gdyż nie przeprowadzono pełnego zakresu badań przedklinicznych zgodnych z najnowszymi standardami. W szczególności brakuje kompleksowych badań oceniających toksyczny wpływ paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa. Podobnie, dane dotyczące difenhydraminy chlorowodorku są ograniczone. Mimo to, dostępne informacje nie wskazują na istotne ryzyko toksyczności ogólnej, genotoksyczności, kancerogenności ani negatywnego wpływu na rozrodczość dla obu składników preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin hameln 150 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny, w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 150 mg/ml, wykazały brak potencjału genotoksycznego, potwierdzone negatywnymi wynikami testu mikrojądrowego u szczurów oraz testu Amesa. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) wykazały, że klindamycyna nie wywołuje toksyczności rozwojowej ani nie wpływa negatywnie na płodność przy dawkach nietoksycznych dla organizmu matczynego. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną, co wskazuje na brak specyficznego działania teratogennego substancji.
działanie rakotwórcze, fosforan klindamycyny, genotoksyczność, infuzja, karcynogeneza, klindamycyna, mutacja powrotna, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zelsiglat 200 mg
Lek Zelsiglat zawiera celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2 z grupy NLPZ, dostępny w kapsułkach 100 mg i 200 mg. Ze względu na mechanizm hamowania syntezy prostaglandyn, celekoksyb może negatywnie wpływać na płodność kobiet, opóźniając lub uniemożliwiając pękanie pęcherzyków Graffa, co może prowadzić do odwracalnej niepłodności. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży, gdyż badania przedkliniczne na szczurach i królikach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym wady rozwojowe płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko samoistnego poronienia przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie celekoksybu w III trymestrze, gdyż może powodować atonię macicy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego oraz zaburzenia czynności nerek płodu, prowadzące do małowodzia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, lek należy natychmiast odstawić.
atonia macicy, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, kapsułka twarda, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niepłodność odwracalna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pęcherzyk Graffa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, samoistne poronienie, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek płodu, zmniejszenie płynu owodniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Lawendy –
Zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC oraz jej nowelizacjami, dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych zawierających Lavandula angustifolia Mill., flos, nie jest wymagane przeprowadzanie szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, o ile nie są one niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania. Produkt leczniczy Kwiat lawendy, zawierający 1 g Lavandula angustifolia Mill. na 1 g preparatu, nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych w zakresie toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak tych danych wynika z uproszczonej procedury rejestracyjnej przewidzianej dla tradycyjnych produktów roślinnych, które opierają swoje bezpieczeństwo na długotrwałym doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, lawenda wąskolistna, okres okołoporodowy, płodność, potencjał rakotwórczy, procedura rejestracyjna, produkt leczniczy, rozwój płodu, sygnał bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aflegan 7,5 mg/ml
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań Aflegan (7,5 mg/ml) wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy, 50 mg/kg mc./dobę u szczurów, 40 mg/kg mc./dobę u królików oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów. Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie zaburzały płodności. NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego u szczurów ustalono na poziomie 50 mg/kg mc./dobę, natomiast dawka 500 mg/kg mc./dobę wywołała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną liczebnością miotu.
aberracja chromosomów, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, infuzja dożylna, narząd docelowy, NOAEL, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, rozwój okołourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cirrus Duo 5 mg + 120 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Cirrus Duo, zawierającego 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku, wykazały brak istotnych działań toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U szczurów nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach ≥30 mg/kg mc./dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi), a u małp gatunku Cynomolgus przy dawkach 40 mg/kg mc./dobę (11-krotnie wyższych). Ekspozycja ogólnoustrojowa różniła się między gatunkami, z większą u małp i mniejszą u szczurów w porównaniu do ludzi. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak toksyczności przy dawce 40 mg/kg mc./dobę, jednak ze względu na niską ekspozycję ogólnoustrojową wyniki te nie mogą być w pełni ekstrapolowane na kobiety w ciąży i karmiące piersią. Ponadto, doustne dawki do 160 mg/kg mc./dobę (stosunek 1:24 cetyryzyna:pseudoefedryna) nie wpływały negatywnie na płodność samców i samic oraz nie oddziaływały niekorzystnie na rozwój zarodka, płodu i potomstwa.
cetyryzyna dichlorowodorek, ciąża, Cirrus Duo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, płodność, potencjał mutagenny i rakotwórczy, pseudoefedryna chlorowodorek, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxynador 20 mg + 10 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących kombinacji oksykodonu chlorowodorku i naloksonu chlorowodorku wskazuje na brak kompleksowych badań nad toksycznym wpływem na rozrodczość tej specyficznej kombinacji. Badania oksykodonu wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz brak indukcji wad rozwojowych u szczurów i królików przy dawkach odpowiednio do 8 mg/kg i 125 mg/kg masy ciała. W dawce 6 mg/kg/dobę odnotowano zmniejszenie masy ciała potomstwa F1 oraz ciężarnych samic, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg masy ciała. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego, choć przy tych wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych, związanych z toksycznością u matek.
dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, NOAEL, nowotwór, oksykodon i nalokson, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomu, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Avamina SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg, 1000 mg), obejmująca badania farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a obserwowane działania pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe) oraz badania karcynogenności na gryzoniach potwierdziły brak działania mutagennego, klastogennego i karcynogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Liście brzozy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liście brzozy (Betula pendula Roth, Betula pubescens Ehrh., folium) są składnikiem preparatów złożonych, np. Fitolizyny, gdzie stanowią 10,0 części wyciągu. Pomimo tradycyjnego, długotrwałego stosowania, brak jest kompleksowych przedklinicznych danych farmakologicznych i toksykologicznych, w tym badań na modelach zwierzęcych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego liści brzozy. Nie przeprowadzono również odpowiednich testów oceniających bezpieczeństwo tych surowców zgodnie z aktualnymi standardami metodologicznymi. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC i jej zmianami, dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, takich jak preparaty zawierające liście brzozy, szczegółowe dane przedkliniczne nie są obligatoryjne, o ile nie są niezbędne do oceny bezpieczeństwa stosowania produktu.
badanie toksykologiczne, Betula pendula, Betula pubescens, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, Fitolizyna, genotoksyczność, liść brzozy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat ziołowy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 15 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi, poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz zwiększoną częstością wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania w ciąży.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt krwotoczny, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, narząd docelowy, plamka wątrobowa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benserazyd, stosowany w połączeniu z lewodopą w leczeniu choroby Parkinsona (preparaty Xevoben, Xevoben XR), wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność zależną od dawki. U szczurów podawanie kombinacji doustnie powodowało zmiany szkieletowe związane z niezarośnięciem chrząstek nasadowych, obserwowane wyłącznie u zwierząt w fazie wzrostu. U psów duże dawki lewodopy z benserazydem indukowały hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczenie wątroby, wydłużenie czasu protrombinowego) oraz zmniejszenie ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym. Test Amesa nie wykazał mutagenności obu substancji, jednak brak jest rozszerzonych badań genotoksyczności i standardowych badań rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania benserazydu.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, benserazyd, choroba Parkinsona, chrząstka nasadowa, czas protrombinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lewodopa, mutacja genetyczna, organogeneza, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka krwiotwórcza, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie DNA, zgon wewnątrzmaciczny, zwyrodnienie kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B, dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (Fungizone, 50 mg), jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych. Jednakże, dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, mutagenny ani wpływ na reprodukcję. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych dotyczących karcynogenności, a także testów genotoksyczności takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy. Ponadto, nie wykonano badań oceniających wpływ amfoterycyny B na płodność samców i samic zwierząt doświadczalnych, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Adamed 100 mg
Stosowanie sytagliptyny (Sitagliptin Adamed), inhibitora DPP-4, w okresie ciąży jest przeciwwskazane ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz toksyczny wpływ na reprodukcję wykazany w badaniach przedklinicznych na zwierzętach przy wysokich dawkach. Potencjalne ryzyko dla płodu ludzkiego nie zostało w pełni poznane, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności i rekomenduje unikanie terapii tym lekiem u kobiet ciężarnych. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz natychmiastowe zgłoszenie lekarzowi podejrzenia lub potwierdzenia ciąży podczas leczenia sytagliptyną. Wskazane jest rozważenie zmiany terapii na leki o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa w ciąży zgodnie z aktualnymi wytycznymi diabetologicznymi.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek cytryny zwyczajnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej mieszaniny rektyfikowanych olejków eterycznych zawierającej olejek cytryny zwyczajnej (Citrus limon L. aetheroleum), stosowanej w produkcie leczniczym Respero Myrtol, nie wykazały istotnych histopatologicznych zmian toksycznych u szczurów i psów po 26 tygodniach podawania. Wysokie dawki destylatu powodowały zmniejszenie aktywności ośrodkowego układu nerwowego oraz układu ruchu, co jest prawdopodobnie efektem niespecyficznego działania na błony komórkowe, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Dodatkowo zaobserwowano zwiększony przepływ krwi przez nerki i wzrost szybkości przesączania kłębuszkowego, co tłumaczy działanie moczopędne preparatu, a także zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego i produkcji soku żołądkowego, choć mechanizm tego ostatniego pozostaje nie do końca wyjaśniony.
badanie histopatologiczne, cyneol, działanie moczopędne, działanie teratogenne, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, olejek cytryny zwyczajnej, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka, przenikanie przez łożysko, przesączanie kłębuszkowe, sok żołądkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ ruchu, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rumianek fix –
Produkt leczniczy RUMIANEK FIX zawiera 1,5 g kwiatu rumianku (Matricaria recutita L., flos) w saszetkach do zaparzania. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują kompleksowych badań toksykologicznych, w tym standardowych testów oceniających potencjalne zagrożenia związane z długotrwałym stosowaniem. Nie przeprowadzono również badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności, co oznacza brak systematycznej oceny wpływu na funkcje rozrodcze, materiał genetyczny komórek oraz potencjał wywoływania zmian nowotworowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 800 mcg
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy genotoksyczności oraz dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów i testy na transgenicznych myszach Tg.AC, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka ani potencjału mutagennego czy onkogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono niepokojących efektów, a toksyczność rozwojowa u szczurów i królików nie wykazała wad rozwojowych przy ekspozycji w okresie organogenezy. Warto jednak podkreślić, że w badaniach rakotwórczości zaobserwowano zmiany histologiczne w mózgu szczurów przy dużych dawkach, których znaczenie kliniczne pozostaje nieznane i wymaga dalszej analizy.
badanie rakotwórczości, ciąża, cytrynian fentanylu, działanie klastogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, genotoksyczność, laktacja, opioidowy lek przeciwbólowy, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny mózgu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wskaźnik przeżycia potomstwa, wydzielanie mleka, zaburzenie odruchów, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betafact 1000 IU 1000 j.m./fiolkę
Produkt leczniczy Betafact zawiera ludzki czynnik krzepnięcia IX, będący naturalnym składnikiem osocza, wykazujący identyczne właściwości jak endogenny czynnik IX. Badania przedkliniczne, w tym test Amesa, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego białka. W modelu zwierzęcym (króliki) produkt charakteryzował się dobrą tolerancją miejscową po dożylnym podaniu, a także przy niezamierzonym podaniu poza światło naczynia lub dotętniczym, co wskazuje na ograniczone ryzyko miejscowych działań niepożądanych. Produkt jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 50 j.m./ml i aktywności swoistej około 110 j.m./mg białka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1,5 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniły istotnych zagrożeń. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach nie potwierdziły działania karcynogennego, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wskazała na toksyczne oddziaływanie na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt nefrotoksyczny, funkcja rozrodcza, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefron, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 5 mg
Midazolam, będący benzodiazepiną stosowaną w formie roztworu do podawania doustnego, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w pierwszych dwóch trymestrach ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak ryzyko aspiracji u matki, niemiarowa czynność serca u płodu oraz obniżone napięcie mięśniowe, słaby odruch ssania, hipotermia i depresja oddechowa u noworodka. Midazolam przenika do mleka matki w ilości około 0,6% dawki przyjętej przez matkę, co wymaga rozważenia korzyści i ryzyka przy wielokrotnym stosowaniu leku w okresie laktacji. W przypadku jednorazowego podania przerwanie karmienia piersią zwykle nie jest konieczne.
amnezja, aspiracja płynów, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie teratogenne, flumazenil, hipotermia, hipotonia, hipotonia mięśniowa, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie leków do mleka, sedacja, śpiączka, splątanie umysłowe, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie odruchu ssania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan, zawierający 10 mg/ml propofolu w emulsji do wstrzykiwań, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności medycznej, ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalną toksyczność propofolu wykazaną w badaniach na zwierzętach. Propofol przenika przez łożysko i może wywołać u noworodka poważne skutki uboczne, takie jak niewydolność krążenia i/lub oddychania, co ogranicza jego zastosowanie w anestezjologii położniczej do przypadków, gdy jest to absolutnie konieczne. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o ryzyku oraz rozważyć alternatywne metody znieczulenia.
anestezjologia położnicza, dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, metody znieczulenia, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, olej sojowy oczyszczony, propofol, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, przerwanie ciąży, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda pacjenta, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxaliplatin Kalceks 5 mg/ml
Badania przedkliniczne oksaliplatyny przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały toksyczność leku przede wszystkim na szpik kostny, przewód pokarmowy, nerki, jądra, układ nerwowy oraz serce. Szczególną uwagę zwrócono na kardiotoksyczność, która wystąpiła jedynie u psów przy dawce 150 mg/m², prowadząc do zaburzeń elektrofizjologicznych i migotania komór, co nie zostało zaobserwowane u ludzi. Neurotoksyczność związana jest z interakcją oksaliplatyny z kanałami sodowymi zależnymi od potencjału błonowego w neuronach czuciowych szczurów, co tłumaczy ostre objawy zaburzeń czucia w praktyce klinicznej. Ponadto, oksaliplatyna wykazuje właściwości mutagenne i klastogenne, co wskazuje na potencjalne ryzyko kancerogenności, choć formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
kanał sodowy, kancerogeneza, kardiotoksyczność, klastogen, lek cytotoksyczny, migotanie komór, mutacja genetyczna, mutagen, neuron czuciowy, neurotoksyczność, oksaliplatyna, pochodna platyny, przewód pokarmowy, szpik kostny, teratogen, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, uszkodzenie chromosomu, zaburzenia elektrofizjologiczne, związek platyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml (roztwór do infuzji) opierała się na standardowych badaniach farmakologicznych i toksykologicznych. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Ponadto, standardowe badania dotyczące potencjału rakotwórczego nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, embriogeneza, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, infuzja, noradrenalina, noradrenaliny winian, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gancyklowir wykazuje istotne działanie mutagenne, klastogenne oraz rakotwórcze potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych i komórkowych. Mutagenność stwierdzono w testach na komórkach chłoniaka myszy przy dawce 7500-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów stosujących Virgan, natomiast działanie klastogenne potwierdzono w teście mikrojąderkowym u myszy przy dawce dożylnej 50 mg/kg, co odpowiada 15000-krotnie wyższemu stężeniu w osoczu niż u ludzi. Długotrwała ekspozycja doustna myszy na dawkę 20 mg/kg (50-krotnie wyższą niż u pacjentów) wykazała działanie rakotwórcze. Ponadto gancyklowir wykazuje toksyczność na układ rozrodczy, powodując zaburzenia płodności i teratogenność u zwierząt, z hamowaniem czynności gonad przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (od 12- do 3000-krotnych). U samców myszy obserwowano zaburzenia rozrodczości przy dawce 60-krotnie wyższej, a u królików teratogenność przy dawce 100-krotnie wyższej niż u pacjentów stosujących Virgan.
badanie genotoksyczności, czynnik rakotwórczy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, gancyklowir, komórki chłoniaka myszy, mutagenność, potencjał mutagenny, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy męski, układ rozrodczy żeński, zaburzenie płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atacand 16 mg
Kandesartan cyleksetylu, substancja czynna leku Atacand, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak toksyczności układowej przy dawkach terapeutycznych, jednak w dużych dawkach obserwowano istotne zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz patologiczne zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, rozstrzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany te są prawdopodobnie wtórne do hipotensyjnego działania kandesartanu, które zaburza przepływ nerkowy. Ponadto, lek powoduje rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, jednak w dawkach terapeutycznych u ludzi nie ma to istotnego znaczenia klinicznego. U młodych szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała i serca, przy ekspozycji na dawki 10 mg/kg, które odpowiadają 7-78-krotnie wyższym poziomom niż u dzieci leczonych dawkami terapeutycznymi (0,2 mg/kg u dzieci 1-6 lat oraz 16 mg u dzieci 6-17 lat). Brak określenia NOEL uniemożliwia precyzyjną ocenę marginesu bezpieczeństwa tych efektów.
czynność nerek, dawka terapeutyczna, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, efekt hipotensyjny, kandesartan cyleksetylu, komórka aparatu przykłębuszkowego, liczba erytrocytów, masa serca, nieprawidłowość układowa, nieprawidłowy rozwój nerek, parametr hematologiczny, parametr krwinek czerwonych, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, rozrost komórek, rozstrzeń kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny w osoczu, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na narządy docelowe, toksyczny wpływ na płód, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczek zasadochłonny, wartość hematokrytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono niekorzystnych zmian. U szczurów obserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58-krotnym. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego u myszy, a zwiększona częstość nowotworów wątroby u szczurów pojawiła się tylko przy ekspozycji >58-krotnej i była powiązana z hepatotoksycznością, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
Analizy wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym zaobserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność u królików, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy dawkach terapeutycznych. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów z wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, sytagliptyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z szerokim marginesem terapeutycznym, a wszystkie działania toksyczne występowały przy wielokrotnie wyższych niż kliniczne poziomach ekspozycji, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych u pacjentów stosujących lek Sitagliptin Aflofarm.
ataksja, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał mutagenny, sytagliptyna, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxycardil 60 60 mg
Diltiazem chlorowodorek, substancja aktywna leku Oxycardil 60, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania diltiazemu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję u zwierząt laboratoryjnych, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w okresie ciąży oraz u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Diltiazem przenika do mleka kobiecego w niskich stężeniach, jednak brak danych dotyczących bezpieczeństwa dla niemowląt powoduje, że stosowanie leku u kobiet karmiących piersią jest również przeciwwskazane. W sytuacjach klinicznych wymagających terapii diltiazemem u kobiet karmiących, zaleca się przerwanie karmienia i zastosowanie alternatywnych metod żywienia dziecka.
alternatywa terapeutyczna, badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, ekspozycja na lek, farmakoterapia, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, korzyść terapeutyczna, metoda antykoncepcji, mleko kobiece, monitorowanie pacjenta, Oxycardil, proces reprodukcyjny, substancja aktywna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wywiad reprodukcyjny